“ഒ….ഒന്നുവില്ലമ്മേ.. എ…എന്തോ ഒരു …ക്ഷീണംപോലെ..” താൻതന്നെ രംഗം വഷളാക്കണ്ട എന്നുകരുതി അവൾ ചിരിക്കാൻ ശ്രെമിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“അമ്മയും വിച്ചൂവും ഇപ്പൊ എല്ലാം അറിയാൻ ഞാൻതന്നെ അതിന് വഴിയൊരിക്കിയേനെ” ഒരു ദീർഘ ശ്വാസം എടുത്തുവിട്ടുകൊണ്ട് അവൾ മനസ്സിൽ ഓർത്തു.
“ഇന്നാ ഇച്ചിരി വെള്ളം കുടിക്ക്” എന്നുപറഞ്ഞുകൊണ്ട് വിഷ്ണു കുപ്പിയുടെ അടപ്പ് തുറന്ന് കുപ്പി അവൾക്കുനേരെ നീട്ടി. അവൾ ആ കുപ്പി വാങ്ങി ഒരു ചെറിയ വെപ്രാളത്തോടെ ഗ്ലും….ഗ്ലും… ഗ്ലും……എന്ന ശബ്ദത്തോടെ വെള്ളം കുടിച്ചിറക്കി.
“എന്റെ ഈശ്വര.. അപ്പോഴത്തെ ദേഷ്യത്തിൽ ഞാൻ ദേഷ്യപ്പെട്ട് എന്തെങ്കിലും പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ ഈ കഴിഞ്ഞ നാലുദിവസം ഈ മുന്ന് കിളവന്മാരുടെകുടെ അഴിഞ്ഞടിയതെല്ലാം ഇപ്പോൾ വിച്ചൂവും ലക്ഷ്മിയമ്മയും വൈഷുവും അറിയാൻ ഇടയായേനെ, അങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാൽ പിന്നെ ഞാൻ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതിൽ അർത്ഥമില്ല” വെപ്രാളംകൊണ്ട് വെള്ളം കുടിക്കുന്നതിനിടയിൽ അവൾ ഓർത്തു
വെള്ളം കുടിച്ചശേഷം കുപ്പി തിരികെ വിഷ്ണുവിന്റെ കയ്യിൽ കൊടുത്തശേഷം അവൾ അമ്മാവന്മാരുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. അവൾക്ക് അവരുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാൻതന്നെ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.
“അ…അമ്മാവ ഞാൻ പോയിട്ട് വ…”
അവൾ പറഞ്ഞു തീരുംമുൻപേ അവളുടെ അടുത്തേക്കുവന്ന വലിയമ്മാവൻ അവളെ വരിപ്പുണർന്നു, പെട്ടന്നുള്ള അയാളുടെ ആ പ്രവർത്തിയിൽ അവളൊന്നു ഞെട്ടി. കണ്ണുകൾ മുറുകെയടച്ച് ഒരു പ്രെതിമയെപ്പോലെഅവൾ അനങ്ങാതെ നിന്നു, അയാളുടെ കരുത്തുറ്റ കൈകൾ അവളുടെ കൊഴുപ്പുമുറ്റിയ ആ വെളുത്ത ശരീരത്തെ അയാളിലേക്ക് വരിഞ്ഞുമുറുകി ചേർത്തുപിടിച്ചു, അവളുടെ ആ വലിയ രണ്ട്മുലകൾ അയാളുടെ ആ ഉറച്ച മാറിൽ ഞെരിഞ്ഞമർന്നു നിന്നു, സാരിക്കും ബ്ലൗസ്സിനും ബ്രായ്ക്കുമുള്ളിൽ വീർപ്പുമുട്ടി നിൽക്കുന്ന അവളുടെ തടിച്ചുരുണ്ട മുലകളുടെ കൂർത്ത മുലഞെട്ടുകൾ അയാളുടെ മാറിൽ തറച്ചുനിൽക്കുന്നത് അയാൾ നന്നായി അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അത്രേം