പൂർവാധികം ശക്തിയോടെ വീശിയടിക്കാൻ തുടങ്ങി. മുൻപ് രണ്ടു തവണ അവനെ കണ്ടപ്പോഴും ഇതേ അവസ്ഥതന്നെയായിരുന്നു തനിക്കെന്ന് അവളോർത്തു. ഉണ്ണി മുകുന്ദന് കുറച്ചുകൂടി പൊക്കം വച്ചാൽ എങ്ങനെയുണ്ടാവും ? അതേ രൂപം. അവനു വേണ്ടി എത്രയോ വഴുതനങ്ങകൾ യോനീ മന്ദിരത്തിൽ നേദിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഇപ്പോൾ വീണ്ടും അവനെ കണ്ടപ്പോൾ മുതൽ …. ഇപ്പോൾ കണ്ടപ്പോഴാണോ…അല്ല…അവൻ വരുന്നുണ്ടെന്ന് ഇന്നലെ രവിയേട്ടൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ മുതൽ പൂറ്റിൽ ഒലിപ്പ് തുടങ്ങിയതാണ്.
ഇപ്പോൾ ദേ…തുടകളുടെ സംഗമ സ്ഥാനത്ത് ഒരു പിടച്ചിൽ. അവൾ വയറൊന്നു ഉള്ളിലേക്ക് വലിച്ചു ലെഗ്ഗിൻസിനുള്ളിലേക്ക് വലതുകൈ കടത്തി. പൂറ്റിലേക്ക് വിരലുകൾ അരിച്ചു ചെന്നു. അവിടമാകെ നനഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. നടുവിരലും ചൂണ്ടുവിരലും തേനൊലിക്കുന്ന പിളർപ്പിലേക്ക് കയറ്റുമ്പോൾ കണ്ണുകൾ താനെ അടഞ്ഞുപോയി…
“ഓ…ഹ്…”
അവളറിയാതെ ഒരു ശബ്ദം പുറത്തുവന്നു. വിരലുകൾ ഊരിക്കുത്തിക്കൊണ്ട് ഇടതുകൈ വലതുമുലയിൽ അമർന്നു. വിരലുകൾക്കിടയിൽ ആ മാംസഗോളം ഞെരിഞ്ഞുടയുമ്പോൾ ഭ്രാന്തമായ വേഗത്തിൽ വിരലുകൾ പൂറ്റിൽ കയറിയിറങ്ങുകയായിരുന്നു. ഒരു മിനിറ്റ് പോലുമെടുത്തില്ല. അവളുടെ പാന്റിയും ലെഗ്ഗിൻസും നനച്ചുകൊണ്ട് പൂറ്റിൽ നിന്നും കഴവെള്ളം കുത്തിയൊഴുകി. ശരീരം ഒന്നാകെ കോച്ചിവലിച്ചു. തൊണ്ടയിലുയർന്ന സുഖത്തിന്റെ തേങ്ങൽ ,ചുണ്ടുകൾ ചേർത്തുപിടിച്ച് നിശ്ശബ്ദമാക്കി.
ഹാളിലിരുന്ന റഫീക്കിന്റെ അവസ്ഥയും മറിച്ചായിരുന്നില്ല.
ഒന്നുരണ്ടു തവണ മുൻപിവിടെ വന്നിരുന്നുവെങ്കിലും ചേച്ചിയെ മറ്റൊരു തരത്തിൽ താൻ നോക്കിയിട്ടില്ല. തനിക്ക് ഒരു ജീവിതം തന്ന ആ വലിയ മനുഷ്യനെ ഓർക്കുമ്പോൾ ഇപ്പോൾ മനസ്സിൽ മുളച്ചു പൊന്തിയ കാമാഗ്നിയിൽ വിവേകത്തിന്റെ വെള്ളമൊഴിച്ചു കെടുത്താൻ അവനിലെ നന്മ ആത്മാർത്ഥമായി ആഗ്രഹിച്ചു. പക്ഷെ പരാജയപ്പെട്ടുപോകുന്നു. നാക്ക് കടിച്ച് ഒരു കണ്ണടച്ച് തന്റെ നേരെ നോക്കിയ ആ നോട്ടവും പിന്നെ തുടകളുടെയും നിതംബ താളത്തിന്റെയും കാഴ്ചയും കണ്ണിൽ നിന്ന് പോകുന്നില്ല.
“ചായ കാത്തിരുന്നു മുഷിഞ്ഞോ ?”
ഇരുകൈകളിലും രണ്ട് ചയക്കപ്പുകളുമായി ശാരി ഹാളിലേക്ക് വന്നു. അവന്റെയരികിൽ വന്ന് കപ്പ് അവനു നേരെ നീട്ടി. ആ കപ്പ് കൈയിൽ വാങ്ങുമ്പോൾ അവർ അടിച്ചിരുന്ന ബോഡി സ്പ്രേയുടെ ഹൃദ്യമായ സുഗന്ധത്തെയും മറികടന്ന് മൂക്കിലേക്ക് അടിച്ചു കയറിയ മദിപ്പിക്കുന്ന രൂക്ഷ ഗന്ധം തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ അവന്റെ ജീന്സിനുള്ളിൽ കൊച്ചു റഫീക്ക് തലയുയർത്താൻ ശ്രമിച്ചു. പെണ്ണിന്റെ മദജലത്തിന്റെ ചൂര് തിരിച്ചറിയാത്ത പുരുഷന്മാരുണ്ടോ ?
