വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് ഓരോ തവണ മുങ്ങി നിവരുമ്പോളും അമ്മു ൻ്റെ മുലകൾക്കിടയിലെ വിടവ് കൂടുതൽ കൂടുതൽ ദൃശ്യമായി വന്നു കൊണ്ടിരുന്നു.
കിരൺ നു അവൻ്റെ കണ്ണുകളിൽ കുളിരണിഞ്ഞു, അനു അമ്മു ൻ്റെ മുന്നിൽ ഒന്നും അല്ല എന്ന് അവനു നേരത്തെ തന്നെ അറിയാം എങ്കിലും, ഇത്ര വെളുപ്പും തുടിപ്പും അവൻ പ്രതീക്ഷിച്ചതിലും അപ്പുറം ആയിരുന്നു. ധന്യയുടെ ഒപ്പം നിൽക്കുന്ന ഷേപ്പ് അമ്മു നും ഉണ്ട്, പക്ഷെ വെളുപ്പിൻ്റെ കാര്യത്തിൽ അമ്മു ഒരുപാട് മുന്നിൽ ആണ്. ഇരു മുലകളുടെയും മാംസത്തിൻ്റെ മേലെ കൂടി അവൾ മുങ്ങി നിവരുമ്പോൾ വെള്ളം ഒഴുകി ഇറങ്ങുന്നത് ഒരു കാഴ്ച തന്നെ ആയിരുന്നു. അവളുടെ അഴകേറിയ കാർ കൂന്തൽ വെള്ളത്തോടൊപ്പം മുഖത്തുനിന്ന് അവൾ ഓരോ തവണയും നീണ്ട കൈ വിരലുകൾ കൊണ്ട് കൊതി മാറ്റി. അഴിഞ്ഞ മുടിത്തുമ്പുകൾ എപ്പോഴും അവളുടെ മുലകളുടെ വിടവിലേക്ക് ആഴ്ന്നു കൊണ്ടിരുന്നു വെള്ളത്തോടൊപ്പം. കഴുത്തിലെ നേർത്ത സ്വർണ മാല, വെളുത്ത ശംഖു പോലുള്ള കടഞ്ഞഎടുത്ത കഴുത്തിന് കൂടുതൽ അഴക് ഏകി. നനഞ്ഞൊട്ടിയ ഡ്രസ്സ് ൽ അവളുടെ മുലകളുടെ വലുപ്പവും ഷേപ്പ് ഉം കിരൺ ൻ്റെ കണ്ണുകൾക്ക് വ്യക്തത നൽകി. അവൻ്റെ ഉള്ളിൽ തൻ്റെ പുരുഷാരം തുളുമ്പി നിവർന്നു. ഇടക്കെപ്പോഴോ സൂര്യയെ അവൾ എടുത്തു ഉയർത്തുമ്പോൾ ഉയർന്നു പൊങ്ങിയ ടോപ് ൻ്റെ തുമ്പുകൾ, പൗർണമി നാളിലെ നിലാവ് പോൽ വെണ്മ പകർന്ന അവളുടെ, ഒട്ടും ദുർമേദസ്സ് അടിഞ്ഞു കൂടാത്ത ആലില വയറും അതിലെ ഒത്ത നടുക്ക് അധികം വലുപ്പം ഇല്ലാത്ത, അർദ്ധ വൃത്താകൃതിയിൽ ചുഴിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന പൊക്കിളും അവൻ്റെ കണ്ണുകളിലെ കൃഷ്ണമണികൾക്ക് ചാരുത പകർന്നു.
“വൗ…..”
കിരൺ നു അവൻ്റെ സ്വബോധം പോലും നഷ്ടപ്പെട്ടു പോയി, അവൻ അറിയാതെ അവൻ്റെ വായിൽ നിന്ന് നേർത്ത ശബ്ദം പുറത്തു വന്നു. ഇത്ര മാത്രം സൗന്ദര്യമോ?
അതെ, ആരുടെ കണ്ണുകൾക്കും പിടികൊടുക്കാത്ത അമ്മു… ഒരു പക്ഷെ ഒരു ജലകന്യക അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടിരുന്നെങ്കിൽ അവർ അമ്മു ൻ്റെ സൗന്ദര്യത്തിനു മുന്നിൽ സ്വയം നാണിച്ചു തല താഴ്ത്തുമായിരിക്കാം.
