സിദ്ധു -അച്ചു അവശതയായോ
അശ്വതി -ഏയ്യ്
സിദ്ധു -ആ മുഖം കണ്ടാൽ അറിയാം
അശ്വതി -അത് ഈ വെയിലിന്റെയാ
സിദ്ധു -മ്മ് ഇരിക്കാൻ പറ്റിയ ഒരിടം കിട്ടിയാൽ നമ്മുക്ക് വിശ്രമിക്കാം
അശ്വതി -മ്മ്
അങ്ങനെ അവർ കൂടി മുന്നോട്ട് നടന്നപ്പോൾ ഒരു പാർക്ക് കണ്ടു പച്ചപ്പ് നിറഞ്ഞ ആ സ്ഥലം അവർക്ക് വിശ്രമിക്കാൻ പറ്റിയ സ്ഥലം ആണെന്ന് അവർക്ക് മനസ്സിലായി അവർ അവിടം ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. പാർക്കിന്റെ അകത്ത് കയറി അവിടെ അവർ കുറെ കാപ്പ്ൾസിനെയും കണ്ടു. അശ്വതിയും സിദ്ധുവും ആളോഴിഞ്ഞതും തണലുള്ളതു മായ സ്ഥലം തിരഞ്ഞു അധികം തിരയതെ തന്നെ അവർക്ക് അങ്ങനെ ഒരു സ്ഥലം ലഭിച്ചു അവൾ അവിടെ ഇരുന്നു ഒരു വലിയ മരം ഉള്ളത് കൊണ്ട് അവിടം നല്ല തണൽ ആയിരുന്നു
സിദ്ധു -ച്ചെ ഇന്നത്തെ പരുപാടി ഞാനായി അലമ്പാക്കി അല്ലേ
അശ്വതി -ഏയ്യ് സ്ഥിരം ചെയ്യുന്നത് നിന്ന് മാറി നിന്ന ദിവസം അല്ലേ
സിദ്ധു -അതെ
അശ്വതി വിയർപ്പിന്റെ ഒഴിക്ക് പതിയെ കൂടി അവൾ സാരീ തുമ്പി കൊണ്ട് വിയർപ്പ് തുടക്കാൻ നോക്കി അപ്പോൾ സിദ്ധു അവന്റെ കൈവശം ഉണ്ടായ ടവൽ എടുത്ത് കൊടുത്തു. അവൾ അത് കൊണ്ട് മുഖം എല്ലാം തുടച്ചു
അശ്വതി -thanks
സിദ്ധു -its ok
അശ്വതി -നല്ല സ്ഥലം അല്ലേ
സിദ്ധു -അതെ
സിദ്ധു ടവൽ എടുത്ത് അവന്റെ വിയർപ്പ് തുടയ്ക്കാൻ പോയി അപ്പോഴാണ് അമ്മയുടെ വിയർപ്പിന്റെ ഗന്ധം അവൻ അറിഞ്ഞത് ആ ഗന്ധതിന് വല്ലാത്തൊരു ആകർഷണം അവന് അനുഭവപ്പെട്ടു അവൻ പിന്നെയും ആ ഗന്ധം ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. സിദ്ധു എന്താണ് ചെയ്യുന്നത് എന്ന് മനസ്സിലാവാതെ അശ്വതി അവനെ തട്ടി വിളിച്ചു
അശ്വതി -എന്താ ചെയ്യുന്നേ
സിദ്ധു -അച്ചുന്റെ വിയർപ്പിൻ തുള്ളികൾക്ക് നല്ല ഗന്ധം
അശ്വതി ഒന്ന് നെറ്റി ചുളിക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു
അശ്വതി -അയ്യേ
സിദ്ധു -ഞാൻ സത്യമാ പറഞ്ഞെ നല്ല ഗന്ധം ടവൽലിൽ ആയിപോയി അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ അത് രുചി ചെന്നേ
അശ്വതി -എന്റെ വിയർപ്പോ
സിദ്ധു -അതെ
അശ്വതി ആറപ്പോടെ പറഞ്ഞു
അശ്വതി -അതിൽ എന്തൊക്കെ ഉണ്ടാവുന്ന് അറിയോ
സിദ്ധു -എന്ത് ഉണ്ടായാലും ഈ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് അല്ലേ അത് വരുന്നത്
അശ്വതി -നമ്മുക്ക് ഈ കാര്യം വീടാം
പതിയെ അവരുടെ അടുക്കെ ഇളം കാറ്റ് വീശാൻ തുടങ്ങി അവർ രണ്ട് പേർക്കും നല്ല സുഖവും തണുപ്പും അനുഭവപ്പെട്ടു. അശ്വതിയുടെ മുടി പതിയെ ആ കാറ്റിൽ അടിഉലഞ്ഞു അത് പതിയെ സിദ്ധുവിന്റെ മുഖത്ത് തട്ടി കാറ്റിന്റെ തണുപ്പിനൊപ്പം മുടിയുടെ ഇക്കിളി അത് സിദ്ധുവിന് നല്ല സുഖം നൽകി. അശ്വതി ഒരു കൈ ഉയർത്തി അവളുടെ മുടി ചെവിക്ക് പിന്നിൽ ഒതുക്കി വെച്ചു. കൈ ഉയർത്തിയപ്പോൾ അമ്മയുടെ വിയർത്ത കക്ഷം അവൻ കണ്ടു ഒരു ഓവൽ ഷയിപ്പിൽ ആണ് വിയർപ്പ് നിറഞ്ഞത്
സിദ്ധു -കക്ഷം നന്നായി വിയർത്തിട്ടുണ്ടല്ലോ
അശ്വതി -മ്മ്
സിദ്ധു -ആ വിയർത്ത കക്ഷം കാണാൻ നല്ല ഭംഗി ഉണ്ട്
അശ്വതി -ദേ പിന്നെയും അത് എടുത്ത് ഇട്ടു
സിദ്ധു -ആ ഭംഗി എനിക്ക് എനിക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു
അശ്വതി -മതി പറഞ്ഞത്
കാറ്റ് പിന്നെയും വീശാൻ തുടങ്ങി ഈ തവണ അശ്വതിയുടെ വയറിന്റെ അവിടെ ഉള്ള സാരീ നീക്കാൻ കാറ്റിന് സാധിച്ചു. സിദ്ധു പാറിപറക്കുന്ന സാരീയിലൂടെ അമ്മ യുടെ വയറ് കണ്ടു ആ കുഴിഞ്ഞ വടയിൽ വിയർപ്പിൻ കണങ്ങൾ അവൻ ശ്രധിച്ചു. അശ്വതി ഇടക്ക് സാരീ നേരെയാക്കി പക്ഷേ കാറ്റിന്റെ ശക്തി പിന്നെയും ആ വയറിൽ തഴുകി കൊണ്ടിരുന്നു
സിദ്ധു -സാരീ ഉടുത്തത് നന്നായിയില്ലേ
അശ്വതി -അതെന്താ
സിദ്ധു -കാറ്റ് നന്നായി കേറുന്നില്ലേ
അശ്വതി -അപ്പോ എന്റെ വയറിലേക്ക് തന്നെ ആണ് നോട്ടം
സിദ്ധു -മ്മ്. അതെ
അശ്വതി പതിയെ സാരീ നേരെയാക്കി എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു
അശ്വതി -തല്ക്കാലം പ്രകൃതി ആസ്വദിച്ചാൽ മതി
സിദ്ധു അമ്മയുടെ വയറിൽ നിന്ന് കണ്ണുകൾ എടുത്ത് പതിയെ ചുറ്റും നോക്കി കുറച്ച് അപ്പുറത്ത് ഉള്ള കാപ്ൾസിനെ ശ്രധിച്ചു എന്നിട്ട് അശ്വതിയെ തട്ടി വിളിച്ചു
സിദ്ധു -ആ കാപ്പിൽസിനെ കണ്ടോ
അശ്വതി -ആ റൈറ്റ് സൈഡിൽ ഉള്ളത് അണ്ണോ
സിദ്ധു -അതെ
അശ്വതി -ആ കണ്ടു
സിദ്ധു -അവരെ കണ്ടിട്ട് ഒന്നും തോന്നുന്നില്ലേ
അശ്വതി -എന്ത് തോന്നാൻ