നിർമ്മല : സാറെ… സീറ്റ് അൽപം പുറകിലോട്ടു ഇറക്കി ഇട്ടേ…
പ്രകാശ് സീറ്റ് പുറകിലേക്ക് ആക്കി. നിർമ്മല ഊമ്പാൻ തുടങ്ങി. പക്ഷെ ഹൈവേയിൽ ട്രാഫിക് ഉള്ളത് കാരണം പ്രകാശ് നിർമ്മലയെ വിലക്കി.
നിർമ്മല : മയിര്… ട്രാഫിക് കാരണം ഊമ്പാനും പറ്റുന്നില്ലലോ?
ചിറി തുടച്ചു കൊണ്ട് നിർമ്മല പറഞ്ഞു.
പ്രകാശ് : ഞാനും ഒന്ന് സുഖിച്ചു വന്നതായിരുന്നു.
നിർമ്മല : ശ്രീറാം സാർ ഇതു പോലെയായിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ കളി മിക്കവാറും കാറിലും ബേസ്മെൻറ്റിലെ പാർക്കിങ്ങിലും ഒക്കെ വച്ചായിരുന്നു. മുറിക്ക് അകത്തു കളിക്കുന്നതിലും രസമാ അങ്ങനെ ഒക്കെ കളിക്കാൻ.
പ്രകാശ് : സത്യം… എനിക്കും അതൊക്കെ വലിയ ആഗ്രഹമാ…
നിർമ്മല : സാർ എല്ലാ മാസവും ബാംഗ്ലൂർ പോവുമോ?
പ്രകാശ് : ബാംഗ്ലൂർ മാത്രം അല്ല ഡൽഹി, ബോംബെ, ഗുജറാത്ത് ഒക്കെ പോണം. എല്ലാ മാസവും ഒരു തവണ നമ്മുടെ സപ്ലയർസുമായി മീറ്റിംഗ് ഉണ്ട്.
നിർമ്മല : അപ്പൊ സാറിന് തന്നെ വേണമെല്ലോ ഒരു പേർസണൽ അസിസ്റ്റൻറ്.
പ്രകാശ് : സത്യം പറഞ്ഞാൽ വേണം. പക്ഷേ… ഈ യാത്ര ഒക്കെ പോവുമ്പോൾ ഒരു സഹായമാകും.
നിർമ്മല : എങ്കിൽ എൻറെ മോളെ സാറിൻറെ പി.എ ആക്കി കൂടെ?
പ്രകാശിന് അപ്പോളാണ് അത് കത്തിയത്.
പ്രകാശ് : പക്ഷെ അപ്പൊ നമ്മൾ തമ്മിലുള്ള ബന്ധം മോൾ അറിഞ്ഞാലോ?
നിർമ്മല : അതിനെന്താ? ഞാനും ശ്രീറാം സാറുമായി ഉള്ള ബന്ധം അവൾക്കും അറിയാമായിരുന്നു.
പ്രകാശ് : എന്നിട്ട് കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ലാരുന്നോ?
നിർമ്മല : എന്തിന്… അവളുടെ കാര്യങ്ങളിൽ ഞാൻ ഇടപെടാറില്ല. അതു കൊണ്ട് അവൾ എൻറെയും.
പ്രകാശ് : പക്ഷെ പി.എ ചെയ്യാൻ മോൾക്ക് ഇഷ്ടമാവുമോ?
നിർമ്മല : അവൾക്കു ഇഷ്ടമാവും. കാരണം യാത്രകൾ അവൾക്കു വളരെ ഇഷ്ടമാണ്. സാർ അവളെ ഒന്ന് കണ്ടു നോക്ക്. ഇഷ്ടമാണെങ്കിൽ ഞാൻ സമ്മതിപ്പിച്ചോളാം.
പ്രകാശ് : ഓക്കേ… നോക്കാം.
നിർമ്മല : പിന്നെ ഒരു കാര്യം ഞാൻ പറയാം. അവൾ വിർജിൻ ഒന്നുമല്ല.
പ്രകാശ് : വിർജിൻ?
നിർമ്മല : അല്ല. നിങ്ങൾ ഒരുമിച്ചു താമസിക്കുമ്പോൾ ധൈര്യമായി മുട്ടിക്കോളാൻ. പിന്നെ വേണ്ട സഹായങ്ങൾ ഞാനും ചെയ്തു തരാം.
പ്രകാശ് മറുപടിയായി ഒന്ന് ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു. ശ്രീറാം പറഞ്ഞത് സത്യമായി വരുകയാണെല്ലോ. പ്രകാശ് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.
തുടരും