അമൃതകിരണം – 6 11

കിരൺ: നീ കൂടുന്നോ? പുട്ടു അടിക്കാൻ?

അമ്മു: വേണ്ട ഡോ, ഫുൾ ആണ് വയറു.

കിരൺ: എങ്കിൽ നീ ഇരിക്ക്. ഒരു പത്തു മിനിറ്റ്.

അമ്മു: എനിക്ക് ധൃതി ഒന്നും ഇല്ല. നിനക്ക് ഓഫീസിൽ പോവേണ്ട ടൈം നോക്കിയാൽ മതി.

ധന്യ: അനു എവിടെ?

അമ്മു: അവൾ ഇപ്പോൾ എഴുനേറ്റു വന്നിട്ടുണ്ട്. അവൾ അങ്ങനെ ആണല്ലോ.

ധന്യ: സ്വാഭാവികം.

അമ്മു: അത് തന്നെ… സ്വാഭാവികം…

അപ്പോഴേക്കും കൈകൾ കഴുകി ബാഗ് ഉം കാർ കീ ഉം എടുത്തു കിരൺ വന്നു.

കിരൺ: പോവാം അമ്മു?

അമ്മു: ഓക്കേ. ഞാൻ ഇറങ്ങട്ടെ ധന്യ…

ധന്യ: ഓക്കേ, ഇനി ട്രിപ്പ് നു കാണാം. നീ ഇങ്ങോട്ട് വരുവോ?

അമ്മു: മിക്കവാറും ഫ്രൈഡേ ഈവെനിംഗ് ഇങ്ങോട്ട് പോരും, ഇല്ലെങ്കിൽ സാറ്റർഡേ മോർണിംഗ് കാണാം.

ധന്യ: ഓക്കേ ഡാ.

കിരൺ: ധന്യ ഞാൻ ഇറങ്ങുവാ…

ധന്യ: ഹാ ചേട്ടാ.

കിരണും അമ്മു വും ഇറങ്ങി. ധന്യ ഡോർ ലോക്ക് ചെയ്തു കുളിക്കാൻ കയറി.

അമ്മു: തനിക്ക് ഇന്ന് എന്നെ ഡ്രോപ്പ് ചെയ്യാനുള്ള ഭാഗ്യം കിട്ടി ഡോ, സൊ പോവാം.

കിരൺ: എങ്ങനെ?

അമ്മു: പിന്നല്ലാതെ?

കിരൺ: ഓ… ആയിക്കോട്ടെ… എങ്ങോട്ട് ആണ് ഭവതിക്ക് പോവേണ്ടത് എന്നും കൂടി പറഞ്ഞാൽ കൊള്ളാം.

അമ്മു: ഹോസ്പിറ്റൽ ലേക്ക്.

കിരൺ: ഓ… ഏതു ഹോസ്പിറ്റൽ?

അമ്മു: പോടാ… നീ എന്നെ ലുലു ൽ വിടു. ഞാൻ കുറച്ചു സാധനങ്ങൾ വാങ്ങിച്ചു അങ്ങ് പോയ്കോളാം.

കിരൺ: അപ്പോൾ നീ നേരെ വീട്ടിലേക്ക് പോകുവാണോ?

അമ്മു: ഹാ, തിരിച്ചു അനു ൻ്റെ അടുത്തേക്ക് പോയാൽ, എല്ലാരോടും ഞാൻ ചെക്ക് അപ്പ് ൻ്റെ അപ്ഡേറ്റ്സ് കൊടുക്കണം. ഇതാവുമ്പോ കുറച്ചു സമാധാനം കിട്ടും.

കിരൺ: എങ്കിൽ പിന്നെ നേരെ ഞാൻ അങ്ങ് വിടണോ?

അമ്മു: വേണ്ട ഡോ, എനിക്ക് കുറച്ചു സാധനങ്ങൾ വാങ്ങണം. എന്നിട്ട് ഞാൻ യൂബർ എടുത്തു പൊയ്ക്കോളാം. അല്ലെങ്കിൽ ജിമ്മി യെ വിളിച്ചോളാം. നീ വെറുതെ ഓഫിസ് ടൈം കളയണ്ട.

കിരൺ: ഉറപ്പാണെ?

അമ്മു: ഹാ…ഡാ… ഞാൻ നിനക്ക് മെസ്സേജ് ഇട്ടോളാം.

കിരൺ: ഓക്കേ. അല്ല അമ്മു, നിനക്ക് എന്താ… നിൻ്റെ ഇത്ര പ്രൈവറ്റ് കാര്യം

എന്നോട് പറയാൻ തോന്നിയത്? അനു നോട് പോലും പറയാത്തത്.

