ഭദ്രൻ: “അതേ വല്യേട്ട… എനിക്കാണേൽ പ്രിയമോളെ നല്ലതുപോലെയൊന്ന് സ്നേഹിച്ച് കൊതിതീർന്നില്ലതാനും,… തിരുവോണത്തിന്റെ അന്ന് നമ്മൾ മൂന്നുപേരും ഒരുപോലെ മത്സരിച്ച് പ്രിയമോളെ സ്നേഹിച്ചു പക്ഷെ അപ്പഴും എനിക്ക് നന്നായി ഒന്ന് സ്നേഹിക്കാൻ പറ്റിയില്ല”
രണ്ടാമത്തെ അമ്മാവൻ പറയുന്നതുകേട്ട പ്രിയ ഒരു ഞെട്ടലോടെ അവരുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി, അവരുടെ മുഖത്ത് അപ്പഴും ആ വഷളൻ ചിരിതന്നെയാരുന്നു, “വിച്ചുവിനും ലക്ഷ്മിയമ്മക്കും എന്തെങ്കിലും മനസ്സിലാക്കാണുമോ ഭഗവാനെ..?” അവൾ ഒരു ഭയത്തോടെ വിഷ്ണുവിന്റേയും ലക്ഷ്മിയമ്മയുടേയും വൈഷ്ണവിയുടേയും മുഖത്തേക്ക് മാറി മാറി നോക്കി. അമ്മാവന്മാർ പറയുന്നതെല്ലാം കേട്ട് അവർ ചിരിച്ചുകളിച്ച് ഉല്ലസിച്ച് നിൽക്കുകയാണ്. അവരുടെ കണ്ണിൽ മൂന്ന് അമ്മാവന്മാരും സ്വന്തം മകളെപോലെ കാണുന്ന വൈഷ്ണവിയുടെ അതേ സ്ഥാനമാണ് പ്രിയക്കും കൊടുത്തിരിക്കുന്നത് എന്നാണ് അവരുടെയെല്ലാം ധാരണ.
ഭദ്രമ്മാവൻ തുടർന്നു…
“എടാ വിച്ചു രണ്ട് മാസം കഴിയുമ്പോൾ രണ്ടുപേരും മൂന്നാഴ്ച്ചത്തെ അവധിയെടുത്ത് രണ്ടും ഇങ്ങ് പൊന്നേക്കണം…. ഇല്ലേൽ ഞങ്ങൾ മൂന്നും നേരെ ദുബായിലേക്കങ്ങ് വരും.. പറഞ്ഞേക്കം”
“ധൈര്യമായയിട്ട് കേറിപ്പോരമ്മാവാ നമുക്ക് അവിടെ തകർക്കാം” അപ്പോൾ തന്നെ വിഷ്ണുവും മറുപടി പറഞ്ഞു.
ഭദ്രമ്മാവന്റെ സംസാരം കേട്ട് വിഷ്ണുവും ലക്ഷ്മിയമ്മയും വൈഷ്ണവിയും ചിരിച്ചു. എന്നാൽ പ്രിയ മാത്രം പറയുന്നതെല്ലംകേട്ട് കിളി പോയി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. “അവർ എന്താണ് ഉദ്ദേശിച്ചത് എന്ന് എന്റെ അടുത്തുനിനിൽക്കുന്ന വിച്ചുവിനോ അമ്മയ്ക്കൊ വൈഷ്ണവിക്കൊ മനസ്സിലായില്ല. അതെങ്ങനെ മനസ്സിലാകും അനുഭവിച്ചതെല്ലാം ഞാനല്ലേ, ഇനി ഇവിടെ നിന്നാൽ ശെരിയാവില്ല” എന്നവൾ മനസ്സിലോർത്ത് വിഷ്ണുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.
“പോകാം വിച്ചു.. ഇനി അകത്തെ ഫോർമാലിറ്റീസൊക്കെ തീർക്കണ്ടേ.. വാ പോകാം” സ്വല്പം ദേഷ്യത്തോടെയാണ് പ്രിയ പറഞ്ഞത്.
അങ്ങനെ അവരോടെല്ലാം ഒരിക്കൽക്കൂടി യാത്ര പറഞ്ഞ് വിഷ്ണുവും പ്രിയയും ഉള്ളിലേക്ക് കടന്നു.. അവരുടെ പ്രവാസ ലോകത്തേക്ക്.
***
(ഇനി ഈ കഥ പ്രിയയുടെ point of view ലുടെ ആയിരിക്കും പോകുക)
അതിന് മുൻപ് നമുക്ക് എല്ലാവരേയും ഒന്ന് പരിചയപ്പെടാം…..
