“എങ്ങോട്ട് പോവാ…?”
നിഷ ശബ്ദം അല്പ്പം ഉയര്ത്തിയാണ് ചോദിച്ചത്. ഞാനൊന്നു അമ്പരന്നു.
“… ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞേക്കാം. അടുത്ത ഒരാഴ്ച പത്തുമണിയാവാതെ മുറിയില് നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി പോകരുത്. അടുക്കളപ്പണിയൊക്കെ ചെയ്യാന് ഇവിടെ ജോലിക്കാരിയുണ്ട്. ബാക്കിവല്ലതും ഉണ്ടെങ്കില് ഞങ്ങള് നോക്കിക്കോളാം. മകള് മുറിയിലോട്ടു വണ്ടിവിട്ടേ… കാപ്പികുടിക്കാന് അല്ലാതെ ഇനി വെളിയില് ഇറങ്ങി പോകരുത്”
“വീട്ടില് ഞാനാണ് രാവിലെ അമ്മയുടെ കൂടെ അടുക്കളയില്…”
നിഷ എന്നെ തുടരാന് സമ്മതിച്ചില്ല.
“അതൊക്കെ അവിടെ. ഇവിടെ വേറെ റൂള്സ് ആണ്. പറയുന്നത് അനുസരിച്ചില്ലെങ്കില് ഞാന് നാത്തൂന് പോര് പുറത്തെടുക്കും…”
“നീ കുട്ടിയെ പേടിപ്പിക്കാതെ പോയേ…” എന്ന് പറഞ്ഞു നിഷയെ തള്ളി മാറ്റി അമ്മ മുന്നിലേക്ക് വന്നു എന്റെ തോളില് പിടിച്ചു;
“മോള് പോയി കിടന്നോ. കുറച്ചു ദിവസം കഴിഞ്ഞിട്ട് അടുക്കളയിലോട്ടൊക്കെ കയറാം കേട്ടോ”
“അവിടെ ഗോപിയേട്ടന് നല്ല ഉറക്കമാണ്”
നിഷ അടുത്തേക്ക് വന്ന് എന്നെ ഞങ്ങളുടെ കിടപ്പുമുറിയിലേക്ക് തള്ളിക്കൊണ്ട് പോയി…
“ഗോപിയേട്ടന് ഉറക്കമായത് കൊണ്ടാണ് പറഞ്ഞത്, സന്ധ്യേ, നിന്നെയും കൂടി പോയി പുതപ്പിനകത്ത് കയറി കിടക്കാന്. ഉണരുമ്പോള് ചിലപ്പോ ആള്ക്ക് നിന്നെ ആവശ്യം വരും”
ചിരിച്ചുകൊണ്ട് നിഷ എന്നെ മുറിക്കകത്താക്കി പുറത്തുനിന്നും കതകുചാരി.
ഇനി കഥയിലേക്ക് കടക്കട്ടെ. കല്യാണം കഴിഞ്ഞതിന്റെ മൂന്നാംദിവസം ഗോപിയേട്ടന്റെ ഒരു അമ്മാവന്റെ വീട്ടില് വിരുന്നിന്നുപോയി. അത് കുറച്ചുദൂരെ ഒരു മലയോരഗ്രാമത്തില് ആയിരുന്നു. കല്യാണംകഴിഞ്ഞ പുതുമോടിയായതിനാല് അമ്മ കാറെടുക്കാന് സമ്മതിച്ചില്ല – എന്തെങ്കിലും അപകടം ഉണ്ടായാലോ എന്ന് പേടിച്ച്. അങ്ങോട്ടേക്കുള്ള യാത്ര കുഴപ്പമില്ലായിരുന്നു. ഉച്ച കഴിഞ്ഞപ്പോള് മഴ തുടങ്ങി. സന്ധ്യക്ക് മടക്കയാത്രയ്ക്ക് ബസ്സില് കയറിയപ്പോള് തന്നെ ദുരിതം മനസ്സിലായി. അടുത്തുള്ള ഏതോ അമ്പലത്തിലെ ഉത്സവം കഴിഞ്ഞുള്ള തിരക്ക്. ബസ്സിനുള്ളില് മഴ വെള്ളവും ഇരുട്ടത്തെ തിക്കുംതിരക്കും…., ഒന്നും പറയേണ്ട!
