അവിഹിതത്തിന്റെ മുല്ലപ്പൂക്കൾ – 1 36

 

ഞാൻ: ഞാൻ അത് വർക്ക്‌ ഏരിയയിൽ കൊണ്ടുപോയി ഇട്ടോളാം..

 

സാരി ഞാൻ ബെഡിൽ നിന്ന് എടുത്തു.. അത് കണ്ടാ..

 

ഇച്ചായൻ: കുളിച്ചു, ഡ്രസ്സ് മാറ്റിയിട്ട് കൊണ്ടുപോയി ഇട്ടാൽ മതി.

 

ഞാൻ: ഇച്ചായൻ പെരുന്നാള് അവസാനിപ്പിച്ച് വന്നതാണോ..

 

ഒരിക്കലും ആവല്ലേ എന്ന് പ്രാർത്ഥനയോടുകൂടി ആയിരുന്നു എന്റെ ചോദ്യം.

 

ഇച്ചായൻ: അല്ല, ഗാനമേളക്കാർക്ക് പൈസ കൊടുക്കണം ഞാൻ അത് എടുക്കാൻ വന്നതാ.

 

അലമാര തുറന്ന് പൈസ എടുത്തു കൊണ്ട് ഇച്ചായൻ തിരിച്ചു നടന്നു.

 

ഇച്ചായൻ: നീ വരുന്നുണ്ടോ ഇനി ?

 

ഞാൻ: ഇല്ല ഇച്ചായാ, തീരെ സുഖമില്ല..

 

(മനസ്സിൽ): സുഖം തരാൻ ഉള്ളവൻ മുകളിൽ വെയ്റ്റിംഗ് ആണ്, ഇച്ചായാ..

 

ഇച്ചായൻ: എങ്കിൽ റസ്റ്റ്‌ എടുക്ക്, ഞാൻ ഇറങ്ങുവാ..

 

ഞാൻ: ഇച്ചായാ, നേഹ മോളെ ഒന്ന് നോക്കണേ..

 

ഇച്ചായൻ: ഞാൻ അവളെ കുട്ടികൊണ്ട് വന്നോളാം..

 

ഞാൻ: അല്ല, അപ്പോൾ ലേറ്റ് ആവില്ലേ.. നാളെ പോകേണ്ടതല്ലേ.

 

ഇച്ചായൻ: ആ അത് ഉച്ചയോടുകൂടി ചെന്നാലും മതി.

 

ഞാൻ: നിങ്ങൾ അപ്പോൾ എത്ര മണിയാകുമ്പോൾ വരും.

 

ഇച്ചായൻ: ഗാനമേള മുഴുവനും കഴിയണം, ഒരു പതിനൊന്നു മണി എങ്ങനെ പോയാലും ആവും. ചിലപ്പോ 12.. നീ കുളിച്ചിട്ട് കിടന്നോ..

 

ഇത്രയും പറഞ്ഞപ്പോൾ ഇച്ചായൻ വീണ്ടും മെയിൻ ഡോറിന്റെ അടുത്തായി. ഞാൻ സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് ഇറങ്ങാൻ ചെന്നു.

 

ഇച്ചായൻ: എങ്ങോട്ടാ, നീ അകത്തു കയറിപ്പോകു, ഈ കോലത്തിൽ പുറത്തേക്കിറങ്ങണ്ട..

 

ഞാൻ: എന്താ ഇച്ചായാ, ഈ നട്ടപ്പാതിരായ്ക്ക് എന്നെ ഇവിടെ ആര് കാണാനാ.. ശരിക്കും നോക്കിക്കേ എന്തെങ്കിലും പുറത്തു കാണാനുണ്ടോ എന്റെ ദേഹം.

 

ഇച്ചായൻ: കാണാൻ ആളുണ്ടോ, എന്തെങ്കിലും കാണാൻ പറ്റുന്നുണ്ടോ എന്നതല്ല. വീട്ടിലെ പെണ്ണുങ്ങൾ മാന്യമായി വേണം എപ്പോഴും നടക്കാൻ. അത് രാത്രിയായാലും പകലായാലും.. അറക്കൽ തറവാട്ടിലെ പെണ്ണുങ്ങളൊക്കെ അങ്ങനെയാണ്. നിന്നെ കണ്ടല്ലേ അവള് വളരുന്നത്.. ഇതൊക്കെ എത്ര വട്ടം ഞാൻ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.. ഇനിയും പറയിപ്പിക്കരുത്, നീ അകത്ത് കയറിപ്പോ..

