“ഓക്കെ ശരി. പക്ഷെ നമ്മൾ തമ്മിൽ ഇനി ഫോർമാലിറ്റി ഒന്നും വേണ്ടായെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട്, മമ്മിക്ക് എന്താ വേണ്ടതെന്ന് ഇതു വരെ പറഞ്ഞില്ലാ. അതു ശരിയല്ലാ കേട്ടോ? ഞാൻ പറഞ്ഞു.
“ഓഹ. അതോ. ജോബിച്ചൻ ഏത് ബ്രാണ്ഡാ അടിക്കാറ്? സാറാമ്മ ചോദിച്ചു. ഞാനൊന്ന് ചുളി,
“അത്. അതിപ്പൊ. ബ്രാണ്ടി. വിസ്കീ. സ്കോച്ച്…“ ഞാൻ പറഞ്ഞു. നമുക്കങ്ങിനെ ഒരു സ്പെഷ്യൽ ബ്രാണ്ടോന്നും ഇല്ലായിരുന്നു. കാഴ്ചച്ച നഷ്ടമാവാത്ത ഏതൊരു മദ്യവും നമ്മൾ സേവിക്കും.
“എനിക്ക് വോഡ്ക്കയാ ഇഷ്ടം’ അവർ മടിയില്ലാതെ പറഞ്ഞു.
“ഓഹ. അതു മതി. ഞാൻ കൊണ്ടുവരാം. അല്ല മമ്മിക്ക് കൊളസ്റ്റോളോ മറ്റു പണക്കാരുടെ അസുഖങ്ങൾ വല്ലതു ഉണ്ടോ? ഞാൻ ചോദിച്ചു.
“അതെന്താ അങ്ങിനെ ചോദിച്ചത്? അവർ ചോദിച്ചു.
“അല്ല ഇന്നു രത്രിക്ക് ബീഫ് സ്റ്റ്യൂ വിത്ത് പാലപ്പം ആക്കിയാലോ എന്ന ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു ഞാൻ? ഞാൻ പറഞ്ഞു.
“ങാഹാ! കൊള്ളാമല്ലോ. എനിക്ക കൊളസ്റ്റോളുമില്ല. ഷുഗറുമില്ല. പ്രഷറുമില്ല.” അവർ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“എന്നാൽ ഓക്കെ ഞാനിതാ ഇപ്പൊ വരാം” എന്നു പറഞ്ഞ് ഞാൻ ബൈക്കെടുത്ത് സ്ഥലം വിട്ടു.
സാധനങ്ങളെല്ലാം വങ്ങിയേച്ച് തിരികെ വന്നപ്പൊഴേക്കും പണിക്കാരു വന്ന പണി തുടങ്ങിരുന്നു. കിച്ചണ് തൊട്ടുള്ള ഒരു സ്റ്റോർ റൂം പിന്നെ മുകളിലെ നിലയിൽ ഒരു ബാത്ത റും എങ്ങിനെ ചില പണികളായിരുന്നു. സാറാമ്മ ഒപ്പം നിന്ന് പണിയെടുപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ ഉച്ചക്കുള്ള വിഭവമായ ഫൈഡ് റൈസ്സും ചിക്കൻ മഞ്ചരിയനും ഉണ്ടാകാനായി അടുക്കളിയിലോട്ട് ചെന്ന് പണികൾ തുടങ്ങി. അമ്മായിയമ്മയെ സോപ്പിട്ടു നിന്നാൽ നല്ല കയ്മണി കിട്ടുമെന്ന് ഉറപ്പായതു കൊണ്ട് ആ റൂട്ടിൽ തന്നെ സഞ്ചരിക്കാനുള്ള സ്രമമായിരുന്നു എന്റെ.
ഒന്നരയോടെ ഫൈഡ് റൈസ്സും മഞ്ചരിയനും, ഒപ്പം കരിമീൻ പൊള്ളിച്ചതും റെഡിയായി. ജോലിക്കാർ പുറത്ത് ഭാക്ഷനം കഴിക്കാൻ പോയപ്പോൾ ഞാൻ വിഭവങ്ങൾ മേശയിൽ നിരത്തി.
