അവിഹിതത്തിന്റെ മുല്ലപ്പൂക്കൾ – 1 36

 

മനു: നാൻസി, നീ കാർ ഓടിക്കുമ്പോൾ ഇതുപോലെ താഴെ നിന്ന് നിന്നെ കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയാണ് കേട്ടോ..

 

അവന്റെ സീറ്റിൽ കുനിഞ്ഞ് ഇരുന്നുകൊണ്ട് എന്നെ നോക്കി അവൻ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടപ്പോൾ ഉള്ളിൽ അല്പം ചിരി തോന്നിയെങ്കിലും ഞാൻ ചിരിച്ചില്ല. എത്രയും വേഗം ഇവനെയും കൊണ്ട് വീട്ടിൽ എത്തണം എന്നത് മാത്രമേ എന്റെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അല്ലെങ്കിൽ മനുവിനെ ഇപ്പോൾ തന്നെ പറഞ്ഞു വിടണം അതിന് എനിക്ക് ഒരിക്കലും സാധിക്കില്ലായിരുന്നു. സാരി വിടവിലൂടെ പുറത്ത് കണ്ട എന്റെ ഇടുപ്പിൽ അവൻ ചെറുതായി ഒന്ന് തൊട്ടു.

 

ഞാൻ: ദേ അടങ്ങിയിരിക്കാൻ ഞാൻ പറഞ്ഞു കേട്ടോ

 

മനു: ഹോ.. നിന്നെ ഈ സാരിയിൽ കണ്ടിട്ട് ഒട്ടും സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല പെണ്ണേ..

 

ഒരു കടും നീല നിറമുള്ള സാരിയും അതിന്റെ ബോർഡറിൽ കറുപ്പ് കളറും ആയിരുന്നു.. ബ്ലൗസിന്റെ നിറവും കറുപ്പായിരുന്നു.

 

മനു: നീ എന്നെ എങ്ങോട്ടാ കൊണ്ടുപോകുന്നത്..

 

ഞാൻ: നിന്നെ തിരിച്ചുകൊണ്ടു വിടാൻ…

 

ഉള്ളിൽ ചിരി അടക്കി പിടിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു.

 

മനു: പിന്നെ ഞാൻ പോകില്ല, ഏറ്റവും കുറഞ്ഞത് നിന്റെ മുല കുടിക്കാൻ എങ്കിലും കിട്ടാതെ ഞാൻ ഈ നാട്ടിൽ നിന്ന് പോകില്ല.

 

അവന്റെ മറുപടി കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ ചുണ്ടിൽ ചെറിയ ഒരു ചിരി വിടർന്നു, ഗിയറിൽ നിന്നും കൈയ്യെടുത്ത് ഞാൻ അവനെ ചെറുതായി തലോടി. വണ്ടി ഓടിക്കുന്നതിന്റെ ഇടയിൽ ചെറിയ സ്വരത്തിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞു.

 

ഞാൻ: വീട്ടിലോട്ടാണ്..

 

മനു: എങ്കിൽ ഇന്ന് നാൻസി ടീച്ചർക്ക് പരീക്ഷയാണ്..

 

ഞാൻ: എന്ത് പരീക്ഷ.

 

മനു: ഞാൻ തുറന്നു നോക്കുമ്പോൾ കറുത്ത ബ്രായും നീല പാന്റിലും അല്ലെങ്കിൽ കാണാം..

 

ആ നിറം വേണം ഇടാൻ എന്ന് മനു ഇന്നലെ രാത്രി വിളിച്ചപ്പോൾ പറഞ്ഞതാണ്. ഉള്ളിൽ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ വണ്ടി ഓടിച്ചു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു.

 

ഞാൻ: മനു, എഴുന്നേൽക്ക്..

 

മനു: വീട് എത്തിയോ..?

 

ഞാൻ: ഇല്ല, ഇതാണ് ഗേറ്റ്. ഇനി നീ എഴുന്നേറ്റ് ഇരുന്നോളൂ.

 

തുറന്നിട്ടിരിക്കുന്ന പഴയ ഇരുമ്പ് ഗേറ്റ് അവൻ കണ്ടു. അതിന്റെ വശത്തേക്കുമായി നീണ്ടുപോകുന്ന കരിങ്കല്ലിന് കെട്ടിയ മതിലും.

