ഞാൻ : അമ്മയ്ക്ക് വിഷമമുണ്ടെങ്കിൽ വേണ്ടാട്ടോ.
രാധാമണി : ഹേയ്യ്… ഇതൊക്കെ എല്ലാവരും ചെയ്യുന്നതല്ലേ മോനേ.
ഞാൻ : ഞാനൊരുത്തിയോടേ ചോദിച്ചിട്ടുള്ളൂ. അവളു സമ്മതിച്ചില്ല.
ഞാൻ സത്യം തുറന്നു പറഞ്ഞു.
രാധാമണി : അതു കൊള്ളാം ഫോറിനെല്ലാം താമസിച്ച് പഠിച്ച ആൾക്ക് ഇതു വരെ തരപെട്ടില്ലെന്നു പറഞ്ഞാൽ വല്യ കഷ്ടം തന്നെ.
ഞാൻ : എന്താണാവോ അത്തരക്കാരികളുടെ അടുത്ത് അതൊക്കെ ചെയ്യാൻ ഒരു മടി.
രാധാമണി : തേങ്ക്സ് . സാറു എന്നെ അത്തരക്കാരികളൂടെ കൂട്ടത്തിൽ കൂട്ടിയില്ലല്ലോ. അതും ശരിയാ കോൾ ഗേൾസിൻറെ അടുത്ത് ശ്രദ്ധിയ്ക്കണം. പിന്നെ മോളെ ഇന്ന് ചെയ്യണ്ട തീരെ അവൾക്ക്. ഇന്നത്തെ പോലെ ഒരു ദിവസം ഞാൻ മോൻ അവളുടെ കണ്ടിയിലും അടിപ്പിയ്ക്കാം.
മല്ലിക : എന്താ അമ്മയും മോനും തമ്മിലൊരു സ്വകാര്യം പഠിച്ചില്?
രാധാമണി : മോനു എങ്ങിന്യാ വേണ്ടത്?
ഞാൻ : എങ്ങിന്യാനു വെച്ചാൽ?
രാധാമണി : കിടന്നിട്ടോ മുകളിൽ കേറീട്ടോ. അതോ?
ഞാൻ : അങ്ങിനെയൊക്കെ കുണ്ടീലടിയ്ക്കാൻ പറ്റോ? ഞാൻ വിചാരിച്ചെ ഡോഗി സ്റ്റൈലിൽ മാത്രേ അതിൽ കേറ്റാൻ പറ്റുന്നാ.
രാധാമണി : ഓ. നോ.
മല്ലിക : അപ്പോൾ അതാണല്ലേ കാര്യം. സ്വകാര്യം കണ്ടപ്പോഴേ എനിയ്ക്ക് തോന്നി എന്തെങ്കിലും വൃത്തികേട് നടത്താനാ ഭാവമെന്നു. ചേട്ടാ എനിയ്ക്ക് പറ്റില്ലാട്ടോ. പ്ലീസ്.
രാധാമണി : വേണ്ട ഞാൻ കൊടുത്തോളം നീ നോക്കി കണ്ടു പഠിച്ചോ. ജോലി സ്ഥിരാവണമെങ്കിൽ…
അമ്മ അവസാനം പറഞ്ഞത് പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിലായിരുന്നു.
അവർ സാരിയൂരി സോഫയിലിട്ട് കട്ടിലിൽ കുട്ടിയാന പോലെ നാലു കാലിൽ നിന്നു. അവരുടെ നിതംബ വിടവ് ശരിയ്ക്കും വിടർന്നിട്ടുണ്ട്. ഒന്നു കൂടെ ഭംഗിയായി കാണാൻ അവർ കിടയ്ക്കയിൽ മുഖമമർത്തി കൈകൾ പിന്നിൽ കൊണ്ടു വന്നു ചന്തിപ്പാളികൾ പിടിച്ചകത്തി കാട്ടി. അവരുടെ റോസ് നിറത്തിലുള്ള ഗുദദ്വാരം നന്നായി വിരിഞ്ഞു. ഇടയ്തിടെ ഏനൽ മസ്സിൽസ് ചുരുക്കുകയും വിടർത്തുകയും ചെയ്തപ്പോൾ. ആസന ദ്വാരം എന്നെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി കാട്ടുന്ന പോലെ. മല്ലികയും ആ വിസ്മയ്ക്കാഴ്ച നോക്കി കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഞാൻ : മല്ലികക്കിങ്ങനെ കാണിയ്ക്കാൻ പറ്റുമോ?