“വാവ് മാർവലെസ്സ്. സോ ടേസ്റ്റി. ജോബിച്ചാ.. യു ആർ ഗ്രേറ്റ്. ഇപ്പൊ എനിക്ക് ഏഷ്യാനെറ്റിൽ കാണുന്ന ഒരു പരസ്യമാ ഓർമ്മ വരുന്നത്. നിയിങ്ങ് വന്നേ ഞാനൊരു ഉമ്മ തരട്ടേ? സാറാമ്മ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ഇനി ജീവിതകാലം മുഴുവൻ മമ്മിക്കും മോൾക്കും രുഛികരമായ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു ജീവിക്കാം, അത് എന്റെ ഗ്യാരണ്ടീ’ ഞാൻ പറഞ്ഞു.
“ഒഹ വീ ആർ സൊ ലക്കി’ അവർ പറഞ്ഞു.
ഉച്ചഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് ഞാനും അവരുടെ കൂടെ നിന്ന് പണികൾക്ക് നിർദേശം കൊടുത്തു. ആറു മണിയോടെ ജോലിക്കാർ കൂലിയും വാങ്ങി പിരിഞ്ഞു.
“ഓഹ്. നടുവിനെന്തോ ഒരു പിടുത്തം പോലെ” സാറാമ്മ പറഞ്ഞു. “മമ്മി കുറേ നേരം നിന്നതു കൊണ്ടായിരിക്കും’ ഞാൻ പറഞ്ഞു.
“ഇതാപ്പൊ നന്നായേ.. അവിടെ ഹോസപ്പിറ്റലിൽ എത്തിയാൽ പിന്നെ ഇരിക്കാൻ എവിടെ സമയം?. മൂത്രമൊഴിക്കാൻ കൂടെ ഒഴിവു കിട്ടില്ല” അവർ പറഞ്ഞു.
“അതിപ്പൊ. ചിലപ്പോൾ സ്ഥലം മാറിയാൽ അങ്ങിനെയാ മമ്മീ. പിന്നെ വെള്ളം മാറി കുളിച്ചാൽ. നമ്മുടെ ബാലൻസു തന്നെ തെറ്റും. എനിക്കിപ്പൊ ദുബായിലെ ബ്ലോറിൻ കലർന്ന വെള്ളമില്ലാതെ മാറി കുളിച്ചാൽ അപ്പൊ നീരിറക്കമാ, ഒരു ദിവസ്സും ആഗ്രഹം മൂത്ത് ആറ്റിലൊന്ന് കുളിച്ചതാ. ഒരാഴ്ചച്ച കിടപ്പിലായി ഞാൻ” ഞാൻ വിവരിച്ചു.
“അതു ഉള്ളതു തന്നെ’ അവർ പറഞ്ഞു.
“വിക്സ്ണ്ടോ ഇവിടെ ഞാൻ വേണമെങ്കിൽ ഉഴിഞ്ഞു തരാം’ ഞാൻ പറഞ്ഞു. ഇതു പറയുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ യാതൊരു ദുരുദേശവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
“ഒഹ് അതു സാരമില്ല. മാത്രവുമല്ല ഉഴിയാനറിയാത്തവർ നടുവിനിട്ട് ഉഴിഞ്ഞാൽ അത് കൂടുതൽ പ്രശ്നമാകുമെന്നാ ഡോക്ടർമാർ പറയുന്നത്? അവർ പറഞ്ഞു.
“ങാഹാ! എനിക്ക് ഉഴിയാൻ അറിയില്ലാന്ന് കരുതിയാണോ?. അപ്പൻ നടു വേദന വന്ന് കിടപ്പിലായപ്പോൾ ഞാനാ സ്ഥിരമായി ഉഴിഞ്ഞിരുന്നത്. ഇപ്പൊ കണ്ടില്ലേ ആൾക്ക് ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല” ഞാൻ പറഞ്ഞു.
“അതെയോ?. അങ്ങിനെയാണെങ്കിൽ ഓക്കെ. എന്നാൽ വാ. ബൈഡ്രമിൽ വിക്സുണ്ട് ‘ അവർ പറഞ്ഞു എന്നിട്ട് അവരുടെ റുമിലേക്ക് നടന്നു. ഞാനും ഒപ്പം ചെന്നു.