രാവിലെ അടുക്കളയിലെ ജോലി എല്ലാം കഴിഞ്ഞു കുളിച്ചിട്ട് വന്ന് കണ്ണാടി നോക്കുമ്പോൾ രാധിക സ്വയം ഒന്ന് നോക്കി .. എന്തൊക്കെ ആഗ്രഹങ്ങൾ ആയിരുന്നു .. Msc മാത്സ് ചെയ്യണം ടീച്ചറാവണം .. അങ്ങനെ എന്തൊക്കെ … ഇരുപതു വര്ഷങ്ങള്ക്കു അപ്പുറം താൻ എന്താണിപ്പോൾ .. ഭർത്താവുപേക്ഷിച്ചു പോയ ഒരു സ്ത്രീ .. വയസ്സ് 41 ആയിട്ടൊള്ളു .. പക്ഷെ ജീവിതം മടുത്ത പോലെ തോന്നൽ .. ആകെ ജീവിക്കുന്നത് മഞ്ജിമയ്ക്ക് വേണ്ടി ആണ് .. അവളെ ഇനി ഒരുത്തൻ കെട്ടി കൊണ്ട് പോകും ..
ടിവി വെച്ചപ്പോൾ അതിൽ രതി നിർവേദം .. 18 വയസ്സുള്ള ചെക്കന്റെ മുന്നിൽ വീണു പോവുന്ന ജയഭാരതി .. അപ്പോൾ അവൾ താനെ സെക്സ് ലൈഫ് ആലോചിച്ചു .. മകൾ ഉണ്ടാവുന്നതിനു മുൻപ് കുറച്ചു തവണ വഴിപാടു പോലെ മഹേന്ദ്രൻ എന്തൊക്കെയോ ചെയ്തിട്ടുണ്ട് എന്നല്ലാതെ ഒരു സുഖവും അവൾ അറിഞ്ഞിട്ടില്ല … തന്റെ ശരീരം പോലും അധികം ഉടഞ്ഞിട്ടില്ല .. പതിയെ അവളിലേക്ക് കാമ ചിന്തകൾ കടന്നു വന്നു … അവൾ സാരിക്ക് മുകളിലൂടെ സ്വന്തം മുലകളിൽ തൊട്ടു .. കുറച്ചു നിമിഷം സ്വയം താലോലിച്ച ശേഷം അവൾ സ്വബോധത്തിലേക്കു വന്നു, താൻ എന്തൊക്കെയാണ് കാണിക്കുന്നത് .. കെട്ടിച്ചു വിടാറായ ഒരു കുട്ടിയുടെ അമ്മയാണ് .. അവളിലേക്ക് കുറ്റബോധം കടന്ന് കൂടി, ആ ചിന്തകളൊക്കെ അവൾ അവിടെ ഉപേക്ഷിച്ചു ..
അങ്ങനെ ഇരിക്കെ മിഥുൻ നാട്ടിൽ വന്നു .. വല്യേട്ടന്റെ ഇളയ മകൻ ആണ് മിഥുൻ .. അവൻ ബാംഗ്ലൂരിൽ ആണ് ജോലി .. ഇപ്പോൾ വർക് ഫ്രം ഹോം ആണത്രേ … ഇനി കുറെ കാലം നാട്ടിൽ കാണും .. അവൻ തറവാട്ടിൽ എത്തിയത് കൊണ്ട് ഒരു അനക്കം ഒക്കെ ഉണ്ട് .. ഉച്ചത്തിൽ പാട്ടൊക്കെ കേൾക്കാം അവിടുന്ന് .. രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞു അവൻ ഒരു ദിവസ്സം രാധികയെ കാണാൻ വന്നു .. ചെറിയമ്മയോടു സുഖം അന്വേഷിച്ചു .. അവൻ കുറെ നേരം സംസാരിച്ചു … സംസാരിക്കുമ്പോൾ ചെക്കന്റെ നോട്ടം ശെരിയല്ല .. രാധികക്ക് തോന്നി .. മഞ്ജിമയെക്കാൾ 3 വയസ്സ് മൂപ്പേ ഒള്ളു അവനു .. അതായതു 22 വയസ്സ് .. എറണാകുളത്തായിരുന്നു പഠിത്തം .. അത് കഴിഞ്ഞു ബാംഗ്ലൂരിൽ ജോലി കിട്ടി പോയി .. കണ്ടിട്ട് തന്നെ കുറെ കാലം ആയി ..