 

ഇതൊക്കെയാണ് ഞങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾ.. ഒരു സ്വാതന്ത്ര്യം തരില്ല. എന്നാൽ ഇയാളെ ഒട്ടു തിന്നുമോ അതുമില്ല.. വാതിലിൽ മറഞ്ഞ നിന്നുകൊണ്ട് ഞാൻ ഇച്ചായനെ നോക്കി. തിരിഞ്ഞു പോലും നോക്കാതെ അയാൾ കാറിൽ കയറി. ഉള്ളിൽ തോന്നിയ അല്പം ദേഷ്യം വെച്ച് ഞാൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു “ ഹ്മം.. അറക്കൽ തറവാട്ടിലെ പെണ്ണുങ്ങളുടെ മാഹാത്മ്യം, അല്പം മുമ്പ് പുരപ്പുറത്ത് വച്ചാണ് ഇയാളെ ഭാര്യയെ വേറൊരുത്തൻ പണ്ണിയത്.. അവനുള്ള അതെ വീട്ടിൽ ഭാര്യയെ തനിച്ചാക്കിയാണ് ഈ അഹങ്കാരത്തോടെ ഉള്ള ഇറങ്ങിപ്പോക്ക്.. ” ഇച്ചായന്റെ വണ്ടി കാർപോർച്ചിൽ നിന്നും ഉരുണ്ടു.. ഞാൻ വാതിൽ അടച്ച് വീണ്ടും കുറ്റിയിട്ടു. സ്വീകരണ മുറിയിലെ ലൈറ്റ് ഒന്നും ഓഫ് ആക്കാൻ ഞാൻ മെനക്കെട്ടില്ല. തിരിച്ചു നടക്കുന്ന വഴിയിൽ ഞാൻ ഞങ്ങളുടെ മുറിയുടെ മുൻപിൽ ഞാൻ പുതച്ചിരുന്ന എന്റെ ടവ്വൽ താഴെയിട്ടു. എന്നിട്ട് ബ്ലൗസും പാവാടയും മാത്രം ഇട്ടുകൊണ്ട് മുകളിലേക്ക് കയറിച്ചെന്നു. താഴത്തെ സംസാരം എല്ലാം കേട്ട്, ഞാൻ കയറി വരുന്നതും നോക്കി മനു സ്റ്റെപ്പിൽ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

 

ഞാൻ: നീ എന്താടാ ഇവിടെ ഇരിക്കുന്നത് അങ്ങോട്ടോ എങ്ങോട്ടോ മാറിനിൽക്കാൻ മേലായിരുന്നോ..

 

മനു: അതിനു അയാൾ പോയില്ലേ..

 

അവൻ സ്റ്റെപ്പിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് മുകളിലത്തെ നിലയിലെ ഹാളിലേക്ക് കയറി നിന്നു. ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഞാൻ ചെന്ന് അവനെ കെട്ടിപിടിച്ചു. ഇച്ചായനെക്കാളും പൊക്കവും ശരീര ആരോഗ്യവും മനുവിനു ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ എന്നെയും കെട്ടിപിടിച്ചു.

 

ഞാൻ: മനു, നിനക്ക് ശരിക്കും എന്നോട് ഇഷ്ടമുണ്ടോ

 

മനു: നീ ഇപ്പോൾ ഇറങ്ങിവന്നാൽ ഞാൻ നിന്നെ കൊണ്ടുപോകും അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ടമാണ്..

 

എന്നെ തലോടികൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു, ഒരു ദീർഘ ശ്വാസത്തോടെ ഞാൻ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തലചായ്ച്ച് നിന്നു. ഇച്ചായൻ കുറച്ച് ദേഷ്യപ്പെട്ടതിന്റെ മൂഡ് ഓഫ് ആണ് എനിക്ക് എന്ന് മനുവിന് മനസ്സിലായി.