മൂന്ന് ദിവസവും അതുപോലെ കഴിഞ്ഞു. ആൻസിക്ക് മൂത്രം ഒഴിക്കണം എന്ന് തോന്നുമ്പോൾ ചെറുതായി ഞെരുങ്ങും കൈ പൂറിന് മുകളിൽ വെക്കും അപ്പോൾ ജോപ്പൻ അവളെ എടുത്ത് കൊണ്ടു പോയി അവളെ അവിടെ ഇരുത്തും. ഒഴിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ കഴുകി കൊടുക്കും. മൂന്നു ദിവസം ആയപ്പോൾ ആൻസിക്ക് പൂർണ്ണമായും ആരോഗ്യം വീണ്ടെടുത്തു. എന്നാലും എലാം ചെയ്തുകൊടുത്തത് ജോപ്പൻ തന്നെ ആയിരുന്നു. അവൾ ഒന്നും എതിർക്കാൻ പോയില്ല.
ജോപ്പൻ കൊച്ചു കുഞ്ഞിനെ എന്നപോലെ ആൻസിയെ നോക്കി.
മൂനാം ദിവസം ഒരു എണ്ണ ആണ് കൊടുത്തത്. ഇപ്പോൾ ഉള്ള മരുന്ന് മുഴുവനും കഴുകി കളഞ്ഞു. രണ്ടു ദിവസം രണ്ടുപേരും ശരീരം മുഴുവനും എണ്ണ പുരട്ടി നേരത്തെ കിടന്നത് പോലെ കെട്ടിപിടിച്ചു കിടക്കാൻ പറഞ്ഞു.
ജോപ്പൻ ആൻസിയെ എടുത്ത് കൊണ്ട് പോയി എല്ലാം കഴുകി കൊടുത്തു അകത്തു കൊണ്ട് വന്നു തോർത്തി കൊടുത്തു കിടത്തി രണ്ടു പേർക്കും തുണി ഉടുക്കാത്തത് ഓർമ്മ ഉള്ളതായിപോലും തോന്നിയില്ല. പിന്നെ ജോപ്പനും പോയി എല്ലാം കഴുകി വന്നു തോർത്തി.
പിന്നെ എണ്ണ എടുത്ത് നേരത്തെ ചെയ്തത് പോലെ ആൻസിയുടെ ശരീരം മുഴുവനും തേച്ചു പിടിപ്പിച്ചു. പിന്നെ സ്വയം തേച്ചു ആൻസിയെ കെട്ടിപിടിച്ചു കിടന്നു. ജോപ്പന്റെ കൈകൾ ആൻസിയുടെ ശരീരം മുഴുവനും തഴുകികൊണ്ടിരുന്നു. എണ്ണ ശരീരത്തിൽ പിടിക്കുന്നവരെ അങ്ങനെ ചെയ്യാൻ കുറിപ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നു .
ഇതെല്ലാം … ഈ കഴിഞ്ഞതും എല്ലാം ഓർത്തെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് ആൻസി മിണ്ടാതെ കിടന്നു.. ഓർക്കും തോറും അവൾക്ക് നാണം തോന്നി . താനെങ്ങനെ ഇനി അപ്പന്റെ മുഖത്തു നോക്കും തന്നെ ഒരു കൊച്ചു കുഞ്ഞിനെ എന്നപോലെ ആണ് അപ്പൻ നോക്കുന്നത് എങ്കിലും. താൻ ഒരു കൊച്ചു കുഞ്ഞല്ലലോ.? എല്ലാം അറിഞ്ഞ.. അറിയുന്ന പെണ്ണല്ലേ… ഒരു സ്ത്രീ അല്ലേ.?
അഞ്ചു ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു . രണ്ടു പേരും കെട്ടിപിടിച്ചു കിടക്കുകയായിരുന്നു..