മി: ചെറിയമ്മ എന്താ വീട്ടിലും സാരി ഉടുക്കുന്നത് ?
തന്റെ വയറിലേക്ക് നോക്കി ആണ് ചെക്കന്റെ ചോദ്യം ..
രാ: നിന്റെ അമ്മയും സാരി അല്ലെ ഉടുക്കുന്നത് ?
മി: അമ്മക്ക് പത്തമ്പത്തഞ്ചു വയസ്സായില്ലേ .. അതുപോലെ ആണോ ചെറിയമ്മ ..
രാ : എനിക്കും ഒണ്ടു 41 വയസ്സ് ..
മി: ചെറിയാമ്മേ കണ്ടാൽ ഒരു 30 ഒക്കെ പറയുള്ളു ..
രാ : നീ തിരിച്ചു പോകുന്നില്ലേ
മി : ഇല്ല .. ഇനി കുറെ കാലം ഇവിടെ കാണും ..
അവൻ അർഥം വെച്ചൊന്നു നോക്കിയിട്ടു പോവുകയാണെന്ന് പറഞ്ഞു ഇറങ്ങി .. രാധികക്ക് അവനെ അത്ര പിടിച്ചില്ല .. പണ്ട് കണ്ട ചെറിയ ചെക്കനല്ല .. ഇപ്പൊ വലുതായി .. വഷളത്തരവും ഉണ്ട് ..
പിന്നീട് എന്നും മിഥുൻ അവളെ കാണാൻ എത്തും .. കുറെ നേരം ഓരോന്ന് പറഞ്ഞിരിക്കും … കൂടുതലും രാധികയുടെ സൗന്ദര്യം ആണ് ചർച്ചാ വിഷയം ..
“ചെറുക്കാ ഞാൻ നിന്റെ ചെറിയമ്മയാ .. അല്ലാതെ കാമുകി അല്ല” … ഒരിക്കൽ രാധിക അവനോടു പറഞ്ഞു .. മി : ഓ അതിനിപ്പോ എന്താ .. let us be friends
രാ : ഉവ്വ .. നിന്റെ പോക്കത്ര ശെരിയല്ല .. വഷളത്തരം മാത്രേ പറയു നാക്കെടുത്താൽ ..
മി : ഇവിടിപ്പോ എനിക്കിതൊക്കെ പറയാൻ ആരാ ഒള്ളത് .. ചെറിയമ്മ അല്ലാതെ രാ : നിന്റെ ബാംഗ്ലൂർ ഉള്ള വല്ല ഗേൾ ഫ്രണ്ട്സിനെ വിളിച്ചു പറ ഇതൊക്കെ .. മി : അവളുമാരൊന്നും ചെറിയമ്മേടെ അത്ര സുന്ദരിമാർ അല്ല .. രാ : ഡാ .. മതി മതി .. കേറി കേറി അങ്ങ് പോവാതെ .. മി: മതിയെങ്കി മതി .. ഞാൻ പോട്ടെ ഇച്ചിരി പണി തീർക്കാനുണ്ട് ..
അവൻ ഇറങ്ങി ..
രാധികക്ക് അവന്റെ കാര്യം ഓർത്തു അതിശയം ആയി .. ബാംഗ്ലൂരിൽ ജീവിക്കുന്ന ചെക്കൻ പറയുന്നു അവിടുത്തെ പെണ്ണുങ്ങൾ തന്റെ അത്ര സുന്ദരി അല്ലത്രേ .. കേൾക്കാൻ നല്ല സുഖം ഒക്കെ ഉണ്ട് .. അവൾ മനസ്സിൽ ചിരിച്ചു .. എന്തായാലും ഇവനെ അധികം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കണ്ട .. ———— മി: ചെറിയമ്മക്ക് മൊബൈൽ ഒന്നും ഇല്ലേ ? അടുക്കളയിൽ നിൽകുമ്പോൾ മിഥുൻ പിറകിൽ വന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞതേ ഇല്ല .. രാ :ഉണ്ട് എന്താടാ ?