“ആഹ..ആഹ്. എന്റെ മാഷെ” എന്ന വിളിയോടെ വളഞ്ഞ് കുത്തി നിന്നിരുന്ന ടീച്ചറിന്റെ അരക്കെട്ടു താഴേക്ക് വീണതും ടീച്ചറിനെ കെട്ടിപ്പുണർന്നു കൊണ്ട് തെരുതെരെ മുന്നുനാലു അടി അടിച്ച അപ്പുമാഷ് തന്റെ അരക്കെട്ട അമർത്തിപ്പിടിച്ച് ടിച്ചറിന്റെ കൊച്ചുമകളുടെ വായിലേക്ക് ശുക്ലഗുണ്ടുകൾ കൊണ്ട് നിറയൊഴിച്ചു അവരുടെ ദേഹത്തേക്ക് വീണു. . . . . . . . .
ടിച്ചറിന്റെ ഭർത്താവ് ഏർപ്പാടാക്കിയ ആളുമായി പോയി കൈ മടക്ക് കൊടുത്ത് ശമ്പളത്തിന്റെ കടലാസ്സുകൾ ശരിയാക്കിയ ശേഷം ഹോട്ടൽ മുറിയിൽ തിരികെയെത്തുമ്പോൾ സമയം മൂന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ടിച്ചറിന്ആക്രാന്തം ആയി . ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണുകൾ വേർപെടുത്തുമ്പോൾ അയാൾ ചോദിച്ചു
” ടിച്ചറെ നമുക്ക് വൈകുന്നേരമുള്ള മലബാറിന് പോകാമല്ലെ?”
ടീച്ചർ സാരിയഴിച്ച് അടുത്ത് കിടന്ന കസേരയിലേക്കിട്ടിട്ട് മാഷിന്റെ മുൻപിലേക്ക് വന്നിട്ട് മാഷിന്റെ ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണുകൾ അഴിക്കാൻ സഹായിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ഈ രാത്രി ഇനിയും കുത്തിപ്പിടിച്ച് യാത്ര ചെയ്യാൻ എനിക്ക് വയ്യ. രാത്രി ഒന്ന് നല്ലവണ്ണം കിടന്നുറങ്ങണം. “അത് പറഞ്ഞിട്ട് ടീച്ചർ കുസൃതിയോടെ മാഷിന്റെ വിരിമാറിൽ മുഖമുരച്ചു.
“ശങ്കുണ്ണി ചോദിച്ചാൽ എന്ത് പറയും?”
“എന്തു ചോദിക്കാൻ? എനിക്ക് വയറ്റിന് നല്ല സുഖമില്ലായിരുന്നുവെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞോളാം, എന്തായാലും ഈ രാത്രി യാത്രയ്ക്ക് ഞാൻ
ഇല്ല.”
തൻ മാറിൽ മുഖമമർത്തിയുരക്കുന്ന ടീച്ചറിന്റെ മുഖം അപ്പുമാഷ് താടിയിൽ പിടിച്ചുയർത്തി. അവരുടെ കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ കൂട്ടിമുട്ടി.
ടീച്ചറിന്റെ കണ്ണുകളിലെ കാമജ്വാലകൾ അപ്പുമാഷിൻറ കണ്ണുകളിലേക്ക് പടർന്നു. ചുണ്ടിൽ വിരിഞ്ഞ ശ്യംഗാരച്ചിരിയോടെ ടീച്ചർ തന്റെ പെരുവിരലുകളിൽ കുത്തിയുയർന്ന് മാഷിന്റെ കഴുത്തിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് ഇരുകവിളുകളിലും അമർത്തിച്ചുംബിച്ചു. ആ നിറ യൗവനത്തെ, മാദകസുന്ദരിയെ അപ്പുമാഷ് തന്റെ കരവലയത്തിലൊതുക്കി ഉമ്മകൾ തിരികെ നൽകി.
എന്റെ അപ്പുമാഷെ ടീച്ചറിന്റെ ആർദ്ര മായ സ്വരം അപ്പുമാഷിന്റെ ചെവികളിൽ തേൻ മഴ പൊഴിച്ചു കൊണ്ട് പതിച്ചു.
മറുപടിയായി മാഷ് ചോദിച്ചു “എന്താ എന്റെ ശ്രീദേവീടീച്ചറെ?”
