വിചാരിച്ച കാര്യമല്ലെന്ന് മനസ്സിലായപ്പോൾ അവൾ ആകാംഷയോടെ ചോദിച്ചു
..ആടോ..?
..അതെ രണ്ടാടിനെ മേടിച്ച് തന്നാൽ നിനക്ക് നോക്കി വളർത്താമോ..
..അത് അതുപിന്നെ ഒരുപാട് പൈസയൊക്കെ ആവില്ലേ അച്ചാ..
..അതിപ്പോ നീ നോക്കണ്ട കാര്യമില്ലല്ലോ..അപ്പം തിന്നാപ്പോരേ കുഴി എണ്ണണ്ടല്ലോ…
അത് കേട്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് അതൊരു ദ്വയാർത്ഥം പോലെ തോന്നി അതിനു തക്ക മറുപടി തന്നെ കൊടുക്കണമെന്ന് തോന്നി അവൾ പറഞ്ഞു
…ആ അങ്ങനെ ശരിയാകില്ല. അപ്പം തിന്നിട്ടു കുഴി എണ്ണാതെ പോകുന്നത് എനിക്കിഷ്ടമില്ല.എന്റെ അടുത്താകുമ്പോ കുഴി എണ്ണി അപ്പം തിന്നണം..അല്ലെങ്കി ഞാൻ വിടത്തില്ല കേട്ടോ…
ഇത് കെട്ട് അയാളും പറഞ്ഞു
..യ്യോ അപ്പോം തിന്നോളാം കുഴിം തിന്നോളാം..നീ വിഷമിക്കാതേടി മോളെ.ഞാൻ പറഞ്ഞത് നിനക്കു ആടിനെ മേടിച്ച് തന്നാൽ വളർത്താനറിയാമോന്നാ..
..അതിപ്പോ അറിയാനെന്തുവാ അച്ചാ.. ഇങ്ങനെയൊക്കെയല്ലേ പഠിക്കുന്നത്…ഇപ്പൊ പ്രസവിച്ച് പരിചയമുണ്ടായിട്ടണോ ഒരു കൊച്ചിനെ പ്രസവിച്ചതും നോക്കുന്നതുമൊക്കെ….എനിക്കതല്ല ആടിനൊക്കെ വലിയ കാശാവത്തില്ലേ ഇപ്പൊ തന്നെ എന്തോരം കാശാ കടേലൊക്കെ കൊടുത്തത്…
..ഒന്ന് പോടീ കൊച്ചെ..ഇതൊക്കെ ഒരു കാശാണോ.ഞാൻ പറഞ്ഞത് വേറൊന്നും കൊണ്ടല്ല. അന്നിവിടെ വന്നപ്പോ ഞാൻ കണ്ടതല്ലേ നിങ്ങളുടെ അവസ്ഥ.ആടാകുമ്പോ നിനക്കതിനെ വളർത്തി പാല് വിറ്റും കുഞ്ഞുങ്ങളെ വിറ്റും നല്ല കാശ് സമ്പാദിച്ചൂടെ.അവനെ പ്രതീക്ഷിച്ച് കഴിയണ്ടല്ലോ.അവൻ ജോലിക്കു പോയാലായി പോയില്ലെങ്കിലായി അതു നീ നോക്കുകയെ വേണ്ട.അല്ലെ അപ്പൊ പിന്നെ നിനക്ക് നാല് കാശ് സമ്പാദിച്ചൂടെ കുഞ്ഞിന്റെ കാര്യമെങ്കിലും നടക്കുമല്ലോ അതു കൊണ്ട് പറഞ്ഞതാ..എന്ത് പറയുന്നു മോളെ…
..നല്ല കാര്യമാ പക്ഷെ അച്ഛന്റെ കയ്യീന്ന് കാശൊത്തിരി ആവില്ലെന്ന് ഓർക്കുമ്പോ ഒരു വിഷമം.ഇവിടെ ചേട്ടനെ കൊണ്ട് ഒരു പാട് ഞാൻ കഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.സഹികെട്ടു ഞാൻ ആത്മഹത്യ പോലും ചെയ്യുംഎന്നുള്ള അവസ്ഥ വരെ വന്നിട്ടുണ്ട്.പിന്നെ ഗർഭിണി ആയപ്പോഴാ ആ ചിന്തകളൊക്കെ വിട്ട് ഞാൻ കുഞ്ഞിന് വേണ്ടിയെങ്കിലും ജീവിക്കണമെന്ന് തോന്നിയത്.അച്ഛൻ കണ്ടത് പോലൊന്നുമല്ല കാര്യങ്ങൾ ചേട്ടൻ ഞങ്ങളുടെ കൂടെ താമസിക്കുന്നു എന്നേയുള്ളു വീട് നോക്കണമെന്നോ കുഞ്ഞിനെ നോക്കണമെന്നോ എന്റെ കാര്യങ്ങള് നോക്കണമെന്നോ ഒന്നുമില്ല.വെറുതെ വീട്ടിലിങ്ങനെ ഇരിക്കണത് മാത്രമേയുള്ളു …
