ഏന്തി വലിഞ്ഞു അതിനുള്ളിലേക്ക് ഞാൻ നോക്കി. പണ്ട് നിവിൻപോളി പറഞ്ഞപോലെ എൻ്റെ സാറേ പിന്നെ ചുറ്റും ഉള്ളത് ഒന്നും കാണാൻ പറ്റിയില്ല.കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി മുടി വാരുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടി. അവളുടെ മുടിയിഴകളും. സാരിയിൽ പൊതിഞ്ഞ അവളുടെ പിൻഭാഗവും കുടം കമഴ്ത്തിയ കണക്കുള്ള അവളുടെ കുണ്ടികളും കണ്ട് നിന്ന നിൽപ്പിൽ തന്നെ കുട്ടൻ ഉണർന്നു. ഭിത്തി പൊളിച്ചു അകത്തു കയറിയ പിന്നെ. എന്ത് ചെയ്യും എന്ന് ഓർത്തിട്ട് അപ്പൊൾ തന്നെ അവളുടെ പിൻഭാഗം നോക്കി തന്നെ ഞാൻ വിക്ഷേപണം നടത്തി. Uf എന്നാ ഒരു സുഖം ആയിരുന്നു. നോക്കി അടിച്ച് കളയുമ്പോൾ ഇതാണ് അവസ്ഥ എങ്കിൽ അവളെ ഒന്ന് കിടത്തി പണിയാൻ കിട്ടിയാൽ എന്താവും. ആലോചിച്ചിട്ട് തന്നെ കുളിരുകൊരി.
എന്തായാലും അവളെ നോക്കി നിന്നു സമയം കളയാതിരിക്കാൻ ആയില്ല എന്ന് പറയുന്നതാവും നല്ലത്. അങ്ങോട്ട് വശീകരിച്ച് കളഞ്ഞന്നെ. അവളുടെ പിന്നഴക് ഇത്ര മനോഹരം ആണ് എങ്കിൽ മുന്നഴക് എന്തായിരിക്കും. ആ കൈകളുടെ നിറം കാണുമ്പോൾ തന്നെ അറിയാം പാൽകല്ലിൽ കൊത്തി എടുത്ത ഒരു വെണ്ണക്കൽ ശിൽപ്പം കണക്കെ മനോഹരി ആയിരിക്കും അവള് എന്ന്. പെട്ടന്ന് ആരോ ആ മുറിയിലേക്ക് കടന്നു വരുന്ന ശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടു ഉടനെ അവിടുന്ന് ഇറങ്ങി പോരുന്നതാണ് തടിക്ക് നല്ലത് എന്ന് മനസ്സിലാക്കി ഞാൻ ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങി. ഇറങ്ങുമ്പോൾ ആരോ വിളിക്കുന്ന പേര് കേട്ടു “ഗായത്രി” .
അവിടുന്ന് പോരാൻ മനസ്സ് തീരെ സമ്മതിച്ചില്ല എങ്കിലും നേരം വെളുക്കാറായതിൻ്റെ കാരണം കൊണ്ട് മാത്രം മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെ അവിടുന്ന് ഇറങ്ങി പോന്നു. എന്നാല് രക്ത വർണമാർന്ന കണ്ണുകളും ആയി എന്നെ നിരീക്ഷിക്കുന്ന അവളെ ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.
പിറ്റേദിവസം ആ സ്ഥലം പറഞ്ഞുതന്ന വെട്ടാവളിയനെ കണ്ട് ആൾതാമസില്ലാത്ത സ്ഥലം എന്ന് പറഞ്ഞു പറ്റിക്കുന്ന നാറി എന്നും പറഞ്ഞു എൻ്റെ നാവ് സരസ്വതി വിലയാടി.അപ്പോഴും അവൻ പറഞ്ഞു അവിടെ ആരും താമസം ഇല്ല എന്ന്. അവൻ പറഞ്ഞ മറ്റൊരു കാര്യം കൂടി എൻ്റെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടു അത് ബ്രിട്ടീഷ് കാർക്ക് മുൻപേ ഉള്ള ബംഗ്ലാവ് ആണെന്നും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന രാജകുമാരിയുടെ രേഖാചിത്രം ആണ് ആ പറഞ്ഞ പെയിൻ്റിംഗ് എന്നും. അവൻ അതിൻ്റെ പേര് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ ശെരിക്കും ഞെട്ടി. ഗായത്രി അതായിരുന്നു. ആ പൈൻ്റിങ്ങിൻ്റെ പേര്. എന്നിട്ടും വിശ്വാസം വരാതെ ഞാൻ പകൽ ഒന്നുകൂടി പോയി.അതോടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ധൈര്യവും കൂടി മൂത്രം പോലെ പോയി.
