“നീ എന്താടി കാണിച്ചേ…. മനുഷ്യനെ ഉറങ്ങാൻ സമ്മതിക്കില്ലേ… പൂറി..” എന്നും പറഞ്ഞ് നിലത്ത് കിടക്കുന്ന ടീച്ചറുടെ മുകളിൽ കിടന്ന് കൊണ്ട് കഴുത്തിൽ പിടിച്ച് ഞെക്കി. അപ്പോഴും അനിത ടീച്ചർ ചിരി ഒതുക്കാൻ കഴിയാതെ കിതച്ചു.
“നിന്റെ ചിരി ഞാൻ നിർത്തി തരാമെടി….” എന്നും പറഞ്ഞ് നാരായണി പുറത്തേക്ക് തെറിച്ച് നിൽക്കുന്ന ടീച്ചറുടെ ഇടത്തെ മുലയിൽ പിടിച്ച് ഞെക്കി. മുലയിൽ ഞെക്കിയ വേദനയിൽ ടീച്ചർ കൈ നീട്ടി നാരായണിയുടെ കാട് പിടിച്ച് കിടക്കുന്ന പൂറിലെ രോമത്തിൽ പിടിച്ച് വലിച്ചു.
“ആഹ്…” വേദനയോടെ നാരായണി ടീച്ചറെ വിട്ട് പുല്ലിലേക്ക് മലർന്നു. ഈ തക്കം നോക്കി ടീച്ചർ നാരായണിയുടെ മുകളിൽ കയറി അവളുടെ മുലകളെ രണ്ടു കൈ കൊണ്ട് ഞെക്കി പിഴിഞ്ഞു.
“നീ ഇനി എന്റെ മുല പിടിക്കോ.. പിടിക്കോ ടി….” എന്ന് പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് അനിത ടീച്ചർ നാരായണിയുടെ മുലകളെ വീണ്ടും വീണ്ടും ഞെക്കാൻ തുടങ്ങി.
“ആഹ്… ഇല്ല…ഇല്ല… ടീച്ചറെ.. വിട്…. പ്ലീസ് .. വിട്…” എന്ന് ഉറക്കെ വിളിച്ച് കൊണ്ട് നാരായണി കരഞ്ഞു.
“ഇല്ല ചേച്ചിന്ന്… പറ..” അനിത അവസരം മുതലാക്കി..
“ആഹ് ചേച്ചി ഇല്ല… ഇല്ല..” നാരായണി നിലവിളിച്ചു.
“എന്ത് ഇല്ലാന്നാണ് നീ പറയുന്നേ.. വ്യക്തമായി പറയ്…” ടീച്ചർ ചിരിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു…
“ഇല്ല ചേച്ചി… ഞാൻ പിടികൂല.. പ്ലീസ്.. വിട്…” നാരായണി സഹി കേട്ട് പറഞ്ഞു.
“നീ എന്ത് പിടികൂലന്ന പറയുന്നേ..” ടീച്ചർ വീണ്ടും ചിരിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ചേച്ചിന്റെ മുല ഞാൻ പിടികൂല പ്ലീസ് ചേച്ചി… വിട് ചേച്ചി..”
ആ സമയം മുറ്റത്തേക്ക് ഒരു കാർ വരുന്നത് കണ്ട ടീച്ചറുടെ പിടി അയഞ്ഞു. ആ സമയം നോക്കി ടീച്ചറെ തന്റെ മുകളിൽ നിന്ന് തള്ളിമാറ്റിയപ്പോഴാണ് നാരായണി കാർ കണ്ടത്. രണ്ടു പേരും എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ മിഴിച്ച് നിന്ന് പോയി..
കാർ നിർത്തി ഇറങ്ങിയ ആളെ കണ്ട ടീച്ചർ ഞെട്ടി.
