ഞാൻ: ധ്യാനം വളരെ നന്നായിരുന്നു. ഇതുവരെ ഇല്ലാത്ത ഒരു അനുഭവമായിരുന്നു. ശരിക്കും ധ്യാനിക്കാൻ പറ്റി ഇച്ചായാ… സത്യം പറഞ്ഞാൽ മൂന്ന് ദിവസം പോരായിരുന്നു…
ഞാൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് പിന്നിൽ നിന്ന് മനു ചിരിക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. മൂന്നുദിവസം ഞാൻ കൂടിയ ധ്യാനം അവനല്ലേ ശരിക്ക് അറിയുകയുള്ളൂ.
ജോയിച്ചൻ: ആഹാ.. അത് വളരെ നല്ലൊരു കാര്യമാണല്ലോ. നിനക്ക് ആ ധ്യാനകേന്ദ്രം നല്ലപോലെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു എന്ന് തോന്നുന്നു..
ഞാൻ: പറയാനുണ്ടോ നല്ല അന്തരീക്ഷമായിരുന്നു… ഇത്രയും നാളും കാത്തിരുന്ന് കൂടിയത് പോലെ ഉണ്ട്.. സത്യം പറഞ്ഞാൽ പോരാൻ അല്പം വിഷമമായിരുന്നു അവിടെനിന്ന്..
ഇരുട്ട് ആയതു കൊണ്ട് ജോയിച്ചനെ നോക്കുന്നതിന്റെ ഇടയിൽ ഞാൻ അവന്റെ മുഖത്തേക്കും നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ജോയിച്ചൻ: അപ്പോൾ അടുത്ത തവണയും അവിടെത്തന്നെ പോകാം അല്ലേ..
ഞാൻ: ഹാ.. പോകാം പക്ഷേ ഇനി പോകുമ്പോൾ മൂന്നുദിവസത്തേക്ക് പോകണ്ട, പോകുന്നെങ്കിൽ മിനിമം ഒരാഴ്ചയെങ്കിലും എനിക്ക് വേണം.. എങ്കിലേ നല്ലപോലെ എല്ലാം തുറന്ന് ധ്യാനിക്കാൻ സാധിക്കുകയുള്ളൂ.
ജോയിച്ചൻ: എങ്കിൽ അടുത്ത തവണ നേഹയും കൂട്ടി നമുക്ക് മൂന്നു പേർക്കും പോകാം..
ഞാൻ: ആ അതെ.. അല്ല ജോയിച്ചാ നേഹ എന്താ വരാഞ്ഞത്..
ജോയിച്ചൻ: നാളെ ക്ലാസ് ഉള്ളതല്ലേ അത് ഞാൻ വരണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞത്. അവള് വരണം എന്ന് പറഞ്ഞ് കയറുക പൊട്ടിച്ച് കിടക്കുകയായിരുന്നു. നീ വാ നടക്ക് പോകാം..
അപ്പോൾ ട്രെയിനിന്റെ ഹോൺ മുഴങ്ങി. ഞാൻ ജോയിച്ചന്റെ കൂടെ മുമ്പോട്ട് നടന്നു, മനു ട്രെയിനിലേക്ക് തിരിച്ചു കയറുന്നത് ഞാൻ കണ്ടില്ല. ഇച്ചായന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് നടക്കുമ്പോൾ ട്രെയിൻ എന്റെ സൈഡിലൂടെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി. ഞങ്ങളുടെ ബോഗിയുടെ ഡോറിൽ മനു നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു.. അവൻ എന്നെ നോക്കിയില്ല, പക്ഷേ എനിക്ക് കാണാൻ വേണ്ടിയാണ് അവൻ അവിടെ നിന്നത്. മൂന്നുദിവസം….. അവന്റെ കൈ എന്റെ ശരീരത്തിൽ പതിയാത്ത ഒരു ഇടം പോലുമില്ല.. ഇപ്പോഴും അവന്റെ തുപ്പലിന്റെ നനവ് എന്റെ ശരീരത്തിന്റെ പലഭാഗത്തും ഉണ്ട്.. അവന്റെ കൈ ഇപ്പോഴും എനിക്ക് എന്റെ ചന്തിയിൽ അനുഭവിക്കാൻ പറ്റുന്നുണ്ട്.. ആ മനു ദേ ട്രെയിനിൽ എന്നിൽ നിന്നും അകന്നകന്നു പോകുന്നു.. ഇച്ചായന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും പിടിപെട്ട് ഓടി ആ ട്രെയിനിലേക്ക് കയറാൻ എനിക്ക് വല്ലാതെ തോന്നി… പക്ഷേ സാഹചര്യം അങ്ങനെയല്ലല്ലോ… സാവധാനം ചൂളം വിളിച്ചുകൊണ്ട് ട്രെയിൻ എന്റെ കൺവെട്ടത്ത് നിന്ന് മറഞ്ഞു….
റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ നിന്ന് ഞാൻ ഇച്ചായന്റെ കൂടെ കാറിൽ കയറി, കാറിൽ കയറിയെങ്കിലും എന്റെ മനസ്സ് മുഴുവനും ചൂളം വിളിച്ച് പാഞ്ഞുപോയ ആ ട്രെയിനിൽ ആയിരുന്നു.. കാർ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ നിന്നും എടുത്തു.. ടൗൺ കഴിയുന്നതിനപ്പുറം ഇച്ചായൻ ഒരു പെട്രോൾ പമ്പിൽ കയറി.. അവിടെ പെട്രോൾ അടിച്ചു കൊണ്ട് വന്നപ്പോൾ ഇച്ചായന്റെ ഏതോ ഒരു സുഹൃത്ത് അടുത്ത കാറിൽ നിന്നും അച്ചായനെ വിളിച്ചു.
ജോയിച്ചൻ: ഒരു മിനിറ്റ് ഞാനിപ്പോൾ വരാം..
ഞാൻ തലയാട്ടി, ഇച്ചായൻ കാറിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയ ഉടനെ ഞാൻ എന്റെ ഫോൺ എടുത്ത് മനുവിന് മെസ്സേജ് വിട്ടു.
“ മനു, നിന്നെ പിരിഞ്ഞിട്ട് ഇത്രയും നേരം ആയതേയുള്ളൂ… പക്ഷേ ഇപ്പോൾ തന്നെ.. I started to miss you very badly.. Your touches, kisses, everything… love you soo much ”
ഫോണിൽ ഇന്റർനെറ്റ് ഇല്ലാഞ്ഞതുകൊണ്ട് ഞാൻ ടെക്സ്റ്റ് മെസ്സേജ് ആണ് ഇട്ടത്, അവൻ കിടന്നിട്ടുണ്ടാവും എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. അതുകൊണ്ട് റിപ്ലൈ കാത്തുനിൽക്കാതെ ഞാൻ ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ് ചെയ്തു. എന്നിട്ട് സീറ്റ് അല്പം പിന്നിലേക്ക് ആക്കിയ ശേഷം പുറത്തേക്ക് ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി ഞാൻ കിടന്നു.. ഇതിനുമുമ്പ് ഞാൻ രാത്രി ആകാശം കണ്ടപ്പോൾ പരിപൂർണ്ണ നഗ്നയായി മനുവിന്റെ കൂടെ നടുറോഡിൽ നിൽക്കുകയായിരുന്നു.. ഓർമ്മകളിൽ മയങ്ങി ഞാൻ സാവധാനം കണ്ണുകൾ അടച്ചു… ഇച്ചായൻ തിരിച്ച് കാറിൽ കയറുമ്പോൾ ഞാൻ കണ്ണടച്ച് കിടക്കുകയായിരുന്നു, ഉറങ്ങുകയാവും എന്ന് കരുതി ഇച്ചായൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല… കാർ പെട്രോൾ പമ്പിൽ നിന്നും എടുത്തു, ആളൊഴിഞ്ഞ വഴിയിലൂടെ അത് അതിവേഗം പാഞ്ഞു…. ദൂരെ മലയോര ഗ്രാമത്തിലെ ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിലേക്ക്.. എങ്കിലും എന്റെ മനസ്സിൽ എന്തോ ഒരു വിങ്ങൽ ആയിരുന്നു…