പിറ്റേദിവസം രാവിലെ ചെന്നപ്പോൾ മുഴുവൻ കാട് പിടിച്ച് കിടക്കുന്ന ഒരു പഴഞ്ചൻ ബംഗ്ലാവ്. അപ്പൊൾ ഇന്നലെ രാത്രി ഞാൻ കണ്ടത് യക്ഷി ആണോ? അപ്പൊൾ യക്ഷിയെ നോക്കി ആണോ കുട്ടാ മൈരെ നീ പാൽ ചീറ്റിച്ചത്. എന്തായാലും അതിൻ്റെ hangover അഞ്ചുദിവസം പനി പിടിച്ച് കട്ടിലിൽ തന്നെ കിടന്നപ്പോൾ അങ്ങ് മാറി.
പക്ഷേ ഓരോ ദിവസവും ഇരുട്ടും തോറും മനസ്സ് മൈരൻ അങ്ങോട്ട് പോവാം എന്ന് പറഞ്ഞു പ്രലോഭിപ്പിക്കുന്ന ചിന്തകളും തന്നു തുടങ്ങി അങ്ങനെ ഏകദേശം ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞ്. ഒരു ദിവസം കൃത്യമായി പറഞ്ഞാല് ഒരു വെള്ളിയാഴ്ചയും അമാവാസിയും ഒന്നിച്ചു വന്ന ദിവസം തന്നെ മനസ്സ് തായോളി പറഞ്ഞത് പ്രകാരം ഞാൻ വീണ്ടും അങ്ങോട്ട് യാത്രയായി.
എന്നാല് ഈ പ്രാവശ്യം ഒളിച്ചും പാത്തും പോകുവാൻ എനിക്ക് തീരെ താല്പര്യം ഇല്ലായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ മുന്നിൽ കൂടി തന്നെ കയറി ചെല്ലാൻ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു.
അങ്ങനെ ഏകദേശം ഒരു 12 മണിയോട് അടുപ്പിച്ചു ഞാൻ ആ കോട്ടയിലേക്ക് ഉള്ള വഴിയിൽ എത്തി. വേണ്ട എന്ന് ആരോ പറയും പോലെ ഇടക്ക് തോന്നുന്നു എങ്കിലും രണ്ടും കൽപ്പിച്ച് പോകാൻ തന്നെ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു.
ഇപ്പൊൾ എല്ലാരും കരുതും എനിക്ക് പേടിയില്ലാതത് കൊണ്ടാണ് ഞാൻ അങ്ങോട്ട് ഇത്രക്ക് ധൈര്യത്തോടെ പോവുന്നത് എന്നല്ലേ? കോപ്പാണ് സത്യം പറഞ്ഞാല് മുട്ടുകൾ തമ്മിലിടിക്കുന്നുണ്ട് എന്നാലും ആ സുന്ദരി പെണ്ണ് മുഖം പോലും കണ്ടിട്ടില്ല എങ്കിലും ആ പിന്നഴകിൽ തന്നെ വീണു പോയി സാറേ. പിന്നെ എന്തോ ഒരു ശക്തി എന്നെ അങ്ങോട്ട് വലിച്ച് അടുപ്പിക്കുന്നു എന്ന് തോന്നുന്നു. ഒരു ബന്ധം ആ കോട്ടയും ആയി എനിക്ക് ഉള്ളത് പോലെ.