ടീച്ചർ പിന്നെയും വിളിച്ചു, “എന്റെ അപ്പുക്കുട്ടാ….”
മാഷ് ഒരു നിമിഷമൊന്ന് ഞെട്ടി. ഉടപിറന്നോൾ ഭാമിനിയുടെ വിളി പോലെ….
“ആഹ്… എന്റെ ശ്രീക്കുട്ടി…. “മറുപടിയായുള്ള മാഷിന്റെ ആ വിളി ടീച്ചറിന്റെ അകതാരിലെവിടെയോ ചെന്നുപതിച്ചു. ഒരു നിമിഷം അവരുടെ ചുണ്ടുകൾ ഒന്ന് വിതുമ്പി. ആ ഓർമ്മകൾ അവരുടെ സിരാപടലങ്ങളിൽ പടർന്നിറങ്ങുമ്പോൾ ശ്രീദേവിട്ടീച്ചർ വിളിച്ചു പോയി
“എന്റെ ചേട്ടച്ഛാ…” പക്ഷെ ശബ്ദമില്ലാതെ മനസ്സിന്റെ ഉള്ളറകളിൽ പ്രതിധ്വനിച്ച ആ വിളി അപ്പുമാഷ് കേട്ടില്ല!. തന്നെ ഇറുകെപ്പുണർന്നിരിക്കുന്ന മുക്ത സൗന്ദര്യത്തെ ഉമ്മ വെയ്ക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു അപ്പുമാഷ്. മാഷിന്റെ കരവലയത്തിലൊതുങ്ങി ചുടുചുംബനങ്ങൾ ഏറ്റുവാങ്ങിയ ടീച്ചർ പെട്ടെന്നാണ് താഴേക്കിരുന്നത്. അതോടൊപ്പം തന്നെ അപ്പുമാഷിന്റെ പോളിസ്റ്റർ ഡബിൾ മുണ്ടും ടിച്ചറിന്റെ കൈകളിൽ പെട്ടു ഉരിഞ്ഞു വീണു. ഇളംനീല ജെട്ടിക്കുള്ളിൽ മുഴച്ചു നിൽക്കുന്ന അപ്പുമാഷിന്റെ പൗരുഷത്തെ ടീച്ചർ ജെട്ടിക്ക് മുകളിലൂടെ അമർത്തി തഴുകിയിട്ട് അത് താഴ്ത്തി അവനെ മോചിപ്പിച്ചു. ജെട്ടിക്ക് പുറത്ത് കടന്നതും സ്പ്രിംങ്ങ് പോലെ കുതിച്ചാടുന്ന അവനെ ടീച്ചർ തന്റെ കൈകൊണ്ട് ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് തൊലി താഴേക്ക് മാറ്റി. പുറം ലോകം ദർശിച്ച ആ ചുവന്ന മകുടത്തിൽ തന്റെ നാവു നീട്ടിയൊന്ന് നക്കിയിട്ട് കണ്ണുകളുയർത്തി അപ്പുമാഷിനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.
പതുക്കെ നാവിൻ തുമ്പോണ്ടു അവന്റെ ഒറ്റക്കണ്ണിൽ കുത്തി, പുറത്തേക്ക് ഊർന്ന് വീഴാൻ തയ്യാറായി നിന്നിരുന്ന അവന്റെ കണ്ണു നിർത്തുള്ള നക്കിയെടുത്തു. തന്റെ നട്ടെല്ലിലൂടെ ഒരു മിന്നൽപ്പിണർ കടന്നു പോയതു പോലെ അപ്പുമാഷൊന്ന് അരക്കെട്ടു കുലുക്കി.
തികഞ്ഞ ഒരു അഭിസാരികയുടെ ചലനങ്ങളോടെ ടീച്ചർ വായ തുറന്ന് മകുടം തന്റെ വായ്ക്കുള്ളിലാക്കി ഊറി വലിച്ചു. പിന്നെ അവനെ കൈകൊണ്ട് തഴുകി വായ്ക്കുള്ളിലേക്ക് മുഴുവൻ കടത്തി ഊമ്പിവലിക്കാൻ തുടങ്ങി. ശരീരം കുളിരുകോരിയത് പോലെ അപ്പുമാഷ് നിന്ന് വിറച്ചു.