മതിയായിരുന്നു അയാളുടെ അരക്കെട്ടിലെ പൗരുഷം പതിയെ തലയുർത്തി തുടങ്ങാൻ. എന്തോ ഒന്ന് അവളുടെ തുടയിടുക്കിലേക്ക് മുഴച്ച് തള്ളി നിൽക്കുന്നതായ് അവൾ അറിഞ്ഞു. അത് എന്താണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ അവൾ പെട്ടന്നുതന്നെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു, പക്ഷെ അപ്പഴാണ് അവൾ മറ്റൊരു സത്യംകൂടി മനസ്സിലാക്കിയത് അവളുടെ തുടയിടുക്കിലെ കളിച്ചെപ്പ് നന്നായി പൊട്ടിയൊലിച്ചിരുന്നു എന്ന സത്യം… “ശെ…..” എന്ന് ചെറുകെ പിറുപിറുത്തുകൊണ്ട് പെട്ടന്നുതന്നെ അവൾ അയാളിൽ നിന്നും എത്രയുംവേഗം അകന്നുമാറാൻ ശ്രെമിച്ചു, സഹോദരിയും സഹോദരിയുടെ മക്കളും തൊട്ടടുത്ത് നിൽക്കുന്ന കാര്യം അപ്പഴാണ് അയാളും ഓർത്തത് , അയാൾ അവളിൽനിന്നും പിടിവിട്ട് സ്വല്പം പുറകിലേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു. അവൾ മറ്റുരണ്ട് അമ്മാവന്മാരോട് സ്വല്പം ദൂരെ നിന്നുകൊണ്ടുതന്നെ യാത്രപറഞ്ഞ് വിഷ്ണുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.
“അമ്മാവന്മാരുടേയും മരുമോളുടേയും സ്നേഹപ്രകടനങ്ങളൊക്കെ കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ ഞങ്ങൾക്ക് പോകാമോ,.? നിങ്ങടെ സ്നേഹപ്രകടനത്തിനുവേണ്ടി കാത്തുകിടക്കാൻ ഇത് കേരളാ സർക്കാരിന്റെ ബസ്സ് അല്ല ഹ…….ഹ………ഹ..” അവളിപ്പോൾ നേരിട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾ എന്താണെന്ന്പോലും അറിയാതെ എന്തോ വലിയ തമാശ പറഞ്ഞതുപോലെ ഒരു വളിച്ച തമാശയും പറഞ്ഞ് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വിഷ്ണു പറഞ്ഞുനിർത്തിയതും…
“ഞങ്ങളുടെ സ്നേഹപ്രകടനങ്ങളൊക്കെ പ്രിയമോൾക്ക് നന്നായിട്ട് അറിയാം, അല്ലെ മോളെ..?” ഏറ്റോം ഇളയ അമ്മാവൻ ഒരു വഷളൻ ചിരിയോടെ പ്രിയോട് ചോദിച്ചു.
അതിന് അവൾ തല കുനിഞ്ഞ് നിന്നതല്ലാതെ മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല.
“അതിനെന്താ പ്രസാദേ ഈ നാല് ദിവസംകൊണ്ട് പ്രിയമോൾക്ക് ഒരിക്കലും മറക്കാൻ കഴിയാത്ത സ്നേഹമല്ലെ നമ്മൾ അവൾക്ക് കൊടുത്തത്…. നമ്മളുടെ ആ സ്നേഹം മനസ്സിലാക്കിയ സ്ഥിതിക്ക് പ്രിയമോൾ നമ്മുടെ സ്നേഹത്തിനായി നമ്മളുടെ അടുത്തേക്കുതന്നെ വരും.. ഇല്ലേൽ നമ്മൾ പ്രിയമോൾടെ അടുത്തേക്ക് ചെല്ലും…. ഇല്ലേ ഭദ്ര…?”