“അർജുനെ ഒക്കെയല്ലെ..” ആർദ്ര പിന്നിൽ നിന്ന് അവന്റെ ഷോൾഡർ ചെറുതായി മസ്സാജ് ചെയ്ത് ചോദിച്ചു. “ഹാ, ഒക്കെയാണ് ചേച്ചി.. നിങ്ങൾ ഒക്കെയല്ലെ..” “ആടാ, നിനക്ക് മടുത്താൽ പറഞ്ഞോളൂട്ടോ, അനുരാഗ് ഓടിച്ചോളും..” “ഹാ, ശരി ചേച്ചി.. എനിക്ക് വണ്ടിയോടിക്കാൻ ഇഷ്ട്ടമാണ് കുഴപ്പമില്ല..”. അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സീറ്റിൽ ചാരിയിരുന്നു.
ആർദ്ര തിരിഞ്ഞു കാർത്തിക്കിനെ നോക്കിയപ്പോൾ, ചേച്ചിപ്പെണ്ണ് അപ്രതീക്ഷിതമായി കൊടുത്ത വേദനയുള്ള സുഖത്തിന്റെ വിറയൽ മാറാതെ അവൻ മയങ്ങി ഇരിപ്പാണ്. ആർദ്ര അവന്റെ തുടയിൽ പതുക്കെ തട്ടിയപ്പോൾ, അവൻ അവളെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. ആർദ്ര അവന്റെ മുടിയിൽ വാത്സല്യത്തോടെ തഴുകി. “നീ, ഒക്കെ അല്ലേടാ..”, അവന്റെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു. അവൻ കണ്ണടച്ച് പുഞ്ചിരിച്ചു. “അടങ്ങി ഇരുന്നോണം, ഇല്ലെങ്കിലുണ്ടല്ലോ… എന്റെ ഒരു പിടുത്തതിന് ഇല്ല നീ.. കണ്ടല്ലോ..” അവൾ അവനെ കണ്ണുരുട്ടി പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു. കാർത്തിക്ക് അവന്റെ തുടയിൽ വച്ചിരുന്ന അവളുടെ കൈ എടുത്ത് ചുംബിച്ചു. “താങ്ക്സ്, ചേച്ചിപ്പെണ്ണേ, ശരിക്കും കൈവിട്ട് പോയിരുന്നു, സോറി..” അവൾ ഒന്നുകൂടി അവന്റെ നെറ്റിയിലും മുടിയിലും തഴുകി പുഞ്ചിരിച്ചു. “നല്ലകുട്ടിയായിരിക്കണട്ടോ, നല്ലകുട്ടിയായാ ചേച്ചിപ്പെണ്ണ് എന്തുചോദിച്ചാലും തരാം..”. അവൻ ഒരു കുട്ടിയെപ്പോലെ തലയാട്ടി, അവൾ വശ്യമായി ചിരിച്ചു.
അനുരാഗ് പെട്ടെന്ന് ആരോവിളിച്ചതുപോലെ എഴുന്നേറ്റു.. “ഹാ, അർജുനെ എവിടെത്തിടാ..”, “ആ, എഴുന്നേറ്റോ, എന്താ ഇത്ര ക്ഷീണം.. ചേച്ചി വീട്ടിൽ കിടത്തി ഉറക്കാറില്ലേ..” അർജുൻ പറഞ്ഞു ചിരിച്ചു. ആർദ്ര അർജുനെ പിന്നിലൂടെ ഒരു പിച്ച് വച്ചുകൊടുത്തു. അവൻ ഒന്ന് പുളഞ്ഞു. “അതൊന്നുമല്ലെടാ, വണ്ടി ഞാൻ ഓടിക്കുകാണെങ്കിൽ ഒക്കെ, വേറെ ആള് ഓടിക്കുമ്പോ വേറെയുതേ ഇരിക്കല്ലേ ബോറിങ് ആണ്.. ഉറങ്ങിപ്പോവും..” “നമ്മൾ പെട്ടെന്നെത്തും ഒരു അര മുക്കാ മണിക്കൂർ..” അർജുൻ പറഞ്ഞു. “നീ, നല്ല വ്യൂപോയിന്റ് വല്ലതും കാണുവാണേൽ നിർത്തിക്കോ, ഒന്നിറങ്ങി നടുനിവർത്തീട്ട് പോകാം..” അനുരാഗ് പറഞ്ഞു.
“എ.സി. ഓഫ് ചെയ്ത് ഗ്ലാസ് ഇറക്കിയിട്ടാലോ, മൂന്നാറിന്റെ തണുപ്പൊന്നടിക്കട്ടെ..” അർജുൻ ചോദിച്ചു. “ഹാ, അധികം പൊടിയൊന്നും ഇല്ലെങ്കിൽ ഇറക്കിയിട്ടോ.. വണ്ടിക്കകത്ത് പൊടി കയറിയാൽ പ്രശ്നമാ..” അനുരാഗ് പറഞ്ഞു. അർജുൻ എ.സി. ഓഫ് ചെയ്ത് ഗ്ലാസ് താഴ്ത്തി, മൂന്നാറിന്റെ ആ കുളിർമ അവർ ആസ്വദിച്ചു.