“അപ്പാ .. എനിക്ക് മൂത്രം ഒഴിക്കണം ”
ആൻസി പറഞ്ഞു
ജോപ്പൻ അവളെ എടുക്കാൻ നോക്കി
” വേണ്ട അപ്പ ഞാൻ നടന്നോളും ”
എന്നാൽ അതൊന്നും ജോപ്പൻ കേട്ടില്ല . ഈ അഞ്ച് ദിവസം മരവിച്ച മനസുമായിട്ടാണ് ജോപ്പൻ കഴിഞ്ഞത്.
ജോപ്പൻ ആൻസിയെ എടുത്തുകൊണ്ട് പോയി.. ആൻസി മൂത്രം ഒഴിച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ജോപ്പൻ കഴുകി കൊടുക്കാൻ നോക്കിയപ്പോൾ ആൻസി ജോപ്പന്റെ കൈക്ക് പിടിച്ചു.
“അപ്പാ ഞാൻ കഴുകിക്കോളാം. ”
അപ്പോൾ പുറത്തു മണി ശബ്ദം കേട്ടു.
ജോപ്പൻ ആൻസിയെ എടുത്തു കട്ടിലിൽ കിടത്തി. പുതപ്പെടുത്തു പുതപ്പിച്ചു കൊടുത്ത് പുറത്ത് പോയി.
ഒരു കുറിപ്പ് മാത്രം
ഇവിടെ തുടരുക
ചികിത്സ അവസാനിച്ചു. ഭേദം ആയെങ്കിൽ ഇനിയുള്ള കാലം ഇവിടെ കഴിയുക. സാധാരണ ജീവിതം ജീവിക്കുക.. അല്ലെങ്കിൽ എത്രയും പെട്ടന്ന് ഈ നാട് വിട്ട്പോകുക.
കുറിപ്പ് വായിച്ച ജോപ്പൻ ആശ്വാസത്തോടെ ആൻസിയെ നോക്കി . ആൻസിക്ക് ആ കുറിപ്പ് കൊടുത്തു .
ആൻസിയും ആ കുറിപ്പ് വായിച്ചു.
അവളും സന്തോഷത്തോടെ എഴുനേറ്റു ജോപ്പനെ കെട്ടിപിടിച്ചു. രണ്ടു പേരും ഒന്നും ഉടുത്തിരുന്നില്ല..
“മോളെ നമുക്ക് ഇവിടെ നിന്നും പോകാം.”
“വേണ്ട അപ്പ. മൂന്ന് ദിവസം പറഞ്ഞിട്ട് നമ്മൾ അഞ്ച് ദിവസം ഇവിടെ കഴിഞ്ഞില്ലേ ഇനിയും ഇവിടെ കഴിയും ”
ജോപ്പൻ പിന്നെ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. എന്ത് പറഞ്ഞിട്ടും കാര്യം ഇല്ല എന്ന് ജോപ്പന് അറിയാം.
കുറിപ്പിൽ അവസാനം കണ്ട വരി. കുളിച്ച ശേഷം അവിടെ വൈദ്യരെ പോയി കാണാൻ ആണ്.
ജോപ്പൻ പോയി കുളിച്ചു. ആൻസിയെ കുളിപ്പിച്ചു ആൻസി തടഞ്ഞില്ല.
രണ്ടു പേരും വൈദ്യനെ കാണാൻ പോയി.
വൈദ്യൻ പറഞ്ഞു..
ഇനി ഈ നാട് നന്നാവും . പക്ഷേ അതിന് നിങ്ങൾ ഇവിടെ തന്നെ കഴിയണം. ഇനി നിങ്ങൾക്ക് ഒരു അസുഖവും വരില്ല. കാരണം മൂനാം നാൾ നിങ്ങൾ മരിക്കേണ്ടതായിരുന്നു. പക്ഷെ നിങ്ങൾ മരണത്തെ തോൽപിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇത് രണ്ടുപേരുടെയും പുനർജ്ജന്മം ആണ്.
പോവുക സന്തോഷം ആയി ജീവിക്കുക. അല്ലെങ്കിൽ ഈ നാടിനെ ഇനിയും ശാപം പിടിച്ച മണ്ണായി മാറാൻ വിട്ട് ഈ നാട്ടിൽ നിന്ന് പോകാം.