മല്ലിക : എനിയ്ക്കറിയില്ല.
രാധാമണി : നിനക്കറിയില്ലേ. സകല മനുഷ്യരും ദിവസോം ചെയ്യുന്ന കാര്യാ ഈ കൊത്രമിക്കൽ. കുനിഞ്ഞു നിന്ന് കാണിക്കെടീ.
രാധാമണി വെട്ടിത്തുറന്നു പറഞ്ഞു.
മല്ലിക : ഈ അമ്മയ്ക്കൊരു നാണവും മാനവുമില്ല.
അവളും അമ്മയുടെ സമീപത്തായി അതേ പോസിൽ നിന്നു. കൊള്ളാം അമ്മയുടേയും മോൾടേയും നിതംബ ഭംഗി കൊള്ളാം. ഒരൊറ്റു പാടുമില്ല രണ്ടാൾക്കും. വെണ്ണയിൽ ഉരുട്ടിയെടൂത്ത ചന്തിക്കുടങ്ങൾ.
ഞാൻ : കാണട്ടെ മോളുടെ ഉഴുന്നു വട.
രാധാമണി : ഉഴുന്നു വട. പറ്റിയ ഉപമ തന്നെ.
മല്ലിയും അമ്മയെ പോലെ ചന്തപ്പാളികൾ പൊളിച്ചു കാട്ടി. അവളുടെ വടയിലെ ദ്വാരം ഒരു ചെറിയ കുഞ്ഞു പോലെയേ കാണുന്നുള്ളൂ.
ഞാൻ : അയ്യോ ഇതെവിടെയാ മല്ലീ. കാണാനേയില്ലല്ലോ.
രാധാമണി : ഒന്നു മുക്കെടീ മോളേ. തുറന്നു കാണട്ടെ.
അമ്മ ഡയറക്ഷൻ കൊടുത്തു. മല്ലിക മൂക്കിയപ്പോൾ ചെറുതായൊന്നു കണ്ണ് തുറന്നു അവളുടെ ഗുദം.
ഞാൻ : ഹോ ഇതിലൊന്നു കയറണമെങ്കിൽ. ഒട്ടകം സൂചിക്കുഴിയിൽ കയറുന്ന പോലാവും.
രാധാമണി : അയ്യോ മോനു ഉപമകൾ കുറേ അറിയാല്ലോ.
രാധാമണി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
മല്ലിക : അത് അവരുടെ ബൈബിളിലുള്ളതാ.
രാധാമണി : എന്ത് കൊതത്തിലടിയ്ക്കുന്നതോ?
മല്ലിക : അല്ല. ഇത് വേറെ ഒരിടത്ത് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതാ. അമ്മ പറഞ്ഞും ഉണ്ട്.
രാധാമണി : കണ്ടിയടിയ്ക്കുന്നതോ?
മല്ലിക : ആ… അവിടത്തുകാർക്കൊക്കെ ഇതു മാത്രയിരുന്നു പണി. അവസാനം അത് നിർത്തിയ്ക്കാൻ യഹോവ ആ നഗരങ്ങൾ മുഴുവൻ ചുട്ടു കരിച്ചുന്നാ പറയണെ.
കോൺവെന്റിൽ പഠിച്ച മല്ലിക തൻറെ ബൈബിൾ പാണ്ഡിത്യം വിളമ്പി.
ഞാൻ : കന്യാസ്ത്രീ പറഞ്ഞു തന്നതാവുമല്ലേ.
മല്ലിക : അല്ലാ. എൻറെ റൂമേറ്റിനു ബൈബിളിലെ ഇത്തരം കാര്യങ്ങളൊക്കെ നല്ല നിശ്ചയം.
ഞാൻ : അപ്പോൾ സോഭം ഗോമോറയിൽ വേറെ ആളുകളൊന്നും ബാക്കിയില്ലാതിരുന്നതിനാൽ ലോത്തിൻറെ പെൺമക്കൾ സ്വന്തം തന്തയെ കൊണ്ട് കൊച്ചുങ്ങളെയുണ്ടാക്കിയ കഥ പറഞ്ഞില്ലേ.