കിരൺ: വേണ്ട അനു, ഞാൻ കയറി ചെല്ലാം.
അനു: വേണ്ട ചേട്ടാ, ഞാൻ സൈൻ ചെയ്തു കൊടുക്കാം. എനിക്ക് ഒന്ന് വാഷ് റൂം പോവുകയും വേണം.
അമ്മു: അനു… റൂം ൽ മുഴുവൻ വെള്ളം ആവും നീ ഇങ്ങനെ നനഞ്ഞു കയറി ചെന്നാൽ.
അനു: ഏയ്… അത് ഞാൻ നോക്കിക്കൊള്ളാം. അനു ൻ്റെ നാവു കുഴഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു. അത് പറയുമ്പോൾ.
പക്ഷെ എല്ലാവരെയും ഞെട്ടിച്ചത് മറ്റൊന്ന് ആയിരുന്നു.
പൂൾ ൽ നിന്നും കയറി വന്ന അനു റൂം ബോയ് അവിടെ നിൽകുമ്പോൾ തന്നെ തൻ്റെ ടോപ് ൻ്റെ ബട്ടൻസ് എല്ലാം എടുത്തു കൊണ്ട്, ആ ടോപ് മുഴുവൻ ആയി ഊരി പൂൾ ബെഞ്ച് ലേക്ക് ഇട്ടു. ഒരു കറുത്ത ചെറിയ ഷോർട്സ് ഉം കറുത്ത ബ്രായും മാത്രം ധരിച്ചു ശരീരത്തിൽ മുഴുവൻ വെള്ളത്തുള്ളികളും ആയി അനു അവൻ്റെ നേരെ നടന്നു ചെന്നു. കറുത്ത ബ്രാ യിൽ അവളുടെ നനഞ്ഞു കുതിർന്ന ഇരു മുലകളും അനു ൻ്റെ ഓരോ ചുവടിലും തുള്ളിത്തുളുമ്പി.
അമ്മു: ഇവൾ ഫിറ്റ് ആയി ധന്യ…
ധന്യ അപ്പോളും അനു ൻ്റെ ഈ പ്രവൃത്തിയിൽ വായ പൊളിച്ചു നിന്നു, ധന്യ മാത്രം അല്ല, കിരണും ജിമ്മിയും. മനു ഏകദേശം ഫിറ്റ് ആയതു കൊണ്ടും അനു നെ അറിയാവുന്നത് കൊണ്ടും അവനു വല്യ ഭാവഭേദം ഇല്ലായിരുന്നു.
ജിമ്മി: ഇവൾ എന്താ ഈ ചെയ്യുന്നത്? ആ ചെക്കൻ്റെ സകല കണ്ട്രോൾ ഉം കളയുമല്ലോ.
അമ്മു ഉം ധന്യയും കിരൺ ഉം ആ കമന്റ് കേട്ട് ജിമ്മിയെ നോക്കി ചിരിച്ചു.
ജിമ്മി: പിന്നെ അല്ലാതെ? അവൻ്റെ അവസ്ഥ ഒന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്കിയേ?
ധന്യ: ഒന്ന് പോയെ ജിമ്മി, മിണ്ടാതിരിക്ക്.
ജിമ്മി: അവൻ ഇവിടുന്നു ഒരു ഓട്ടം ആയിരിക്കും ബാത്റൂമിലേക്ക്.
അമ്മു: (ചിരിച്ചു കൊണ്ട്) വെറുതെ ഇരിക്ക് നീ ജിമ്മീ…
കിരണും ധന്യയും ചിരി അടക്കാൻ വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടി.
നടക്കുന്ന നടപ്പിൽ പൂൾ ബെഞ്ച് ൽ നിന്ന് ടവൽ എടുത്തു അനു ശരീരം ഓടിച്ചു തുടച്ചു. അവളുടെ ക്ലീവേജ് ൻ്റെ ഇടയിൽ ടവൽ കടത്തി തുടച്ചു.
