ശാരദാമ്മായിക്ക് എപ്പോഴോ ബോധം വീണു. നന്നായി വിയർത്തിട്ടുണ്ട് . എപ്പോഴാണ് തന്റെ ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടതെന്ന് എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും അവർക്ക് മനസ്സിലായില്ല. ശ്വാസം മുട്ടുന്നു. ചുണ്ടിലും കഴുത്തിലും മാറിലും ചുംബനങ്ങൾ വാരി വിതറുന്നതവരറിഞ്ഞു. അവന്റെ കൈകൾക്കിടയിലും ശരീരത്തിന്റെ കരുത്തിലും പെട്ട് അവർ ഞെരിഞ്ഞമർന്നു.
കുട്ടാ നിർത്ത്… കുട്ടി കൃഷ്ണാ…
കഴിഞ്ഞു.
ചൂടുള്ള ശുക്ലം പൂറിലേക്ക് പ്രവഹിച്ചു. അതിലെ ഓരോ കണവും ജീവന്റെ പുതിയ പുൽനാമ്പുകളന്വേഷിച്ച് പോയി , പരസ്പരം മല്ലടിച്ച് ചത്തു വീണു. അതിന്റെ ചൂട് കൊണ്ട് പൂറ് വികസിച്ചു. യോനിയെ രണ്ടായി മുറിച്ച് കടന്നു പോയ ശക്തമായ ഒഴുക്ക് ശാരദാമ്മായി അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞു . ചൂട്. അവരുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി.
സുഖം , പരമസുഖം ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ഭാരിച്ചതെന്തോ പുറത്ത് പോയ പോലെ കുട്ടികൃഷ്ണന് തോന്നി.
ശാരദാമ്മേ …
മണ്ണെണ്ണ വിളക്ക് തെളിച്ച് അവൻ വിളിച്ചു .
നിക്കൊന്ന് കുളിക്കണം. ശാരദാമ്മേ …
ശാരദാമ്മായി കരയുകയായിരുന്നു . കണ്ണിലെ പാതി മങ്ങിയ കരിമഷിയോടൊപ്പം ലയിച്ച കണ്ണുനീർ ധാരധാരയായി ഒഴുകി.
കുട്ടികൃഷ്ണന് വല്ലാതായി താൻ എന്തെങ്കിലും തെറ്റ് ചെയ്തുവോ ? അവന് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല . അവന് പേടിയായി. ഒരു ഉടുതുണി പോലുമില്ലാതെ അവൻ തന്റെ മുറിയിലേക്കോടി പുതപ്പ് കൊണ്ട് മൂടിപ്പുതച്ച് കിടന്നു. ശാരദാമ്മയെ കരയിച്ചതിന് അമ്മ വഴക്ക് പറയും അച്ഛൻ തല്ലും . കുട്ടൻ ഇനി ന്താ ചെയ്യാ ?
രാവിലെ ആരോ തട്ടി വിളിക്കുവാണ് കുട്ടാ എണീക്ക് ടാ … കുട്ടാ . ശാരദാമ്മയായിരുന്നു.
വാ എണീക്ക് അമ്പലത്തീ പോകണം .
ഞാൻ വരണില്ല.
അവരുടെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും തീക്ഷ്ണമായി , മുഖം ചുവന്ന് തുടിച്ചു .
വരില്ലേ ? ശൗര്യമാർന്ന സ്വരം
കുട്ടൻ വരാം. അവൻ പേടിയോടെ പറഞ്ഞു.
ഞാൻ കുളിച്ചേച്ചു വരാം .
കുളിയ്ക്കേണ്ട . അതിന്റെ ആവശ്യം വരില്ല, ന്നാ ഈ ട്രൌസറുടുക്ക് ഇന്നലെ മുറീല് മറന്ന് വച്ചതാ. പിന്നൊരു കുപ്പായവും.
വരമ്പിലൂടെ നടക്കുമ്പോ കുട്ടൻ ചോദിച്ചു – കുളിയ്ക്കാണ്ട് ആരേലും അമ്പലത്തീ പൊവ്വോ ശാരദാമ്മേ ?
അവർ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
ശാരദാമ്മയ്ക്ക് വഴി തെറ്റിയോ അമ്പലത്തിലേക്കുളള വഴി ഇതല്ല . ശാരദാമ്മേ ദാണ്ടേ അതീക്കൂടെയാ അമ്പലത്തീ പോവാ ഇതു വഴി പോയാ കാടാണ്.
അറിയാം ന്റെ കുട്ടൻ വാ …
കുറേ നേരത്തെ നടപ്പിന് ശേഷം അവർ കാടിനടുത്തെത്തി. വെളിച്ചം വീണു തുടങ്ങിയിട്ടേയുള്ളൂ. അവന് പേടിയായി.
ശാരദാമ്മേ നമുക്ക് തിരിച്ച് പോയാലോ …
ഉത്തരമില്ല.
കുട്ടാ നീ ന്റെ മുമ്പില് വന്നൊന്ന് നിന്നേ ..
അവൻ ശാരദാമ്മായിക്ക് മുന്നിലായി നിന്നു.
ന്താ .. ശാരദാമ്മേ ?
ഠപ്പേ .. കരണക്കുറ്റി നോക്കി ഒരടിയായിരുന്നു. അവൻ ശാരദാമ്മയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് കുറേ നേരം നോക്കി ന്നിട്ട് വാവിട്ട് കരയാൻ തുടങ്ങി. ങീ… ങ്ങീ… ശാരദാമ്മ കുട്ടനെ തല്ലി. കരച്ചില് കുറേ നേരം നീണ്ടു നിന്നു. ശാരദാമ്മായി ഒരു കൂസലുമില്ലാതെ നിക്കുവാണ്.
ഇനി നീ കരഞ്ഞാ ഞാൻ കാട്ടുഭൂതത്തിന് പിടിച്ച് കൊടുക്കും ,വേണോ ?
യ്യോ.. വേണ്ട ഞാങ്കരയണില്ല .
ന്തിനാ അടിച്ചേന്ന് മനസ്സിലായോ കുട്ടന് ?
ഇല്ല .
ആ.. അത് ന്റെ കുട്ടന് മനസ്സിലാവില്ല നിയ്യ് പൊട്ടനായോണ്ടാണ്.
കുട്ടൻ പൊട്ടനല്ല.
അല്ലേ ?
അല്ല , ശാരദാമ്മയോട് നി കൂട്ടില്ല.
ന്റെ മുറീല് വര്യോ ഇനി ?
ഇല്ല വരില്ല നി ഒരിക്കലും കുട്ടൻ വരില്ല.
നല്ലത്. ശാരദാമ്മയോട് കുട്ടന് ദേഷ്യോണ്ടോ?
ഉം … ഇനി കുട്ടൻ ശാരദാമ്മേട് മിണ്ടില്ല.
മിണ്ടില്യേ.. ന്നാ കാട്ടു ഭൂതത്തിന് പിടിച്ച് കൊടുക്കട്ടെ .
യ്യോ.. വേണ്ട.
കുട്ടന് ശാരദാമ്മേ ഇഷ്ടല്ലേ …