അവർ ബാറിലേക്ക് നടന്നു, ഓർഡർ ചെയ്തു , അവരുടെ മദ്യത്തിനായി കാത്തിരുന്നു. ബാറിൽ ഒരു വലിയ ആൾക്കൂട്ടം ഉണ്ടായിരുന്നു, അതിനാൽ വിളമ്പാൻ കുറച്ച് സമയമെടുക്കുമെന്ന് ഞാൻ കരുതി.
ഓർഡർ ചെയ്ത സാധനങ്ങൾ വരുന്നതുവരെ അവർ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അമ്മയുടെ ടെൻഷൻ ക്രമേണ കുറഞ്ഞു. അമ്മ അലനുമായി ചിരിച്ചുകൊണ്ടും, ആംഗ്യം കാണിച്ചും, പരസ്പരം കണ്ണുകൾ ഉടക്കിയും സംസാരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അമ്മ മറ്റെങ്ങോട്ടും നോക്കുന്നില്ല.
ഏകദേശം 10 മിനിറ്റിനു ശേഷം അവർക്ക് ഓർഡർ ചെയ്ത സാധനങ്ങൾ കിട്ടി . അമ്മ ഒരു ഫ്ലൂട്ട് ഷാംപെയ്ൻ എടുത്തു, അലന്റെ ഒരു കൈയിൽ ബിയർ ഗ്ലാസും മറുകൈയിൽ ഒരു ഗ്ലാസ് ഫിസി ഡ്രിങ്കും ഉണ്ടായിരുന്നു.
അവർ ഞാൻ ഇരിക്കുന്നിടത്തേക്ക് നടന്നു. അലൻ ഫിസി ഡ്രിങ്ക് എനിക്ക് തന്നു. ഞങ്ങൾ ഒരു ടോസ്റ്റ് ഉയർത്തി, ശേഷം ഞങ്ങൾ ഓരോ സിപ്പായി കുടിച്ചു.
“അപ്പോൾ സന്ദീപ്, നീ എന്താണ് പഠിക്കുന്നത്?” അവൻ എന്നോട് ചോദിച്ചു.
“ബി.എസ്. ഇക്കണോമിക്സിൽ മേജർ ആയി പഠിക്കുന്നു.” ഞാൻ മറുപടി പറഞ്ഞു.
ആരോ അലനെ വിളിക്കുന്നത് കേൾക്കുന്നതുവരെ ഞങ്ങൾ കുറച്ചു നേരം എന്റെ കോളേജിനെക്കുറിച്ചും മറ്റ് കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
ഞങ്ങൾ മൂന്നുപേരും ശബ്ദം വന്ന ദിശയിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ, മധ്യവയസ്കനായ ഒരു മനുഷ്യൻ അലനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കൈവീശുന്നത് കണ്ടു.
“നിങ്ങൾ എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം. അത് നമ്മുടെ അരിസോണ ഓഫീസിൽ നിന്നുള്ള മൈക്കൽ ആണ്. നിങ്ങൾ ദയവായി പാർട്ടി ആസ്വദിക്കൂ.” അങ്ങനെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അലൻ മൈക്കിളിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.
ഞാൻ ഇടക്കണ്ണിട്ട് നോക്കി , അമ്മ അലൻ നടന്നുപോകുമ്പോൾ അവനെത്തന്നെ നോകുനുണ്ടായിരുന്നു.
സമയം ഏകദേശം വൈകുന്നേരം 7:30 ആയി. സൂര്യൻ അസ്തമിച്ചു തുടങ്ങി. ആകാശം ഇരുണ്ടു തുടങ്ങി, വായു അൽപ്പം തണുത്തു.
സംഗാടകാരിൽ ഒരാൾ താഴത്തെ ഹാളിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്ന് ഭക്ഷണം എല്ലാവരോടും ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ പറഞ്ഞു.
മുകളിലെ പാർട്ടി ഹാളിലുണ്ടായിരുന്ന ആളുകൾ പതുക്കെ താഴത്തെ ഡൈനിങ് ഹാളിലേക്ക് നീങ്ങാൻ തുടങ്ങി. അച്ഛൻ വന്ന് ഞങ്ങളോടൊപ്പം ചേർന്നു, ഞങ്ങൾ മൂന്ന് പേർ താഴത്തെ ഹാളിലേക്കു പോയി.
ബുഫെ തയ്യാറായിരുന്നു. ചുറ്റും കസേരകളുള്ള വട്ടമേശകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങൾ ഭക്ഷണം കഴിച്ച് മറ്റ് ചില അതിഥികളോടൊപ്പം ഒരു മേശയിൽ ഇരുന്നു. അച്ഛൻ നേരത്തെ അവരിൽ ഒരാളോട് സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു.
ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം ജീവനക്കാർക്കുള്ള പ്രതിഫലവും അംഗീകാരവും ഉണ്ടായിരുന്നു. സന്തോഷകരമായ ഒരു അത്ഭുതവും ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ അച്ഛനെ എക്സിക്യൂട്ടീവ് ഡയറക്ടറായി പ്രമോട്ട് ചെയ്തതായി അനൗൺസ്മെന്റ് വന്നു. ലയനം കാരണം, അരിസോണ ഓഫീസിലെ ഒരു ടീമിന്റെ മേൽനോട്ടം വഹിക്കാനുള്ള അധിക ഉത്തരവാദിത്തം ഇപ്പോൾ എന്റെ അച്ഛനാണ്. അതായത്, മാസത്തിൽ ഒരിക്കലെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന് ഫീനിക്സ് ഓഫീസിലേക്ക് പതിവായി യാത്ര ചെയ്യേണ്ടിവരും.
അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നവരെല്ലാം അച്ഛനെ അഭിനന്ദിക്കാൻ തുടങ്ങി. അത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്കും അമ്മയ്ക്കും അഭിമാനം തോന്നി.
അലൻ ഞങ്ങളുടെ അടുത്തെത്തി അച്ഛനെ അഭിനന്ദിച്ചു. എന്നിട്ട് അയാൾ അമ്മയുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞു പറഞ്ഞു
“ക്ഷമിക്കണം അഞ്ജലി. ഇനി മുതൽ ശ്രീധർ കൂടുതൽ തിരക്കിലായിരിക്കും. അത് നിങ്ങൾക് ബുദ്ധിമുട്ടാകില്ലെന്ന് ഞാൻ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.” അതുകേട്ട് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന എല്ലാവരും ഉറക്കെ ചിരിച്ചു.
ഡിന്നറിനു ശേഷം മേശകളും കസേരകളും വൃത്തിയാക്കി, സ്ഥലം ഒരു നൃത്തവേദിയായി മാറി. സാധാരണ ലൈറ്റുകൾ അണച്ചു, നൃത്തച്ചുവടുകൾ തെളിഞ്ഞു. യഥാർത്ഥ ഡിസ്കോകളിലെന്നപോലെ സ്ഥലം ഇരുണ്ടു. പോഡിയത്തിൽ ഒരു ഡിജെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ ഒരു ആവേശകരമായ നമ്പറിൽ തുടങ്ങി. പതുക്കെ ആളുകൾ ചുവടുവെച്ചു തുടങ്ങി. തുടക്കത്തിൽ കുറച്ച് ആളുകൾ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ, പക്ഷേ ക്രമേണ കൂടുതൽ കൂടുതൽ ആളുകൾ നൃത്തം ചെയ്യാൻ വന്നു.