“ആർദ്രാ, തണുക്കുന്നുണ്ടോ..” അനുരാഗ് ചോദിച്ചു… “ഹമ്, കുറച്ച്..”. “ജാക്കറ്റ് വേണെങ്കിൽ എടുത്തിട്ടോ..”, അവൾ തലയാട്ടി. കാർത്തിക് ആർദ്രയെ നോക്കിയപ്പോൾ, ആ കാറ്റിൽ അവളുടെ മുടിയിഴകൾ മനോഹാരിതയോടെ ഒഴുകുകയാണ്. അത് അവളെ കൂടുതൽ സുന്ദരിയാക്കി. അവളെ നോക്കി അവൻ വെള്ളമിറക്കി, അവൾ അവനെ കണ്ണുരുട്ടി പേടിപ്പിച്ചു.
“ഇത് നല്ലൊരു പോയിന്റ് ആണ്..” അർജുൻ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് കാറൊതുക്കി.. അവർ എല്ലാവരും പുറത്തിറങ്ങി. കാർത്തിക്കിന്റെ നടത്തം കണ്ട് അർജുൻ ചോദിച്ചു… “എന്താടാ ഇങ്ങനെ നടക്കുന്നത്..”. കാർത്തിക്കിന്റെ ബോക്സർ അവന്റെ പാലിൽ കുളിച്ചിരിക്കുകയാണ്. പോരാത്തതിന് ആർദ്രയുടെ മണികൂട്ടിപ്പിടിച്ചുള്ള അമർത്തലിൽ അവന് ചെറിയ വേദനയും ഉണ്ട്. ആ തണുപ്പ് കൊണ്ടും, വേദനകൊണ്ടും അവന് ശരിക്ക് നടക്കാൻ പറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.
“ഒന്നുമില്ലെടാ, കുറെ നേരം ഇരുന്നതിന്റെയാ…” അവൻ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു, ആർദ്ര അവനെ ഇടങ്കണ്ണിട്ട് നോക്കി ചിരിച്ചു. അർജുന് അതത്ര വിശ്വാസം വന്നില്ല. അവൻ കാർത്തിക്കിന്റെ കൈപിടിച്ച് കൊണ്ട് അനുരാഗിനോട് പറഞ്ഞു, “രാഗേട്ടാ, ഞങ്ങൾ ഒന്ന് നടന്നിട്ട് വരാം…”. “ഹോ, ശരിടാ…”. ആർദ്ര അവരെ സംശയത്തോടെ നോക്കി. “ഇപ്പോവരാട്ടോ ചേച്ചി..” അർജുൻ ചിരിച്ചു.
അവർ ഒരു തേയില തോട്ടത്തിന്റെ ഉള്ളിലോട്ട് കയറി നടന്നു.. “ടാ, അധികം നടക്കണ്ട, ചെറിയ വേദനയുണ്ട്..” കാർത്തിക് പറഞ്ഞു. “ശരിക്കും, എന്താപറ്റിയത്, നീ നേരത്തെ പറഞ്ഞത് നുണ..” അർജുൻ ചോദിച്ചു. “ഹേയ്, ഒന്നുമില്ലെടാ..” “നീ മര്യാദയ്ക്ക് പറയുന്നുണ്ടോ..”, “ഹോ, ഈ മൈരനെകൊണ്ട്..” അവൻ മുറുമുറുത്തു.. “പറയ് ടാ..” അർജുൻ നിർബന്ധിച്ചു. “ഒന്നുമില്ല ചേച്ചിപ്പെണ്ണ് ചെറുതായ് ഒന്ന് കൈവച്ചു…” “എന്ത്, ചേച്ചിടെ കൈയീന്ന് അടി വാങ്ങിച്ചോ.. ഹഹ…” അവൻ ചിരിച്ചു. “അതല്ലടാ മൈരേ, ചേച്ചി ഞെക്കി പാൽ കളഞ്ഞു…”. ഇത് കേട്ട് അർജുന്റെ മുഖം വാടി… “എന്ത്, എപ്പോ, ഞാനൊന്നും… എടാ.. എന്നാലും…”. “ചേച്ചി മണിചേർത്താ ഞെരടിയത്, പാലിന്റെ നനവും, പിന്നെ വേദനയും, അതാടാ മൈരേ ഞാൻ ഇങ്ങനെ നടക്കുന്നത്.. മതിയോ എല്ലാം അറിഞ്ഞല്ലോ..” “ഹോ, ഭാഗ്യവാനെ, നിന്റെ തലയിൽ വരച്ചത്, എന്റെ എവിടെങ്കിലും വരച്ചിരുന്നെങ്കിൽ..” അർജുൻ അവനെ ആരാധനയോടെ നോക്കി.