“പോവാം…” അനൂപ് ചോദിച്ചു.
“മ്മ്… ഷാൾ കിട്ടിയില്ല..”
“അത് ഇനി പിന്നെ നോക്കാം ലേറ്റ് ആവും..” അയാൾ ഒന്നും സംഭവിക്കാത്തത് പോലെ, സാധാരണയെന്നോണം പറഞ്ഞു.
“മ്മ്..” അവൾ ബാഗും എടുത്ത് അയാളുടെ പിന്നാലെ നടന്നു.
അയാൾ ഒരു ടാക്സി വിളിച്ചു. അര മണിക്കൂർ യാത്രയുണ്ട് കോടതിയിലേക്ക്. കാറിൽ കയറി ശ്രുതി ഡ്രൈവർക്ക് പിറകിലുള്ള സീറ്റിലായിരുന്നു ഇരുന്നത്. തൊട്ടടുത്ത സീറ്റിൽ അനൂപും. കുറച്ച് നേരം പരസ്പ്പരം ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല.
“സോറി.. ശ്രുതി..” അല്പനേരത്തെ മൗനത്തിൻ ശേഷം അനൂപ് പറഞ്ഞു.
ഗ്ലാസിൽ തലവെച്ച് കിടക്കുകയായിരുന്നു ശ്രുതി തല അങ്ങനെ തന്നെ വെച്ച് അനൂപിനെ നോക്കി. അയാൾ മുന്നിലേക്ക് തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുകയായിരുന്നു. ശ്രുതി അയാളെ കുറച്ച് നേരം നോക്കിയിട്ടും അയാൾ അവളെ നോക്കുന്നില്ലെന്ന് കണ്ട് അവൾ എണീറ്റിരുന്നു.
സീറ്റിൽ വെച്ചിരുന്ന അയാളുടെ കൈ അവളുടെ ഇടത് കൈയിൽ എടുത്ത് തലോടി. കുറച്ച് നേരം തലോടിയപ്പോൾ അയാൾ കൈ വലിച്ചു. അവൾ ആ കൈ വീണ്ടും കവർന്നു. രണ്ടു കൈ കൊണ്ടും അയാളുടെ കൈ ബലമായി പിടിച്ച് അവളുടെ മടിയിൽ വെച്ച് തലോടി.
അയാൾ അവളെ നോക്കുക പോലും ചെയ്തില്ല. ഡ്രൈവറുടെ സീറ്റിലേക്ക് തല കുനിച്ച് അനൂപിന്റെ കയ്യിൽ അവൾ ചുംബിച്ചു. ആ ചുമ്പനത്തിൽ ഒന്ന് വിറച്ച അനൂപ് അവളെ ഒന്ന് നോക്കി. അപ്പോൾ തല സീറ്റിൽ കുത്തി അയാളുടെ കൈയിൽ തലോടി കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു ശ്രുതി.
അത് കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് തന്നോട് ദേഷ്യമൊന്നും ഇല്ലന്ന് അനൂപ് തിരിച്ചറിഞ്ഞു. എന്നിട്ടും അയാൾ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. മാത്രമല്ല അയാൾ അവളുടെ മടിയിൽ നിന്നും കൈ പിൻവലിക്കാൻ നോക്കുകയും ചെയ്തു. പക്ഷെ അവൾ ബലമായി പിടിച്ച് വെച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. പിന്നീട് അയാൾ ബലം പിടിച്ചില്ല.
അനൂപ് ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ ഇരിക്കുന്ന സമയത്താണ് അവൾ അയാളുടെ കൈയ്യെടുത്ത് അവളുടെ മാറിലേക്ക് വെച്ചത്. അയാൾ അവളെ തിരിഞ്ഞു
നോക്കി. ശ്രുതി അയാളെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നു. ചുണ്ടിലൊരു ചിരി ഉണ്ട്.
അന്തം വിട്ട് നോക്കി നിൽക്കുന്ന അനൂപിനെ നോക്കി ചിരിച്ച് കൊണ്ട് അവൾ കണ്ണുറുക്കി കാണിച്ചു. അയാൾ ശെരിക്കും അന്തിച്ചിരിക്കുകയായിരിന്നു. അവൾ തന്നെ അവളുടെ കയ്യ് കൊണ്ട് അവന്റെ കൈ അവളുടെ മാറിലേക്ക് അടുപ്പിച്ച് ഞെക്കി.
ചലനമറ്റ പല്ലിയെ പോലെ അയാളുടെ കൈ അവളുടെ മാറിൽ കിടന്നു. അയാളുടെ കണ്ണിൽ നോക്കി അവൾ പിടിക്കാൻ കണ്ണ് കൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു. അയാളുടെ കൈ ചലിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവളിലേക്ക് അൽപ്പം കൂടി നീങ്ങിയിരുന്ന് അവളുടെ കുചങ്ങളെ അയാൾ കാരങ്ങളിലൊതുക്കി.
“ശ്രുതി…”
“മ്മ്..”
“സോറി..”
“സോറി ഒന്നും വേണ്ട…”
“അവിടന്ന് ഞാൻ ചെയ്യാൻ പാടില്ലായിരുന്നു.. അത് പിന്നെ ആലോചിച്ചപോഴാണ് തോന്നിയത്. അപ്പോഴത്തെ ഒരാവേശത്തിന്… ” അയാൾ മുഴുമിപ്പിക്കാതെ നിർത്തി.
“മ്മ്… സാരല്യ.. അവിടന്ന് അങ്ങനെ ചെയ്തപ്പോ.. ഞാൻ അകെ പേടിച്ച് പോയി.. ഇപ്പൊ ആലോചിച്ചപ്പോ ഒരു സുഖണ്ട് …” ഒരു ചെറിയ ചിരിയിൽ അവൾ പറഞ്ഞു..
അപ്പോഴും അയാളുടെ കൈ അവളുടെ മാറിലായിരുന്നു.
“നിക്ക്… വിശക്കുന്നുണ്ട്..” കോടതിയുടെ മുന്നിൽ ടാക്സിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങുമ്പോൾ ശ്രുതി പറഞ്ഞു.
“മ്മ് കഴിക്കാം…” ഡ്രൈവർക്ക് കാശ് കൊടുത്ത് കൊണ്ട് അനൂപ് പറഞ്ഞു.
തൊട്ടടുത്തെ വെജിറ്റേറിയൻ ഹോട്ടലിലേക്ക് അയറുമ്പോൾ അനൂപ് ജോയ് വകീലിനെ വിളിച്ചു.
“ഹെലോ..”
“എത്തിയോ..?” ജോയ് ചോദിച്ചു.
“ആഹ് ഇവിടെ ഹോട്ടലിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നണ്ട്… നീ കഴിച്ചില്ലേൽ ഇങ് വാ..”
“നിങ്ങൾ കഴിച്ചോ ഞാൻ അങ് വന്നേക്കാം..”
“ഒക്കെ..”
ശ്രുതിക്ക് നല്ല വിശപ്പുണ്ടായിരുന്നു. നന്നായി കഴിച്ചു. ഹോട്ടലിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ ജോയ് വക്കീൽ വന്നു.
“ആഹ് ജോയ്..” അനൂപ് അയാൾക്ക് കൈ കൊടുത്തു.
“ഹായ്.. ഓൺ ടൈമിന് എത്തിയല്ലോ… ഞാൻ കരുതി ലേറ്റ് ആവൂന്ന്..”
“മ്മ്.. ആഹ് ശ്രുതി ഇത് അഡ്വേക്കറ്റ് ജോയ്, ജോയ് ഇത് എൻറെ ജൂനിയർ ശ്രുതി..”