എന്റെ പേര് പ്രിയ രാജൻ 23 പത്തനംതിട്ട, വലിയകോണം തമ്പുരാൻ മഠത്തിൽ വീട്ടിൽ ‘രാജന്റേയും’ ‘പവിത്ര രാജന്റേയും’ മൂത്ത മകൾ, എന്റെ ഇളയത് അനിയനാണ് പ്രവീൺ ഇപ്പൊ +1ന് പഠിക്കുന്നു, ഞങ്ങളുടെ കുടുംബം ഒരു ഇടത്തരം കുടുംബമാണ്, പിന്നെ വീട്ടിൽ ഒരാൾ കൂടിയുണ്ട് ഞങ്ങളുടെ മുത്തശ്ശി നാണു ‘നാണു മുത്തശ്ശി’
എന്നെക്കുറിച്ച് പറയുകയാണെങ്കിൽ കാണാൻ നയൻതാരയെ പോലെ ഇരിക്കും എന്നൊന്നും ഞാൻ പറയില്ല കാണാൻ അത്യാവശ്യം സൗന്ദര്യമൊക്കെയുണ്ട് ആര് കണ്ടാലും സ്വല്പനേരം നോക്കി നിന്നുപോകും, അത് എന്റെ സൗന്ദര്യം കണ്ടുമാത്രമല്ല എന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ഷേയ്പ്പ്കൂടി കണ്ടിട്ടാണ് (എനിക്ക് അപർണ്ണ ബലമുരളിയുടെ ശരീര ഷേയ്പ്പാണെന്ന് മാര്യേജ് കഴിഞ്ഞ് എന്റെ ഭർത്താവ് വിഷ്ണു പറയാറുണ്ട്) ചന്തിക്ക് താഴെ വരെ മുടിയൊന്നുമില്ല മിക്യ സ്ത്രീകൾക്കും ഉള്ളതുപോലെ ചന്തിക്ക് മുകളിൽവരെ മുടിയുണ്ടായിരുന്നുള്ളു പക്ഷെ മുടിക്ക് നല്ല ഉള്ളുള്ളതുകൊണ്ട് തഴച്ച്കൂടി നിൽക്കുന്നതുകാണാൻ നല്ല ഭംഗിയാണ് കേട്ടോ. അത്യാവശ്യം നല്ല വലിപ്പമുള്ള വെളുത്ത മുലകളും, തടിച്ചുരുണ്ട ചന്തികളുമാണ് എനിക്ക്, വലിയ മേക്കപ്പൊന്നും എനിക്ക് ഇഷ്ട്ടമല്ല കഴുത്തിൽ തീരെ കട്ടികുറഞ്ഞ ഒരു സ്വർണ്ണ മാലയും ചെവിയിൽ ചെറിയ രണ്ട് കമ്മലും നെറ്റിയിൽ ഒരു ചെറിയ വട്ടപ്പൊട്ടും അതിന് മുകളിൽ ഒരു ചന്ദനക്കുറിയും അത്രേയുള്ളൂ, . ഇപ്പൊ ഏകദേശം എന്റെ രൂപം നിങ്ങള്ക്ക് മനസ്സിലായിക്കാണുമല്ലോ.
ഞാൻ ഡിഗ്രി കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിൽ ഇരിക്കുന്ന സമയത്താണ് അച്ഛന്റെ പരിചയത്തിൽ അടുത്തുള്ള ഒരു ബാങ്കിൽ എനിക്ക് ജോലികിട്ടുന്നത് കാഷ്യർ ആയിട്ട്. അങ്ങനെ ജോലിയിൽ കയറി ഒരുവർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് വിവാഹ ആലോചനകൾ വന്നുതുടങ്ങി, അങ്ങനെ ഒന്നുരണ്ട് ചെറുക്കൻകൂട്ടർ വന്നു കണ്ടു, സ്ത്രീധനത്തിന്റെ പേരിൽ സംസാരതർക്കം വന്നപ്പോൾ ആലോചിച്ചിട്ട് തീരുമാനം അറിയിക്കാം എന്ന് അച്ഛൻ പറഞ്ഞു പിന്നെ അവരാരും ആ ഏറിയയിൽ വന്നിട്ടില്ല/ അച്ഛൻ അവരെ ആരെയും പിന്നെ അടുപ്പിച്ചില്ല എന്ന് പറയുന്നതാവും ശെരി. അങ്ങനെ മൂന്നാമത് വന്ന ആലോചനയാണ് ‘പത്തനംതിട്ട, കുമ്പഴ, പലത്രവിളയിൽ വീട്ടിൽ’ വിച്ചു എന്ന വിഷ്ണുവിന്റെ ആലോചന, സാമ്പത്തീകമായി വളരെ ഉയർന്ന കുടുംബമാണ് വിഷ്ണുവിന്റേത്. വിഷ്ണു ദുബായിൽ ഒരു പ്രിന്റിംഗ് സ്ഥാപനത്തിൽ സൂപ്രവൈസറായി ജോലി ചെയ്യുന്നു, വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് പെണ്ണിനേയും അവിടെ കൊണ്ടുപോകാനാണ് ഉദ്ദേശം സ്ത്രീധനം വേണ്ട എന്നുകൂടി വിഷ്ണുവും വീട്ടുകാരും പറഞ്ഞപ്പോൾ എന്റെ അച്ഛനും അമ്മക്കും മറിച്ച് മറ്റൊന്നും ആലോചിക്കേണ്ടി വന്നില്ല കല്ല്യാണം എന്നത്തേക്ക് നടത്തം എന്നായിരുന്നു അച്ഛന്റെ പിന്നീടുള്ള ചോദ്യം. അങ്ങനെ എല്ലാം പെട്ടന്നുതന്നെ തീരുമാനിച്ചുറപ്പിച്ചു അന്നേക്ക് ഒരുമാസം കഴിഞ്ഞ് അടുത്തുള്ള ശ്രീ പദ്മനാഭ ശിവ ക്ഷേത്രത്തിൽ വച്ച് വിഷ്ണു എന്റെ കഴുത്തിൽ താലി കെട്ടി എന്നെ അവന്റെ ഭാര്യയാക്കി.