കിരൺ നു അവൻ്റെ കണ്ണുകളോട് അഭിമാനം തോന്നി. അമ്മു ൻ്റെ വെളിപ്പെടാത്ത സൗന്ദര്യം തൻ്റെ കണ്ണുകളിൽ പതിഞ്ഞിരുന്നു. അപ്പോഴും ഒരു വലിയ ഐസ് മലയുടെ ഒരു ഭാഗം മാത്രം അല്ലെ ഇത് എന്ന തിരിച്ചറിവും.
അമ്മു: സൂര്യ ഉറങ്ങിയോ ധന്യ?
അമ്മു ൻ്റെ ഈ ചോദ്യം ആണ് കിരൺ നെ മായാലോകത്തു നിന്നും തിരിച്ചു കൊണ്ടുവന്നത്.
ധന്യ: ഹാ അമ്മു… അവൻ ഉറങ്ങി. എൻ്റെ ഗ്ലാസ് എവിടെ?
ജിമ്മി: ഇതാ, ആരും എടുത്തില്ല, സൂക്ഷിച്ചു വച്ചിരിക്കുക ആയിരുന്നു.
ധന്യ ചിരിച്ചു…
ധന്യ: ചേട്ടൻ എത്ര കഴിച്ചു?
ജിമ്മി: ഭയങ്കര മോശം, ആദ്യത്തെ ഗ്ലാസ് ആയിട്ട് ഇരിക്കുവാ ഇപ്പോളും. അമ്മു ആദ്യ ഗ്ലാസ് ഫിനിഷ് ചെയ്തു. ഞങ്ങൾ മൂന്നും രണ്ടാമത്തേത് ആണ്.
അമ്മു: കിരൺ ഏതോ ലോകത്ത് ആയിരുന്നു. ഞാൻ ഇടക്ക് കഴിഞ്ഞില്ലേ എന്ന് ചോദിച്ചത് കേട്ട് പോലും ഇല്ല, ദൂരേക്ക് എവിടെയോ കണ്ണും നട്ടു ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
കിരൺ: ആണോ, ഞാൻ കേട്ടില്ല.
അനു: എൻ്റെ ചേട്ടാ അവൾ ചോദിച്ചത് ഞാൻ കേട്ടു. ധന്യ… സൂക്ഷിച്ചോ കേട്ടോ, ആരോ കയറി പറ്റിയിട്ടുണ്ട് മനസ്സിൽ.
ധന്യ: അതിൽ എനിക്ക് പേടി ഇല്ല.
ധന്യ അനു ൻ്റെ ഇടതു വശത്തു ചെന്നിരുന്നു. മനു അപ്പോഴേക്കും പൂൾ ലേക്ക് ഇറങ്ങി.
മനു: ആഹ്…. എന്താ സുഖം, ഉള്ളിൽ ഹോട് ഡ്രിങ്ക്, പുറത്തു കോൾഡ് വാട്ടർ ആൻഡ് എയർ…
ജിമ്മി: ആഹാ… മനു നു ഭാവനകൾ ഒക്കെ വന്നു തുടങ്ങിയല്ലോ.
അനു: അവനു പലതും തോന്നും ഇനി.
ധന്യ യും അമ്മു ഉം കിരണും കൂടി ചിരിച്ചു.
ജിമ്മി: ഞാനും പൂൾ ൽ ഇറങ്ങട്ടെ…
അമ്മു: ഹ്മ്… നല്ലതാ.
ജിമ്മി: നമുക്ക് എല്ലവർക്കും ഇറങ്ങാം.
അനു: അതെ…
അതും പറഞ്ഞു അനു ഉം പൂൾ ലേക്ക് ഇറങ്ങി, പിന്നാലെ ജിമ്മിയും.
അമ്മു അപ്പോൾ കിരൺ നും അവൾക്കും അടുത്ത ഗ്ലാസ് നിറച്ചു, മനു ൻ്റെ യും ജിമ്മിയുടെയും ഗ്ലാസ്സുകൾ മൂന്നാമതും നിറഞ്ഞു.
അമ്മു: എന്തൊരു കൂടിയാണെന്ന് നോക്ക് രണ്ടും. അതിനു പറ്റുന്ന ആൾ ആണ് അനു ഉം.