വിളിക്കരുത് നിങ്ങൾ എന്നെ ….കോപാഗ്നിയിൽ അവൾ ഉഗ്രരൂപിണിയായി …
കണ്ണുനീർ അവളിൽ …വറ്റിയിരുന്നു …കൺതടം കറുത്ത് തുടിച്ചു …
കണ്ണുചുവന്നുവീർത്തു ……
അവളിലെ ഭാവം നോക്കിനിൽക്കാൻ അവന് ശേഷിയില്ലായിരുന്നു
കട്ടിലിൽ അവൻ ഇരുന്നു …കണ്ണുകളിൽ ഇരുട്ട് നിറഞ്ഞു ….
കണ്ണുനീർ അവനിൽ നിന്നും ഒഴുകിയിറങ്ങി ….
ആ രാത്രി അവരൊന്നും സംസാരിച്ചില്ല …..അവർ ഉറങ്ങിയില്ല …
നേരം പുലർന്നു ….കണ്ണുനീരും ഉറക്കച്ചടവും ദുഖവും അവളെ മറ്റൊരാളാക്കി …
അവളിൽ സകലത്തിനോടും വെറുപ്പുകലർന്നു …..ആരോടും ഒന്നും സംസാരിക്കാൻ നിക്കാതെ
അവൾ വീടുവിട്ടിറങ്ങി …..രാവിലെതന്നെ അവൾ ഒറ്റയ്ക്ക് വരുന്നകണ്ട രാജശേഖരന്
എന്തോ സംഭവിച്ചെന്ന് മനസ്സിൽതോന്നി ….ഒന്നും അയാൾ ചോദിച്ചില്ല ….
ശ്രീയെവിടെ മോളെ ……
അച്ഛന്റെ ചോദ്യത്തിന് അവൾ ഉത്തരം നൽകിയില്ല ….
എന്തേലും സൗന്ദര്യ പിണക്കമാവും …ഭാര്യയും ഭർത്താവുമാവുമ്പോ അങ്ങനൊക്കെയാണല്ലോ
അവളാണെങ്കിൽ പക്വത വരാത്ത കുട്ടിയും …..അയാൾ സ്വയം സമാധാനിച്ചു ……
വീട്ടിലേക്കു കയറിയ വാവയെ കണ്ടതും രശ്മി അടുത്തേക്ക് വന്നു …
ആരാത് വാവയോ …ശ്രീയെവിടെ ….
ഓരോതവണയും ശ്രീയെന്നുള്ള പേര്ക്കേൽക്കുമ്പോളും അവൾ വെന്തുരുകി
അവളിൽ അവരുടെ റ്റ്കാമകേളികൾ വന്നുനിറഞ്ഞു അവൾ പിടഞ്ഞു ….
പിടിച്ചുനിർത്താനാവാതെ കണ്ണുനീർ അവളിലൊഴുകി ….
എന്തോ സ്വരച്ചേർച്ച രെശ്മിക്കും അനുഭവപെട്ടു ….
എന്താ വാവേ എന്തുണ്ടായി …..
ചേച്ചി ഇന്ന് ബാങ്കിൽ പോണുണ്ടോ …
ഹ്മ് …എന്ത് പറ്റി …
ഇന്ന് ലീവ് എടുക്കാമോ …എനിക്ക് കുറച്ചു സംസാരിക്കണം …
കാര്യം ഗൗരവമുള്ളതാണ് ……അവൾക്കുതോന്നി …
അതിനെന്താ ലീവ് എടുക്കാല്ലോ …..അഭിയേട്ടനോട് പറയട്ടെ …
അഭിയേട്ടന്റെ മുന്നിൽ പിടിച്ചുനിക്കാൻ തനിക്കു കഴിയില്ലെന്ന് അവൾക്കറിയാമായിരുന്നു …
ചേച്ചി ഞാൻ ഒന്നുകുളിക്കട്ടെ …..അവൾ മുകളിലേക്ക് പടികൾ കയറി ….