ആ റൂം ബോയ്, താൻ ഇത് വരെ കണ്ടു കൊതിച്ച ചരക്ക് തൻ്റെ മുൻപിൽ ഇങ്ങനെ വന്നു നിൽക്കും എന്ന് ഒട്ടും വിചാരിച്ചതേ ഇല്ല. അവൻ്റെ ശരീരത്തിൽ അവൻ പോലും അറിയാതെ രക്തം ഉഗ്ര രൂപത്തിൽ ധമനികളിലൂടെ പാഞ്ഞൊഴുകി. അത് അവൻ്റെ കുണ്ണയെ ഇതുവരെ കാണാത്തത്ര രീതിയിൽ ഉത്തേജിപ്പിച്ചു.
അനു ടവൽ ഇരു തോളിലും ആയി പുറമെ പൊതച്ചു അവൻ്റെ മുന്നിൽ വന്നു നിന്ന് കൊണ്ട്…
അനു: എവിടെ ബിൽ?
റൂം ബോയ്: അഹ്… ഇതാ…
അനു: പേന ഉണ്ടോ?
റൂം ബോയ്: ഏഹ്… അത്… അത് ഞാൻ എടുത്തില്ല, ഇപ്പോൾ കൊണ്ട് വരാം.
അനു: ഇവിടെ ഉണ്ടാവില്ലേ ഹാൾ ൽ?
റൂം ബോയ്: ഹാ…
അനു: എങ്കിൽ വാ…
അനു ബില്ലും നോക്കികൊണ്ട് കിരൺ ൻ്റെ യും ധന്യയുടെയും റൂമിലൂടെ നടന്നു, ഹാൾ ലേക്ക്. പിന്നാലെ ആ ചെക്കനും. അനു ൻ്റെ ഇരു ചന്തികളും താളബോധത്തോടെ ഇളകി.
ജിമ്മി: ആ ചെക്കൻ ൻ്റെ കിളി പോയി. അവളെ കണ്ടിട്ട്.
കിരൺ: അനു ൻ്റെ ധൈര്യം ഞാൻ സമ്മതിച്ചു.
ധന്യ: സത്യം, എനിക്ക് ഇപ്പോളും വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റിയില്ല.
അമ്മു: അവളു ഒരു കുരിപ്പു ആണ്, പക്ഷെ ഇത്രയും ഞാനും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല.
കിരൺ: ഏയ്, കിളി പോവാനൊന്നും ഇല്ല, ആ ചെക്കൻ ഇത് പോലെ എത്ര പേരെ കണ്ടിട്ടുണ്ടാവും. ഹോട്ടൽ അല്ലെ? പല കൾച്ചർ ഉള്ളവർ വന്നു താമസിക്കുന്നതല്ലേ.
ധന്യ: അത് ശരിയാ… എന്നാലും?
ജിമ്മി: പക്ഷെ അവൻ്റെ മട്ടും ഭാവവും കണ്ടിട്ട്, അവൻ്റെ സകല കണ്ട്രോൾ ഉം പോയ ലക്ഷണം ഉണ്ട്.
അമ്മു: അത് എനിക്കും തോന്നുന്നുണ്ട്.
ധന്യ: പോയി നോക്കണോ?
ജിമ്മി ധന്യയുടെ കൈയിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
ജിമ്മി: നമുക്ക് പോയി നോക്കാം ധന്യ, വാ, നല്ല കാഴ്ചകൾ ചിലപ്പോൾ കാണാം.
ധന്യ: അയ്യേ, പോടാ.
കിരൺ: പാവം ചെക്കൻ.
ജിമ്മി: പോയി നോക്കിയാൽ അറിയാം പാവം ആണോ അല്ലയോ എന്നൊക്കെ.
അമ്മു: പോയി നോക്കിയാലോ?
ജിമ്മി: പോയി നോക്കിയാൽ ചിലപ്പോൾ നമ്മൾ എല്ലാവരുടെയും കണ്ട്രോൾ പോവും. അതിനുള്ള സീൻ കിട്ടും.
ധന്യ: ഏയ്… അവൻ ഇതൊക്കെ എത്ര കണ്ടതാവും, ചേട്ടൻ പറഞ്ഞത് പോലെ? ഫോറീനേഴ്സ് ഒക്കെ വരുന്നതല്ലേ?
ജിമ്മി: എങ്കിൽ ധന്യ കൂടി അനു പോയ പോലെ ചെല്ല് അവൻ്റെ അടുത്തേക്ക്. അവനു ഒരു പൂരം കൂടിയ ഫീൽ ഉം കിട്ടും.