 

ഞാൻ: ഇതൊക്കെ നമ്മുടെ പറമ്പാണ്, ഈ വഴി നമ്മുടെ വീട്ടിലേക്ക് മാത്രമുള്ളതാണ്. ഒരു കിലോമീറ്റർ അടുത്ത് വരും. പറമ്പിലൂടെ കയറിപ്പോയാൽ കുറച്ചുകൂടെ വേഗം എത്താം, പക്ഷേ കുന്നതു കൊണ്ട് അങ്ങനെ വഴി വെട്ടാൻ പറ്റില്ല. റോഡ് മാർഗ്ഗം പോയാൽ പിന്നെ ഒരു കിലോമീറ്റർ ഒക്കെ അടുത്തുണ്ട്. പണ്ട് ഉള്ളവർ പണിതതല്ലേ.. എല്ലാം കൂടെ 40 ഏക്കർ ഉണ്ട് ഇവിടെ.. വീട് അതുകൊണ്ട് കുറച്ച് ഉള്ളിലേക്ക് കയറ്റിയാണ് വെച്ചത്.

 

മനു: 40 ഏക്കറോ.. മുഴുവൻ റബർ ആണോ ടീച്ചറെ.

 

ഞാൻ: മുഴുവൻ റബർ ഒന്നുമല്ല ഇടയ്ക്ക് ഏലവും കാപ്പിയും ഒക്കെ ഉണ്ട്.. കൃത്യമായ കണക്കൊന്നും എനിക്കറിയില്ല..

 

ഇത് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് കാർ ഞങ്ങളുടെ വീട്ടുമുറ്റത്തേക്ക് കയറി. വലിയ രണ്ടു നില വീട് ആയിരുന്നു അത്. വിശാലമായ മുറ്റവും അതിന്റെ വശങ്ങളിൽ പനയും ഒക്കെയായി നല്ല ഗാംഭീര്യമുള്ള പഴയ വീട്.. അത് കണ്ടുകൊണ്ട് മനു കാറിൽ ഇരുന്നു. കാർ ഞാൻ പോർച്ചിൽ ഇട്ടില്ല, അവിടെ ഇച്ചായന്റെ കാർ മാത്രമേ ഇടാറുള്ളൂ. എന്റേത് അടുത്തുതന്നെയുള്ള ഒരു ഷെഡ്ഡിലാണ്. കാർ നിർത്തിയ ശേഷം മനു കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി വീടും പരിസരവും ഒക്കെ ചുറ്റി നോക്കി.

 

മനു: ഇത് എന്ത് വീടാണ് ടീച്ചറെ, ഞാൻ വിചാരിച്ചതിലും വലിയ ടീം ആണല്ലേ നിങ്ങളൊക്കെ..

 

ചെറുതായി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.

 

ഞാൻ: ഇത്രയും വലിയ ടീമിനെ നീ മൂന്നു ദിവസം മംഗലാപുരത്ത് കൊണ്ടുപോയി എന്തൊക്കെയാണ് ചെയ്തത്..

 

അവനെ നോക്കി വീണ്ടും ഞാൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചു.

 

ഞാൻ: ഇത് ഇച്ചായന്റെ മുത്തച്ഛൻ പണിത വീടാണ്. അന്ന് വലിയ കുടുംബം ഒക്കെയായിരുന്നു. പിന്നെ ഇച്ചായന്റെ അച്ഛന്റെ കാലമായപ്പോൾ ബാക്കിയുള്ളവരൊക്കെ ഇവിടെനിന്നും വിറ്റിട്ടു പോയി. അവരുടെയും ഇവരുടെയും ഒക്കെ ഷെയർ ഇച്ചായന്റെ അച്ഛനാണ് മേടിച്ചത്. പിന്നെ അങ്ങേരുടെ കാലത്താണ് ഈ വീട് ഒന്ന് പുതുക്കിപ്പണി ഇപ്പോൾ കാണുന്ന കോലത്തിൽ ആയത്.. നീ ഇപ്പോൾ വന്നത് നന്നായി, വേറെ ഏതെങ്കിലും ദിവസം ആയിരുന്നെങ്കിൽ ഇപ്പോൾ പറമ്പിലും മുറ്റത്തും ഒക്കെ ആയി പണിക്കാർ ഉണ്ടാവും.