ശ്യാമ ഒരു നിമിഷം നിറുത്തിയിട്ട് വീണ്ടും തുടർന്നു
..പ്രസവത്തിനു പോകാൻ അഞ്ചു പൈസയില്ലായിരുന്നു അച്ചാ ഇവിടെ.ചേട്ടനാണെങ്കി ആശുപത്രിയെന്നോ ഞാൻ ഗര്ഭിണിയെന്നോ ഒരു ചിന്തയുംഇല്ല.വെറും ഉഴപ്പനാ ഉഴപ്പൻ. ഇതൊക്കെ അച്ഛനോട് പറയാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഇത്രേം പറഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക് പറയാതിരിക്കാൻ വയ്യച്ചാ സത്യം പറഞ്ഞാ ഈ കുഞ്ഞുണ്ടായത് പോലും എന്റെ മിടുക്കു കൊണ്ടാ ചേട്ടന് കുടുംബോം കുട്ടികളിലൊന്നും ഒരു താല്പര്യവുമില്ലാ.മിക്ക ദിവസവും പട്ടിണിയാ പട്ടിണി.വല്ലപ്പോഴും പണിക്കു പോയി വല്ലോം കൊണ്ട് തരുന്നുണ്ടെങ്കി അതു ഹരിച്ചും ഗുണിച്ചും
ചിലവാക്കിയാ ഞാൻ ചിലവൊക്കെ നടത്തിയിരുന്നത്.പ്രസവം സർക്കാരാശുപത്രീലായതോണ്ട് അതിനു പൈസ ചിലായില്ലെങ്കിലും മറ്റുകാര്യങ്ങൾക്കൊക്കെ കാശു വേണ്ടേ..ഇവിടെ അടുത്തുള്ളൊരു ചേച്ചി അവരുടെ മാല പണയം വെച്ചാ ആശുപത്രി കാര്യങ്ങളൊക്കെ നോക്കിയത്.
ആ ചേച്ചിയും കൂടി ഇല്ലായിരുന്നെങ്കി ഞാനും എന്റെ കുഞ്ഞും ചാവത്തെ ഉള്ളയിരുന്നു.അച്ഛൻ വന്നപ്പോഴാ മനസ്സിനൊരു സമാധാനവും ആശ്വാസവും ഒക്കെ കിട്ടിയത്.ആരേം പേടിക്കാതെ കഴിയാല്ലോ ചോദിക്കാനും പറയാനും ആളുണ്ടല്ലോ എന്നൊക്കെ ഉള്ള ചിന്തയായിരുന്നു.അച്ഛനെത്ര ദേഷ്യപ്പെട്ടാലും അടിച്ചാലും പിടിച്ചാലും വഴക്കു പറഞ്ഞാലും അച്ഛന്റെ അന്നത്തെ വരവ് എനിക്കും എന്റെ കുഞ്ഞിനും ഒരു പുതിയ പ്രതീക്ഷകളാണ് തന്നത്.
അന്നച്ഛൻ പോയപ്പോ എന്റെ ഹൃദയം തകരുന്ന പോലെ ആയിരുന്നു.രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞ് വരുമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് പോയെങ്കിലും ഓരോ നിമിഷവും ഞാൻ വഴിയിലേക്ക് നോക്കി കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു.സംരക്ഷിക്കാനാളില്ലാത്ത ഒരു പെണ്ണിന്റെ മനസ്സാണ് അച്ഛാ അതു.. ഇത്രേം കാലം പിടിവിട്ടു പോകാതെ ജീവിച്ചത് നിങ്ങളെല്ലാവരുടേം പുണ്യം കൊണ്ടാ.ഇന്നലെ അച്ഛനെ കണ്ടപ്പോൾ..