വാവകും തനിക്കും പുറത്തുപോണമെന്നു പറഞ്ഞു അവൾ അഭിയോട് സമ്മതം വാങ്ങി
വാവ വന്നതറിഞ്ഞു സുമംഗലയും അഭിയും അവളെ വിളിച്ചു …മുറിയിൽ കയറി
വാതിലടച്ചു അവൾ തേങ്ങുകയായിരുന്നു …മുഖം കഴുകി അവൾ വസ്ത്രം മാറ്റി
ക്ഷീണം അവളുടെ മുഖത്ത് പ്രകടമായിരുന്നു …..അവളിലെ പ്രസ്സന്നത മുഴുവനായും
മറഞ്ഞിരുന്നു …..ചലിക്കുന്ന യന്ത്രം കണക്ക് അവൾ മുറിയിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി ..
മോളെ …….സുമംഗല അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു ….
ഇതെന്തു പറ്റി …നീയെന്താ വല്ലതിരിക്കുന്നെ ..വയ്യേ ന്റെ കുട്ടിക്ക് ….
ആ മാതൃഹൃദയം …സ്നേഹവായ്പുകൾ ചൊരിഞ്ഞു
എന്തമ്മേ എന്തന്റെ വാവച്ചിക്ക് ……ഏട്ടൻ നോക്കട്ടെ ….
അവളുടെ മുഖം അഭിയിൽ അസ്വസ്ഥത നിറച്ചു …എന്തുണ്ടായെന്നറിയാതെ
അയാൾ ഫോണെടുത്തു ശ്രീയെ വിളിക്കാനൊരുങ്ങി …..
ഒന്നുല്ല ….ശ്രീയേട്ടനെ വിളിക്കണ്ട …അവൾ അഭിയെ തടഞ്ഞു
വിളിക്കേണ്ടെന്നു രശ്മിയും കണ്ണുകാണിച്ചു ….
ചാരു അമ്മയോടൊപ്പം അടുക്കളയിലേക്കു പോയതും .രശ്മി അഭിക്കരുകിലേക്കു നീങ്ങി
അഭിയേട്ട എന്തേലും ചെറിയകാര്യമായിരിക്കും ശ്രീയെ വിളിക്കണ്ട ഞാൻ
കാര്യമെന്താണെന്നു ആദ്യം മനസ്സിലാക്കട്ടെ ..
അഭിയേട്ടൻ പോകാൻ നോക്ക് ….
അഭിലാഷ് ബാങ്കിലേക്ക് പോയി കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു രശ്മി വാവയുടെ മുറിയിലെത്തി
എന്താ കാര്യം …നീ എന്നോട് പറ …
ചേച്ചി ഞാൻ എന്നെക്കാളുമധികം ശ്രീയേട്ടനെ സ്നേഹിച്ചു ……ശ്രീയേട്ടന്റെ ഒരാഗ്രഹത്തിനും
ഞാൻ എതിര്ന്ന്നിട്ടില്ല ..എന്നിട്ടും ശ്രീയേട്ടൻ …..അവൾ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു …
ന്ത വാവേ നീ കാര്യം പറ ….
പറയാൻ തന്നെ എനിക്കറക്കുന്നു ചേച്ചി …..
അമ്മയും ശ്രീയേട്ടനും …..അവർ തമ്മിൽ ഭാര്യയും ഭർത്താവും പോലെയാണ് ….
മോളെ നീ ……
ആഹ് ചേച്ചി ….ആരും പറഞ്ഞു കേട്ടതല്ല ഞാൻ നേരിൽ കണ്ടു ….ഇന്നലെ രാത്രി …
എനിക്കറില ചേച്ചി ….ഞാൻ എന്ത് തെറ്റ് ചെയ്തിട്ടാണെന്നു …..
രശ്മി അവളെ എങ്ങനെ ആശ്വസിപ്പിക്കണം എന്നറിയാതെ വിഷമിച്ചു ….
ഒരിക്കൽ താനും ഇതേ അവസ്ഥ അഭിമുഖീകരിച്ചതാണ് ……അതിന്റെ വേദന എത്രയാണെന്ന്
അറിഞ്ഞതാണ് …..അതിലും വേദന ഉണ്ടാകുന്നതാണ് സ്വന്തം ഭർത്താവാകുമ്പോ …….