അമ്മു: അനു നോട് പോലും എന്നുള്ളതിൽ ഞാൻ വില കൊടുക്കുന്നില്ല, അക്കാര്യത്തിൽ എനിക്ക് അവളെ അത്ര വിശ്വാസം പോരാ. പക്ഷെ ഞാൻ എൻ്റെ പേരെന്റ്സ് നോട് പോലും പറയാത്ത കാര്യം ആണ് എന്നുള്ളത് ആണ് അതിൻ്റെ വാല്യൂ.

പിന്നെ, അത് എന്ത് കൊണ്ട് നിന്നോട് പറഞ്ഞു എന്ന് ചോദിച്ചാൽ, നീ എന്നെ ധർമ്മസങ്കടത്തിൽ ആക്കും, കാരണം എനിക്ക് അതിനു ആൻസർ ഇല്ല. എന്തോ നിന്നോട് പറയാൻ തോന്നി, ജീവിതത്തിൽ വിശ്വസിക്കാൻ കൊള്ളാവുന്ന ഒരാളെ കണ്ടപോലെ ഒക്കെ തോന്നി നിന്നോട്. എന്തേ നിന്നെ വിശ്വസിക്കാൻ കൊള്ളില്ലേ?

കിരൺ: പോടീ…

അമ്മു: ലുലു എത്തി. നീ അകത്തേക്ക് കയറ്റി സമയം കളയണ്ട, സൈഡ് ൽ എവിടെ എങ്കിലും ഒതുക്ക് നീ.

കിരൺ: അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചു.

അമ്മു: എന്താ ഡോ…

കിരൺ: ഒന്നും ഇല്ല അമ്മു.

അമ്മു ഇറങ്ങി…

അമ്മു: ഡോ, ഞാൻ വിളിക്കാം നിന്നെ. ഡോണ്ട് വറി ഞാൻ ഹാപ്പി ആണ്.

കിരൺ: ഓക്കേ അമ്മു…

അവൾ തിരിഞ്ഞു നടന്നു മാള് ൻ്റെ ഉള്ളിലേക്ക്. കിരൺ കുറച്ചു നേരം അവിടെ തന്നെ കാർ ഇട്ടു അവൾ പോവന്നത് നോക്കി ഇരുന്നു. ഒരു ലൈറ്റ് പിസ്താ ഗ്രീൻ കുർത്ത യും ഗ്രീൻ ലെഗ്ഗിങ്‌സ് ഉം, കൈയിൽ ഒരു ചെറിയ കുടയും ക്ലച്ച് ബാഗ് ഉം പിടിച്ചു കൊണ്ട് അമ്മു നടന്നു നീങ്ങി. കാലിൽ ഡ്രസ്സ് നു മാച്ച് ചെയ്യുന്ന ചെറിയ വള്ളി ചെരുപ്പ് ഉം. ആ ചെരുപ്പിൽ കൊലുസണിഞ്ഞ അവളുടെ വെളുത്ത കാൽപാദങ്ങൾ കൂടുതൽ സുന്ദരമായതു പോലെ തോന്നി.

കുളി കഴിഞ്ഞു ഇറങ്ങിയ ധന്യ കണ്ണാടിയുടെ മുന്നിൽ ആണ്. സാധാരണ വീട്ടിൽ ഇടുന്ന നോർമൽ ബ്രാ ഇട്ടിട്ടു, ഒരു തൃപ്തി വരാതെ അവൾ അത് ഊരി കളഞ്ഞു. പാന്റി മാത്രം ആണ് വേഷം. തൻ്റെ മുലകളെ ഒരിക്കൽ കൂടി അവൾ ഒന്ന് തഴുകി കണ്ണാടിയിലേക്ക് നോക്കി, അവയുടെ സൗന്ദര്യം ആസ്വദിച്ചു.

ധന്യ: ഹ്മ്മ്… ഒട്ടും തൂങ്ങിയിട്ടില്ല. മനു പറഞ്ഞത് വെറുതെ ആയിരിക്കില്ല. ആർക്കും കണ്ടാൽ കൊതി തോന്നും.

ഡാർക്ക് റോസ് മുന്തിരി പോലെയുള്ള നിപ്ൾസ് കുളി കഴിഞ്ഞ പിറകെ ആയതിനാൽ കല്ലിച്ചു തന്നെ നിന്നു. അവൾ രണ്ടും പിടിച്ചു ഞെരിച്ചു വലിച്ചു വിട്ടു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *