കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് എഴുന്നേറ്റു ഡ്രസ് ചെയ്ത് ഞാൻ അവിടെ നിന്നും യാത്ര പറഞ്ഞു ഇറങ്ങി, എൻ്റെ നമ്പർ രശ്മിക്ക് കൊടുത്തു.
പിന്നെ പലപ്പോഴായി ഞാനും രശ്മിയും അനു ഇല്ലാതപോഴും, ഞാനും അനുവും ആരും ഇല്ലാതപ്പോഴും ബന്ധപ്പെട്ടു. എല്ലാം വളരെ ത്രില്ലിംഗ് ആയിരുന്നു. അനുവിൻ്റെ കൂടെ പല variety positions പരീക്ഷണങ്ങൾ നടത്തി. രശ്മിയുടെ കൂതിയും ഞാൻ അടിച്ചു പൊളിച്ചു കൊടുത്തു. മാസങ്ങൾ കടന്നു പോയി, കൊറോണ വൈറസ് വന്നു, ലോക്ക് ഡൗൺ തുടങ്ങി, എല്ലാവരും വർക്ക് ഫ്രം ഹോം ആയി. വിനോദ് സാർ ദുബായിൽ ലോക്ക് ആയി, ഒരു relaxation വന്നാൽ മാത്രമേ നാട്ടിൽ എത്താൻ പറ്റു, അനു നാട്ടിലേക്ക് പോയി… യാത്ര പറയുമ്പോൾ ഒരു കാമുകിയെ പോലെ അവള് പൊട്ടി കരഞ്ഞു.
ഇപ്പോള് വല്ലപ്പോഴും അനു വിളിക്കും, മോൻ കൂടെ ഉണ്ട്. അനുവിനെ പരിചയപ്പെട്ട അന്ന് മുതൽ ഞാൻ വല്ലാത്ത ഒരു മോഡ് ആയിരുന്നു, റൊമാൻ്റിക് എന്നൊക്കെ വേണേൽ പറയാം. Mentally & Financially ഞാൻ കുറച്ച് relaxed ആയിരുന്നു, ക്യാഷ് ചോദിച്ചില്ലേലും അവള് അയക്കുമായിരുന്നു. രശ്മിയും നാട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു പോയി…
കൊറോണയുമായി പൊരുതാൻ എൻ്റെ ജീവിതം ബാംഗ്ലൂരിൽ ഇനിയും ബാക്കി ….
എന്നെങ്കിലും അനുവിനേ വീണ്ടും കാണും എന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ……
ശുഭം….
നിങൾ തന്ന സപ്പോർട്ട് കമൻ്റിൽ കൂടി ഇനിയും മുന്നോട്ടു ഉണ്ടാകും എന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. കൊറോണ ദിനങ്ങൾ അടുത്ത ഭാഗവുമായി ഞാൻ ഉടനെ എത്താം.