ചായ കൊണ്ട് തരും രാവിലെ ഞാൻ ചെല്ലുമ്പോൾ അളക്കുന്നത് കാണാം അത് കാണാൻ വേണ്ടി വീടിന്റെ പിന് വശത്തൂടെ ഞാൻ വരും കുമ്പിട്ട് കിടക്കുമ്പോ മുളച്ചാൽ കാണാം നെറ്റി പൊക്കി കുത്തിയിട്ട് രോമം നിറഞ്ഞ കാലും അപ്പൊ തന്നെ കമ്പിയാകും .
പിന്നെ പിന്നെ എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളിൽ സാഹിറാത്ത തന്നെ അങ്ങനെയിരിക്കെ പ്ലസ്ടു കഴിഞ്ഞു റിസൾട്ട് വന്നു. ഒരു ദിവസം ഉപ്പ വന്നു അടുത്ത് വിളിച്ചിരുത്തി ഓരോന്ന് സംസാരിച്ചു ഇനി എന്താ പ്ലാൻ ഇത്രെയും പഠിച്ചു ഇനി ഒരു തൊഴിൽ സാധ്യതയുള്ള ബിരുദം വേണം അത് ഏത് വേണമെന്ന് തീരുമാനിച്ചോ.
!ഉപ്പ എനിക്ക് അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല !
അങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ പറ്റില്ല മറ്റുള്ളവരെ നോക്കി എന്റെ മകൻ അങ്ങനെ ആകണം ഇങ്ങനെ ആകണം അതൊന്നും ഞാൻ പറയില്ല ! അത് എനിക്ക് അറിയാം ഉപ്പ ഞാൻ വിശ്വാൽ കമ്മ്യൂണിക്കേഷന് പോയാലോന്നു ചിന്തിക്കുന്നുണ്ട് !
പക്ഷെ ചെന്നൈയിൽ പോണം അതുകൊണ്ടാ ഞാൻ പറയാതിരുന്നത് !
അതിനെന്താ ചെന്നൈയിൽ അമേരിക്കയിൽ ഒന്നുമല്ലല്ലോ കൂടിപ്പോയാൽ 400 ഓ 500 കിലോമീറ്റര് പോയിട്ട് വാ !എന്നാ ഞാൻ അപ്ലിക്കേഷൻ അയക്കാം അല്ലെ !
നാളെ തന്നെ എല്ലാം ചെയ്യ് ! ശെരി ഉപ്പ !
അതികം വൈകാതെ തന്നെ അഡ്മിഷൻ കിട്ടി 3 വർഷത്തെ ഡിഗ്രി ചെന്നൈ ലൈഫ് അടിച്ചു പൊളിക്കുന്നു. നാട്ടിലെ എല്ലാം മറന്നു സാഹിറാത്തതായൊക്കെ ഇപ്പൊ മനസ്സിലേയില്ല
നല്ല അടിപൊളി നോർത്ത് ഇന്ത്യൻ ചിക്സ് ഉണ്ട് ഇവിടെ മദ്യപാനം തുടങ്ങി
പാർട്ടി അടിച്ചു പൊളി ഒന്ന് രണ്ട് കളികളും കൂടെ പഠിക്കുന്ന പെൺപിള്ളേരെ കളിച്ചു.
അതിനിടയിൽ പ്രേമം ചതി കാമം എല്ലാം കടന്നു പോയി 2 വർഷം 3 ആം വർഷം റ്റ്പഠിക്കാനായി തീരുമാനിച്ചു ഒരു ഡോക്യുമെന്ററി ആയിരുന്നു പ്രൊജക്റ്റ് സ്ട്രീറ്റ് ലൈഫ് ആയിരുന്നു സബ്ജക്ട് അഹ് കോളേജിലെ ബേസ്ഡ് പ്രോജെക്ടയിട്ട് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു ഒരുപാട് അംഗീകാരങ്ങൾ കിട്ടി ഉപ്പാനേം ഉമ്മാനേം കോളേജിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു എനിക്ക് അവാർഡ് കിട്ടുന്ന സമയത്ത്.
