“എങ്ങന്നുണ്ടെടി, അമ്മപ്പൊലയാടി, അപ്പനേക്കാൾ മെച്ചമാണോടീ.? അവൻ അടിയുടെ സ്പീഡ് പ രമാവധി കൂട്ടി.
“അതേടാ. തായോളിക്കാട്ടാ, നൂറുമടങ്ങു മെച്ചമാടാ. എന്റെ സന്നു.ഒന്നു വേഗം അടിച്ചു താടാ. മൊലയൊക്കെ ഞെക്കിയങ്ങ പൊട്ടീരെടാ പെരുംകണ്ണേ…”
ഇത്രയുമായപ്പോൾ സനോജിന് അടിവയറ്റിൽ ഒരു പെരുപ്പു തോന്നി. അമ്മപ്പൊലയാടിയാകട്ടെ, അകഴപ്പു മുക്കും തോറും മകന്റെ ആനക്കുണ്ണയെ പൂർമസിലുകൾ ഉപയോഗിച്ചു കറന്നു കൊണ്ടിരുന്നു. മദനത്തേൻ നിറഞ്ഞ ആ കൊഴുത്ത പൂറിൽ നിന്നും ‘ഫ്ളക്ക് ഫ്ളക്ക് എന്നു. ശബ്ദം ഉയർന്നു കേൾക്ക ാൻ തുടങ്ങി. അമ്മയെ ആദ്യമായി പണ്ണുന്നതിന്റെ ലഹരിയും തെറികൾ നിറഞ്ഞ പ്രോത്സാഹനവും കണ്ണിയാശാന്നു കിട്ടുന്ന പൂർമസിലുകളുടെ ഉഴിച്ചിലും മൂത്ത ആ നിമിഷത്തിൽ അവൻ ലോകം മറന്നു. അമ്മയാണെങ്കിൽ തൻ പെറ്റുവളർത്തിയ പൊന്നുമോൻ തന്റെ വലിയകണ്ണ കൊണ്ട സുഖത്തിനായി കേഴുന്ന തന്റെ ചക്കപ്പൂറിനെ, അവന്റെ അമ്മപ്പൂറിനെ പണ്ണുന്ന അപൂർവ്വാനുഭവത്തിൽ മതിമറന്ന്, അരക്കെട്ടു പൊക്കിയടിച്ചു കൊണ്ട് മകന്റെ ഓരോ തള്ളിന്റെയും താളത്തിനൊപ്പിച്ച തിരിച്ചടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
‘വനജപ്പുറീ. ആ. അമ്മേ. കൊലപ്പുറീ. എനിക്കു വരുന്നെടീ. മയിരേ.”
‘സന്നു. മോനേ . അമ്മയ്ക്കും വരുന്നേടാ. അടിച്ചൊഴിക്കെടാ പുന്നാരത്തായോളീ നിന്റെ കണ്ണപ്പാൽ. അമേടേ പെരു0 പുറ്റിൽ.”
‘ ആഫ്ഫ്. അമേ.”
ഉ0. മോനേ.. ഹു. സന്നു.ആഫ്.അ.’
അവർ രതിമൂർച്ഛയിൽ മകനെ ഇറുക്കിപ്പിടിച്ചു. അവരുടെ കൂർത്ത നഖങ്ങൾ അവന്റെ പ റത്താഴ്ന്നിറങ്ങി. മകൻ അമ്മയേ ഇറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. കുഴഞ്ഞു ആ മാത്യപേടകത്തിലിരുന്ന് അവന്റെ കുണ്ണ വെട്ടിവിറച്ചു. ആദ്യത്തേ നാലഞ്ച് തുടിപ്പുകളിൽ അവൻ സ്വയം മറന്നു വാനത്തു പറന്നു. പ ിന്നെയും തുടരെത്തുടരെ ആ കണ്ണ സ്പന്ദിച്ചു. അമ്മപ്പൂറി തന്റെ യോനീഭിത്തികൊണ്ട് മോൻകണ്ണയെ കറന്നെടുത്തു. വിയർത്തൊട്ടി അല്പനേരം കൂടി ആ നില്ലു നിന്നശേഷം അമ്മയും മകനും ചുണ്ടുകൾ പരസ്പരം ഉറിഞ്ചിക്കുടിച്ച് അടുക്കളയുടെ തറയിലേക്കു പുണർന്നുവീണു മയങ്ങി. തൃപ്തതമായ രണ്ടു മനസ്സുകളും ഒരു ശരീരവുമായി….[ശുഭം]