*****************
തന്റെ സുഹൃത്ത് ജോസഫ് തടത്തിൽ ന്റെ ഓഫിസിൽ അയാളുടെ വാക്കുകൾക്കായി ആകാംഷയോടെ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു അഡ്വേക്കറ്റ് അനൂപ്. അത്രയും സമയമായിട്ടും തന്റെ ഭാര്യയെ കുറിച്ച് ഒരു വിവരവുമില്ലാതെ വിഷമിച്ചിരുന്ന അയാൾ മറ്റെല്ലാം മറന്നിരുന്നു. ജോസഫിന്റെ മുഖത്തെ ദയനീയ ഭാവം അനൂപിനെ കൂടുതൽ സങ്കടത്തിലാഴ്ത്തി.
“ഡാ… നീ വിഷമിക്കാതെ നമുക്ക് അന്വേഷിക്കാം..” ജോസഫ് സമാധാനിപ്പിക്കുന്ന തരത്തിൽ പറഞ്ഞു. അനുപ് പ്രതീക്ഷയറ്റവനെ പോലെ ജോസഫിന് മുന്നിൽ തലതാഴ്ത്തിയിരുന്നു. അത് കണ്ട ജോസഫ് തന്റെ കസേരയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് അനൂപിന്റെ അടുത്ത് ചെന്നു.
“ഡാ.. നീ വിഷമിക്കാതെ നമുക്ക് അവളെ എത്രയും പെട്ടെന്ന് കണ്ടുപിടിക്കാം… അവൾ ഇവിടെ അടുത്ത് എവിടെങ്കിൽ തന്നെ കാണും… ഫോൺ ഓഫായത് കൊണ്ടാവും കിട്ടാത്തത്..”
“അല്ലടാ.. രണ്ടു ദിവസായിട്ട് അവൾ കോളേജിൽ ചെന്നിട്ടില്ല… അവളുടെ അമ്മയെ എന്നും വിളിക്കുന്നതാണ് രണ്ടു ദിവസായിട്ട് അതും ഇല്ല..” അയാൾ ഇടറിയ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.
“ഹോ ശെരി.. നീ ഇങ്ങനെ നെഗറ്റീവ് അടിക്കാതെ… യാത്ര കഴിഞ്ഞ് വന്നതല്ലേ.. വീട്ടിൽ ചെന്ന് ഫ്രഷായി ഒന്ന് റെസ്റ്റ് എടുക്ക്..”
അനൂപ് കസേരയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു മുറിക്ക് പുറത്തിറങ്ങി.
“താങ്ക്സ് ജോസഫ്…” ഒട്ടും ആത്മാർത്ഥതയില്ലാതെയും നിരാശയോടെയും അനൂപ് ജോസഫിന് നേരെ കൈ നീട്ടി. ജോസഫ് അവന്റെ തോളിൽ തട്ടി യാത്രയാക്കി.
അനൂപ് നേരെ പോയത് വീട്ടിലേക്ക് തന്നെയായിരുന്നു. മുറ്റത്ത് നിർത്തിയ കാറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങാനൊരുങ്ങുമ്പോഴാണ് കാറിലിരുന്ന തന്റെ ഫോൺ റിങ് ചെയ്തത്. അയാൾ ഫോൺ കയ്യിലെടുത്തു. പരിചയമില്ലാത്ത നമ്പർ ആയതിനാൽ ഒട്ടും ഉത്സാഹമില്ലാതെയാണ് ഫോൺ എടുത്തത്.
“ഹലോ…”
“അനുപേട്ട ഞാനാണ് ബീന മിസ്സ്..”
“ആഹ പറ മിസ്സെ ..ഇത് ഏതാ നമ്പർ ”
” അമ്മെന്റെ നമ്പറാണ്…അനിത ടീച്ചർ വന്നോ..?”
“ഇല്ല… ഞാൻ പോലീസിൽ പരാതി കൊടുത്തിട്ട് വരാണ്..” അനൂപ് ഒട്ടും ഉന്മേഷമില്ലാതെ പറഞ്ഞു.
“അനുപേട്ട എനിക്ക് ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട് .. എപ്പോഴാ ഒന്ന് കാണാൻ പറ്റ്വ…”