“ഹായ് അങ്കിൾ….”
ശബ്ദം കെട്ടിടത്തേക്ക് റഫീക്ക് നോക്കി.
സിറ്റൗട്ടിൽ നിന്ന് ഹാളിലേക്ക് കയറുന്ന ഒരു ഫ്രീക്കൻ പയ്യൻ. ചുരുണ്ട മുടി
വളർന്ന് കാടുപോലെയായിട്ടുണ്ട്. കൊറ്റനാടിനെ പോലെ താടിയിൽ വളർന്നു നിൽക്കുന്ന കുറെ പൂട. മെലിഞ്ഞു പൊക്കമുള്ള ദേഹത്തിൽനിന്നും ഇപ്പോൾ ഊർന്നു താഴെവീഴും എന്ന നിലയിൽ ഒരു ജീൻസും ഇനിയും ഒരാൾക്ക് കയറാൻ പാകത്തിലുള്ള ടീ ഷർട്ടും.
“റഫീക്കിന് ആളെ മനസിലായില്ലേ ? ജിത്തുവാണ്…”
അതിശയത്തോടെ റഫീക്ക് കപ്പ് ടീപ്പോയിൽ വച്ചിട്ട് എഴുനേറ്റു അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
“നീ വളർന്നുപോയല്ലോ മോനെ…മൂന്നു വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് കണ്ടതല്ലേ…തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല…”
റഫീക്കിന്റെ സംസാരം കേട്ട് അവൻ ചിരിച്ചു.
“പ്ലസ് ടൂ കഴിഞ്ഞില്ലേ… ഇനിയെന്താണ് പ്ലാൻ ?”
” ഒന്നും തീരുമാനിച്ചിട്ടില്ല അങ്കിൾ… എന്തായാലും ഒരുകൊല്ലം വെറുതെ അടിച്ചുപൊളിച്ചിട്ടേയുള്ളൂ എന്തും.. ഹോസ്റ്റലും ജയിൽ പോലുള്ള സ്കൂളും… ഒന്നു ശ്വാസം വിട്ടോട്ടെ അങ്കിൾ…”
തൊട്ടടുത്തുനിന്ന് അവൻ സംസാരിച്ചപ്പോൾ മൂക്കിലേക്ക് തുളഞ്ഞു കയറിയ മണം കഞ്ചാവിന്റെയാണെന്ന് റഫീക്ക് ഒരു ഞെട്ടലോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
“അങ്കിൾ ഇപ്പോൾ പോകില്ലല്ലോ…ഞാൻ ഒന്ന് കിടക്കട്ടെ…”
അവൻ പടി കയറി മുകൾ നിലയിലേക്ക് പോയി.
“ചേച്ചീ ഞാനും ഇറങ്ങുകയാണ്. വീട്ടിൽ എല്ലാവരും കാത്തിരിക്കുകയല്ലേ…”
“അയ്യോ…അതു പറ്റില്ല. ഊണ് കഴിച്ചിട്ട് പോയാൽ മതി..”
“ഞാൻ പിന്നീടൊരിക്കൽ വന്ന് കഴിച്ചോളാം ചേച്ചീ…പ്ലീസ്.. ആലപ്പുഴയിൽ നിന്നും വയനാട്ടിലേക്ക് ചെറിയ ദൂരമല്ലല്ലോ…ഇപ്പോൾ ഇറങ്ങിയാലേ രാത്രിക്ക് മുൻപ് വീടുപറ്റാൻ കഴിയൂ..”
“ശരി… ഞാൻ നിര്ബന്ധിക്കുന്നില്ല. പക്ഷെ വാക്ക് മാറ്റരുത്..”
“ഇല്ല ചേച്ചീ…എന്തായാലും ഭൂമിയുടെ രജിസ്ട്രേഷൻ കഴിഞ്ഞാലുടൻ റിസോർട്ടിന്റെ പണി തുടങ്ങുമെന്നാണ് മേനോൻ സാർ പറഞ്ഞത്. അപ്പോൾ പിന്നെ അതിന്റെയൊക്കെ കാര്യത്തിനായി എനിക്കിവിടെ വരേണ്ടി വരുമല്ലോ…”
“പറഞ്ഞത് നേരണല്ലോ. ഞാനത് മറന്നു. എന്നാൽ പിന്നെ അങ്ങനെ ആയിക്കോട്ടെ…ജുനൈദ കാത്തിരുന്നു മുഷിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും. വേഗം പൊയ്ക്കോളൂ…”