ഭാഗ്യത്തിന് ഒരു വൃദ്ധനും ഭാര്യയും അവരുടെ സീറ്റിന്റെ ഇടയ്ക്കുള്ള സ്ഥലത്തേക്ക് കേറി നില്ക്കാന് സൗകര്യം ചെയ്തു തന്നു. ബസിന്റെ ജനലിലെ കമ്പിയില് ചന്തി ചാരി ഞാന് നിന്നു. എന്റെ അടുത്ത് തന്നെ, ഏതാണ്ടെന്നെതൊട്ട് ഗോപിയേട്ടനും. ഗോപിയേട്ടന് അമ്മയെ ശപിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു;
“ഈ അമ്മയുടെ ഒരു കാര്യം. കാറെടുത്ത് വന്നിരുന്നെങ്കില് എപ്പോഴേ വീട്ടിലെത്തെണ്ടതായിരുന്നു”
ഒരല്പ്പനേരം കഴിഞ്ഞപ്പോള് എന്റെ തുടയില് എന്തോ സ്പര്ശിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി. ആദ്യം എനിക്കത് എന്താണെന്ന് മനസ്സിലായില്ല. എന്തേലും ആവട്ടെ എന്ന് കരുതി ആ ചിന്ത ഉപേക്ഷിക്കാന് തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് അത് ആ സീറ്റില് ഇരിക്കുന്ന വൃദ്ധന്റെ വിരലുകള് ആണെന്ന് മനസ്സിലായത്. എനിക്ക് ദേഷ്യവും പേടിയും തോന്നി. കോളേജില് പഠിക്കുന്ന കാലത്തൊക്കെ ബസില് ദിനേനയെന്നോണം സഞ്ചരിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഒരിക്കലും ഇതുപോലൊരു അനുഭവം ഉണ്ടായിട്ടില്ല.ഞാന് കാലൊരല്പ്പം മാറ്റാന് നോക്കി.
അപ്പോള് ഏതാനും നിമിഷത്തേക്ക് മാറിയ വിരലുകള് കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള് എന്റെ ഉള്തുടകളില് വീണ്ടും സ്പര്ശിച്ചു. ഇനി കാലുമാറ്റാന് ഇടമില്ല. ഇപ്പോള് അയാള് തുടയില് തടവുകയല്ല, അമര്ത്തി പിടിക്കുക തന്നെയാണ്.
ഗോപിയേട്ടനോട് പറഞ്ഞാലോ. പറഞ്ഞാല് പ്രശ്നമായി ബസ് മുഴുവന് തന്നെ ശ്രദ്ധിക്കും എന്നതോര്ത്തപ്പോള് എനിക്ക് പേടിയായി. ഇവിടെ നിന്ന് മാറി നില്ക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞാലും ആള് ചോദിക്കില്ലേ എന്ത് പറ്റിയെന്ന്…
ഞാന് ഇങ്ങിനെ ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ അയാളുടെ കൈപ്പത്തി എന്റെ രണ്ടു തുടകള്ക്കും ഇടയിലൂടെ മുകളിലേക്ക് സഞ്ചരിക്കാന് തുടങ്ങി. പെട്ടെന്ന് എന്റെ ശരീരം ആകമാനം ഒന്ന് വിറച്ചു. അതെ, ഇപ്പോള് അയാളുടെ വിരലുകള് ചുരിദാറിനും ഷഡിക്കും മുകളിലൂടെ എന്റെ മര്മ്മസ്ഥാനത്ത് സ്പര്ശിച്ചിരിക്കുന്നു. ഞാന് അറിയാതെ കാലകത്തിപോയി. എന്താണെന്നറിയില്ല, ദേഷ്യവും പേടിയുമല്ല ഇപ്പോള് മനസ്സില് – സുഖമുള്ള ഒരു കൌതുകം. ഇപ്പോള് അയാളുടെ വിരലുകള് തുണിക്കുള്ളില് മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന പൂറില് അമര്ത്തി തടവുകയാണ്. ആഹാ…, നല്ല സുഖം. ഞാന് കണ്ണുകള് അടച്ചു നിന്നു.