ഉപ്പാക്ക് ഞാൻ കോഴ്സ് എടുത്തപ്പോ പേടിയായിരുന്നു എന്ത് ചെയ്യുമെന്ന് ഇപ്പൊ ആൾക്ക് വളരെ സന്തോഷം ഉണ്ട് അത് എനിക്ക് രണ്ട് പേരുടെയും മുഖത്തിന്നു എനിക്ക് വായിച്ചെടുക്കാം.
എനിക്ക് പ്ലേസ്മെന്റ് കിട്ടി 1 വർഷം മലേഷ്യ 1 വർഷം ദുബായ് ഇപ്പോ 20,000 ദിർഹംസ് സാലറി ഫ്ലാറ്റ് പേരുകേട്ട ഒരു ഫിലിം പ്രൊഡക്ഷൻ & അഡ്വെർടൈസിങ് കമ്പനി.
ജോലിയിൽ മുഴുകിയ സമയങ്ങൾ 1 വർഷത്തിൽ 2 തവണ നാട്ടിൽ പോയി ഇപ്പോ ഇതാ മൂന്നാമത്തെ നാട്ടിലേക്ക് പോക്ക് ആയി നാട്ടിലെത്തി നാട്ടിലെ വിശേഷങ്ങൾ മനസ്സിന് ഒരുപാട് വിശമം ഉണ്ടാക്കുന്നതായിരുന്നു ഉപ്പനെപോലെ ജമാലിക്കയും തളർച്ചയിലായി കിടപ്പാണ്. ആയിഷക്ക് പോളിയോ ബാധിച്ചു നടക്കാൻ ബുന്ധിമുട്ടായി ഞാൻ ചെന്ന് ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ജമാലിക്ക മരിച്ചു.
ശെരിക്കും സങ്കടം വന്ന ദിനങ്ങൾ സാഹിറത്താത്താ പാവം നടക്കാൻ മരിയതക്ക് പറ്റാത്ത മോളും ഒറ്റക്ക്. നമുക്ക് അവരുടെ ദുഃഖങ്ങളിൽ പങ്കെടുക്കാം അല്ലാതെ എന്ത് ചെയ്യാൻ പറ്റും ഇതൊക്കെ കണ്ടു നിൽക്കാതെ ഞാൻ വേഗം തിരുച്ചു പൊന്നു.
പിന്നെ ഉമ്മയുമായുള്ള ഫോൺ സംഭാഷണങ്ങളിൽ കാര്യങ്ങൾ അറിയാറുണ്ട് ആയിഷയെ ചികിത്സക്ക് ഇനി കൊണ്ടുപോകാനായി സ്ഥലങ്ങളൊന്നുമില്ല . എല്ലാം വിറ്റ് പറക്കി ചികിൽസിച്ചു പക്ഷെ രോഗകാരണാം പിടികിട്ടിയില്ല. ഓരോരുത്തർ ഓരോ രോഗം പറയുന്നു. പിന്നെ ഉസ്താദ്, സ്വാമി, ജ്യോൽസ്യൻ, അങ്ങനെ ഓരോരോ അന്ത വിശ്വാസങ്ങളിൽ ചെന്ന് പെട്ട് പിന്നെ പറയണ്ട കാര്യമില്ലല്ലോ.
മരുന്നിനു പകരം മാന്ധ്രങ്ങളായി അങ്ങനെ ഒരു മന്ത്രവാദം കഴിഞ്ഞു മംഗലാപുരത്തുന്നു ട്രെയിനിൽ വരുന്ന വഴിക്ക് ഒരു സ്ത്രീയെ പരിചയപെട്ടു ഐഷടെ കാലിലെ സേഫ്റ്റി സ്റ്റാൻഡ് കണ്ടപ്പോ രോഗവിവരങ്ങൾ അന്നെഷിച്ചു ആഹ് സ്ത്രീ ഒരു ട്രീറ്റ്മെന്റിനെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞു അവര് മകൻ ഇത്പോലെ ആയിട്ട് ചെയ്ത് എല്ലാം ശെരിയായി അത്രേ.
ഇത് കേട്ടപ്പോ സാഹിറത്തക്ക് ആകംഷയായി അവര് കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു