ചോർ കഴിച്ചു കൊണ്ട് ഇരുന്നപ്പോൾ ഒരു പോലീസുകാരൻ വന്നു എന്നെ വിളിച്ചു.
“ഡാ നിന്നെ ജയ്ലർ സാർ വിളിക്കുന്നുണ്ട്. ”
ഞാൻ കൂടെ ചെന്ന് റൂമിലേക്കു കയറി. പുറത്ത് നിന്ന കാവൽകരൻ വാതിൽ അടച്ചു.
“ഹ നിനക്ക് വേണ്ടി ഇവന്മാർ അടി കൂടിയില്ലെങ്കിലേ ഉള്ളു. നീ വല്ലതും അറിയുന്നുണ്ടോ ”
“എന്താണ് സാർ മനസിലായില്ല. ”
“ഇന്നലെ വാസുനെ ഒന്ന് രണ്ട് പേര് കൂടി തല്ലാൻ ഒരു ശ്രമം നടന്നു. ആരാ ചെയ്തത് എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ല. നിന്റെ പേരിലാണ് എന്ന് ആണ് കരക്കംബി.”
“സാറെ എന്നെ രക്ഷിക്കണം എനിക്ക് ഇവിടെ പേടിയാണ് സാറെ. ഈ വാസുവും വില്യംസും ഒകെ എന്നെ ശല്യം ചെയ്യുന്നുണ്ട്. എത്ര കാലം മുങ്ങാൻ പറ്റും എന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല. ”
“കേസ് നമ്പർ 17829, ചീറ്റിംഗ്. നാലെ കാൽ കോടി രൂപ. ഒന്നാം പ്രതി ആശ്വന്ത് തിരുവോത്. നീ തന്നെ അല്ലെ ”
“സാറെ എന്നെ ചതിച്ചതാ. എനിക്ക് ഇതിൽ ഒരു പങ്കും ഇല്ല. സാർ എന്നെ രക്ഷിക്കണം”
“ഇരുപത്തി അഞ്ചു ”
“എന്താ സാറെ ”
“നീയും നിന്റെ കൂട്ടുകാരനും കൂടെ കടത്തിയ പൈസയിൽ നിന്ന് ഇരുപത്തിയഞ്ഞു ലക്ഷം. അതാണ് എനിക്ക് വേണ്ടത്. തന്നാൽ നിന്നെ ഞാൻ സോലിറ്ററി സെല്ലിലേക് മാറ്റം. നിന്റെ ശിക്ഷ കഴിയുന്ന വരെ നിന്നെ ഒരുത്തനും തൊടുക പോയിട്ട് കാണുക പോലും ചെയ്യാണ്ട് ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം ”
“സാറെ ഇരുപത്തി അഞ്ചു രൂപ പോലും എന്റെ കൈയിൽ ഇല്ല. കേസ് നടത്താൻ പോലും പൈസ ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ടാണ് ഞാൻ ഇവിടേക്ക് വന്നത്. ഇപ്പൊ ഇവിടുന്ന് എവൈടേക്ക് പോവാനാ. “
“എടാ നിന്നെ പോലെ ഉള്ള കുറെ എന്നതിനെ എന്റെ കളത്തിൽ ഞാൻ കണ്ടതാണ്. നീയും നിന്റെ കൂട്ടുകാരൻ കൂടെ ആണ് ഇത് ചെയ്തത് എന്ന് എനിക്ക് അറിയാം. സമയം പോവുന്നതിനു അനുസരിച് പൈസയും കൂടും. അപ്പൊ എങ്ങനെയാ ഇരുപത്തി അഞ്ചു ഉറപ്പികാം അല്ലെ. ”
“സാറെ പ്ലീസ് എന്നെ എങ്ങനെ എങ്കിലും രക്ഷിക്കണം ഞാൻ പുറത്ത് ഇറങ്ങി കൂലിപ്പണി എടുത്തിട്ട് ആണെങ്കിൽ പോലും പൈസ തരാം.”
“എടാ മൈരേ ഇപ്പൊ പൈസ നിന്റെ തന്ത തരുമോ. നീ കൂലിപ്പണി എടുത്തോ കുണ്ടി കൊടുത്തോ നൂറോ നൂറ്റമ്പത് കിട്ടിയിട്ട് എന്ന് തരാനാടാ ”
“സാറെ ഞാൻ പറയുന്നത്…”
“നീ ഇനി ഒരു മൈരും പറയണ്ട. പൈസ ഉണ്ടാക്കുന്നത് എങ്ങനെ എന്ന് ഞാൻ നിനക്ക് നാലെ കാണിച്ചു തരാം. നാലെ വരെ നിനക്ക് ആലോചിക്കാം . അത് കഴിഞ്ഞ പിന്നെ സാറേ പൂറെ എന്നും പറഞ്ഞു വരണ്ട. ഗെറ്റ് ഔട്ട് ”
ഞാൻ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് പുറത്തേക് ഇറങ്ങി. ഫോൺ വിളിക്കാൻ പോയി. എന്റെ ഓർമയിൽ ഉള്ള എന്നെ ചതിച്ച എന്റെ കൂട്ടുകാരനെ വിളിച്ചു. പത്തു പന്ത്രണ്ട് തവണ അവൻ അറ്റെൻട് ചെയ്തില്ല. പിന്നെ ഒരു തവണ അവൻ എടുത്തു.
“എടാ എന്നെ രക്ഷിക്കണം. നീ എന്തിനാ എന്നെ ചതിച്ചത് എന്ന് ഒന്നും എനിക്ക് അറിയില്ല. ഞാൻ ജയിലില കണ്ണൂർ. നീ കാരണം. എനിക്ക് ഇവിടെ നിൽക്കാൻ പറ്റില്ലടാ. എന്നെ ഒന്ന് രക്ഷിക്കൂ. ഇവിടുത്തെ വാർഡൻ ഇരുഅപ്തി അഞ്ചു ലക്ഷം കൊടുത്താൽ എന്നെ രക്ഷിക്കും. നീ എന്നെ കൈവിടല്ലേ. പ്ലീസ്.. ഞാൻ….”
ബീപ് ബീപ് ബീപ്
ഫോൺ കട്ട് ആയ സൗണ്ടിന്റെ കൂടെ ചുറ്റും ഉള്ളത് ഒന്നും എനിക്ക് കേൾക്കാൻ പറ്റാതെ ആയി. ഞാൻ സെല്ലിലേക് നടന്നു. പോവുന്ന വഴി ജയ്ലർ ഒന്ന് രണ്ട് പേരോട് എന്നെ ചൂണ്ടി സംസാരിക്കുന്നത് കണ്ടു. ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ എന്നെ വീണ്ടും വിളിച്ചു ജയ്ലർ.
“എന്തായി കാശ് കിട്ടുമോ. “
“സാർ എനിക്ക് കുറച്ചു സമയം തരണം ”
“സമയം ഒന്നും ഇല്ലടാ മോനെ. നീ നടക്കട്ടെ ആ റൂമിലേക്കു.” ഞാൻ അയാളുടെ കൂടെ നടന്നു. അവിടെ കയറിയപ്പോൾ പരിജയം ഉള്ള അഞ്ചു പത്തു പേരെ കണ്ടു.
വാസു, വില്യംസ്, ഹാജിയർ, ബേബി അങ്ങനെ ഗുണ്ടകളും പീഡകന്മാരും നിറഞ്ഞ കസേരകളിൽ ഇരിക്കുന്നു. എന്നെ അവരുടെ മുന്നിൽ കൊണ്ട് ഇരുത്തി. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു.
“അഞ്ചു വർഷം മുന്നേ മാത്രം ആണ് ഇങ്ങനെ ഒറു പരിപാടി നമ്മൾ നടത്തിയത്. ഇന്നും ഇത്രക്ക് ഡിമാൻഡ് ഉള്ളത് കൊണ്ട് ആണ് ഇങ്ങനെ ഒരെണ്ണം വക്കുന്നത്. ഡാ നിന്റെ ഷർട് അഴിച്ചു കളഞ്ഞേക്ക് പെട്ടന്ന് ”