അടുത്തു വരാൻ പോകുന്ന ബാഷ എന്ന തമിഴ് പടത്തിൻറെ ട്രയ്ലർ ആയിരുന്നു അടുത്തത്. വീണ്ടും പടം തുടങ്ങി… ലൈറ്റ് അണഞ്ഞു
ജോർജിൻറെ കൈ എൻറെ തുടയിൽ ഇഴയാൻ തുടങ്ങി. മെല്ലെ മെല്ലെ മുകളിലേക്ക് നീങ്ങി എൻറെ പാന്റ്സിൻറെ ബട്ടനും സിബ്ബും ഊരി, ജെട്ടിക്ക് മുകളിലൂടെ തഴുകി. വികാര തീവ്രതയിൽ എൻറെ ഷഡ്ഡി നനഞ്ഞു. അയാളുടെ കൈ ഷഡിക്ക് ഉള്ളിലേക്ക് കയറ്റി ദണ്ഡിൽ പിടുത്തമിട്ടു. എൻറെ കൈ പിടിച്ചു അയാളുടെ മുണ്ടിനു ഇടയിലൂടെ ജെട്ടിയിൽ പിടിപ്പിച്ചു. അതും നനഞ്ഞിരുന്നു. പടം തീരും വരെ പരസ്പരം പിടിച്ചു സുഖിപ്പിച്ചു.
പടം തീർന്ന് ഇറങ്ങിയപ്പോ ജോർജ് എന്നെ അയാളുടെ കൂടെ ചെല്ലാൻ നിർബന്ധിച്ചു. പക്ഷെ ആ നേരത്ത് എനിക്ക് ചെല്ലാൻ പറ്റില്ലായിരുന്നു.
അടുത്ത ഞായറാഴ്ച പൂങ്കാവ് പള്ളിയുടെ മുന്നിൽ വരാമോ ഒരു 10 മണിക്ക്, നമുക്ക് ഒരു സ്ഥലം വരെ പോകാം.
ജോർജ് ചോദിച്ചു.
ഞാൻ വരാം…
അയാൾക്കു സന്തോഷമായി.
ആരോടും പറയരുത് കേട്ടോ…
അയാൾ ഓർമിപ്പിച്ചു. അയാൾ കൈനെറ്റിക് ഹോണ്ട ഓടിച്ചു പോയി. ഞായറച്ചക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ കാത്തിരുന്നു.
ജോർജിനെ കണ്ടതിന് പിറ്റേന്ന് ഞായറാഴ്ച ആയിരുന്നു. അതിനടുത്ത ഞായറാഴ്ച കാണാം എന്നാണ് പുള്ളി പറഞ്ഞത്.
അപ്പോഴത്തെ ആവേശത്തിൽ സമ്മതിച്ചെങ്കിലും പിറ്റേന്ന് ഉണർന്നപ്പോൾ ആ താല്പര്യം കുറഞ്ഞു. അയാൾ ആരാണ്… എന്നോട്ടാണ് കൊണ്ടു പോകാൻ പോകുന്നത്… തുടങ്ങിയ ചിന്തകൾ തലപൊക്കി. പിന്നെ വീട്ടിൽ എന്ത് പറയും എന്നൊരു പ്രശ്നം ഉണ്ട്. മറ്റൊന്ന് ഞായറാഴ്ച ദൂരദർശനിൽ നല്ല പരിപാടികൾ ഉണ്ട് എന്നതാണ്. രാവിലെ രംഗോലി, ശ്രീകൃഷ്ണൻ , കാര്ട്ടൂണ്… അന്ന് ഏഷ്യനെറ്റ് ഒക്കെ ഉന്ടെങ്കിലും ദൂരദര്ശന് ആയിരുന്നു ജനപ്രിയം. അങ്ങനെ 2 മനസുമായി ദിവസങ്ങൾ ഓടിപ്പോയി.
ശനിയാഴ്ച രാത്രി… ആലോചനക്കൊടുവിൽ ഞാൻ പോകാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു. അതിനൊരു കള്ളവും കണ്ടു വെച്ചു. ക്ലസ്സ്മെറ്റിൻറെ പിറന്നാൾ, കേക്ക് മുറിക്കാൻ രാവിലെ പോകണം. അച്ഛനും അമ്മയും കൂടുതലൊന്നും ചോദിച്ചില്ല.
ഞായറാഴ്ച രാവിലെ കുളിച്ചൊരുങ്ങി പൂങ്കാവ് പള്ളിയുടെ മുന്നിൽ എത്തി. അവിടെ കുർബാന നടക്കുകയാണ്. അധിക സമയം അവിടെ നിൽക്കാൻ പറ്റില്ല. പരിചയമുള്ള കുട്ടികളും ടീച്ചർസും സിസ്റ്റര്മാരും ഒക്കെ വരുന്നതാണ്. ഭാഗ്യം… ജോർജ്ജ് പെട്ടെന്നു തന്നെ എത്തി.
അപ്പോഴാണ് അയാളെ ഞാൻ ശരിക്കും ശ്രദ്ധിച്ചത്. ഒരു 25 വയസു തോന്നും. അല്പം വെളുത്ത ശരീരം. അത്ര രോമവൃതമല്ല. ഉയരം കുറവാണ്. റോസ് നിറമുള്ള ചുണ്ടുകൾ. നിരയൊത്ത വെളുത്ത പല്ലുകൾ കാട്ടി അയാൾ ചിരിച്ചു.
ഒത്തിരി നേരായോ വന്നിട്ട്?
ഇല്ല… ഇപ്പോ വന്നേ ഉള്ളൂ.
പോകാം?
ഉം…
ഞാൻ കൈനെറ്റിക് ഹോണ്ടയുടെ പിന്നിൽ കയറി. സെമിത്തേരിയുടെ വശത്തു കൂടി പടിഞ്ഞാറേക്ക് ആണ് പോയത്. പിന്നെ തീരദേശ റോഡിലൂടെ വടക്കോട്ട് കുറച്ചു നേരം ഓടി ഒരു മതില്കെട്ടിന് മുന്നിൽ വണ്ടി നിന്നു. അടച്ചിട്ട ഒരു കടയുടെ അരുകിൽ വണ്ടി ഒതുക്കി വെച്ചിട്ട് ജോർജ്ജ് ഗേറ്റ് തുറന്നു അകത്തു കയറി. പിന്നാലെ ഞാനും.
വലിയൊരു പറമ്പാണ് അത്. ഒരു ഇരുനില കെട്ടിടം പണി നടക്കുന്നു. അല്പം അകലെ ആയി ഒരു പഴയ മട്ടിലുള്ള കോണ്ക്രീറ്റ് കെട്ടിടം.
ഗേറ്റ് അടച്ചിട്ട ജോർജ്ജ് പണി തീരാത്ത കെട്ടിടത്തിലേക്ക് നടന്നു.
ചേട്ടൻറെ വീടാണോ ഇതു? ഞാൻ അയാളെ പിന് തുടര്ന്നു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
ഹേയ്… അല്ല…വകേൽ ഒരു അങ്കിളിൻറെ ആണ്. വീടുപണിയുടെ മേൽനോട്ടം ജോർജ്ജ് ആണ്. അങ്കിൾ ഗൾഫിലാണ്. പുള്ളിയുടെ അച്ഛനും അമ്മയും ഭാര്യയും കൊച്ചു കുട്ടിയും ഇവിടെ ഉണ്ട്. അവരുടെ ഇടവക പള്ളി ആലപ്പുഴ ടൗണിൽ ആണ്. ഞായറാഴ്ച രാവിലെ അവരെല്ലാം കൂടി കാറിൽ പള്ളിയിൽ പോകും. ടൗണിൽ ഒരു മകൾ താമസിക്കുന്നുണ്ട്, കുർബാന കഴിഞ് അവിടെ പോയി ഉച്ചയൂണ് കഴിഞ്ഞേ തിരിച്ചു വരൂ.
4 മണി വരെ പേടിക്കണ്ട. ആരും വരില്ല.
എനിക്ക് സമാധാനമായി. ജോർജ്ജ് പടി കയറി മുകളിലേക്ക് നടന്നു. രാവിലെ നനച്ചത് കൊണ്ടാവും ഭിത്തിയും തറയും നനഞ്ഞു കിടക്കുന്നു. പടിക്കെട്ടിന് കൈവരി ഇല്ല. പേടിച്ചു പേടിച്ചു ഞാൻ മുകളിൽ എത്തി. ജനലകൾക്കും വാതിലിനും ഉള്ള ദ്വാരങ്ങൾ ചാക്ക് കെട്ടിത്തൂക്കി മറച്ചിരിക്കുന്നു. ഞാൻ ചുറ്റും നോക്കി കാണുന്നതിനിടയിൽ ജോർജ്ജ് എന്നെ പുറകിൽ നിന്നും കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. കഴുത്തിലും ചെവിയിലും പിൻകഴുതിലും ജോർജിൻറെ ചുണ്ടുകൾ അമർന്നു. മീശയുടെ പരുപറുപ്പും ചുണ്ടിൻറെ മൃദുലതയും എന്നിലെ വികാരങ്ങളെ ഊതി കത്തിച്ചു.