ഞാൻ വീണ്ടും ഒരു ദിവസം അവളെ വിളിച്ചു. ആരും ഇല്ലാത്ത സമയം നോക്കി, എറ മാഫീസിൽ അവൾ വന്നു; എന്റെ ഗോപു, എന്റെ തലയില് നായ നക്കി. നല്ല കടിയൻ അൾസേഷ്യൻ നായ അല്ലാതെന്തു പറയാനാ? നിസ്സാര കാര്യം കൊണ്ട് എനിക്കവളെ പണ്ണാൻ പറ്റിയില്ല.
അവളൊരു പ്രത്യേകതരം പെണ്ണാ ഉണർത്തിയെടുക്കാൻ മണിക്കുറുകൾ വേണം. നിർബന്ധിച്ചാൽ മാറിക്കളയും ; അവളായിട്ടു വരുന്നതല്ലേ? അന്നും ഞാൻ ഇതുപോലെ അവളുടെ വർത്തമാനം കേട്ട് മെല്ലെ മെല്ലെ ബ്ലൗസിന്റെ കൊളുത്തഴിച്ചു, പിന്നെ ബ്രായും തുറന്നു മുലയ്ക്കു പിടിച്ചു; കുടിച്ചു. അന്നു ഞാൻ അവളെ എന്റെ മടിയിലിരുത്തിയാണ് ഇതെല്ലാം ചെയ്തത്: ബ്രാ അഴിച്ചപ്പോൾത്തന്നെ മണിക്കുർ രണ്ടായി പാൻറി അഴിക്കാൻ അന്നു സാധിച്ചു. അവളെ ചെയ്യുമെന്ന് അവൾക്കു മനസ്സിലായി. നാശം, എനിക്കു മൂത്രമൊഴിക്കാൻ മുട്ടിയിട്ടു വയ്യ. ഒരുപാടു നേരം ഞാൻ സഹിച്ചു. എന്റെ ഓഫീസിൽ അന്ന് ടോയ് ലെറ്റ് ഇല്ല; പുറത്തുപായേ പറ്റു; ആ തക്കത്തിന് ഏതാണ്ട് അത്യാവശ്യമുണ്ടെന്നു പറഞ്ഞ് അവൾ പോയി. അങ്ങനെ ആ അവസരം പോയി. പിന്നെ അവളെ കിട്ടിയുമില്ല.
“നീ കുറച്ചുകൂടൊക്കെ മിനക്കൊട്ടാൽ നിനക്ക് അവസരങ്ങൾ കിട്ടുമെന്നാണ് എനിക്കു തോന്നുന്നതു്. അജിത ഒരു വേശ്യയല്ല: ഒരു ഇടത്തരം നേതാവിന്റെ മകളാണ്. നിനക്കു പണം തരുന്ന നിൻറ കക്ഷിയുമാണു; എന്നിട്ടും നീ ഇത്രയൊക്കെ ചെയ്യല്ലോ! അത് നിസ്സാരമല്ല; പിന്നെ… മൂത്രമൊഴിക്കാൻ മുട്ടിയിട്ടു പണ്ണാൻ പറ്റാതെ വന്ന ചരിത്രം… അതു ഞാൻ ആദ്യമായി കേൾക്കുകയാണ്; വി വി വി യി..”, ഗോപു പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.
“അതവിടെ ഇരിക്കട്ടെ. നിന്റെ കാര്യം പിന്നെ എന്തായി? അന്ന് പെട്ടന്നു ചെല്ലപ്പൻ സാറ് ഓഫീസുമുറിയിൽ കയറിവന്നപ്പോൾപ്പിന്നെ എന്തു പറ്റി? നീ പേടിച്ചുപോയോ?”
പിന്നെ, പേടിക്കാതിരിക്കുമോ? (ഗോപു തുടർന്നും വെള്ളമടിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ അയാളൊരു മൃഗത്തിനെപ്പോലെയാണ്. ഒരു ബോധവുമില്ല. അയാൾ അകത്തുകയറി വന്നു എന്റെ കൈക്കുപിടിച്ചു.
“അപ്പൊ ഞാനിവിടെ ഇല്ലാത്തപ്പോൾ ഇതാ നിന്റെയൊക്കെ പരിപാടി അല്ലേ? കള്ളുകുടിക്കാനുള്ള പ്രായമായിട്ടില്ലല്ലോടാ നിനക്കൊക്കെ”
അയാളുടെ വായിൽ നിന്നു് ചാരായത്തിന്റെ ഗന്ധ. അവിടെയാകെ വ്യാപിച്ചു.
“ഞാൻ പോലും ഒരത്യാവശത്തിനു കുടിക്കുമെന്നയുള്ള. വല്ലപ്പോഴും ജലദോഷം വന്നാലത്തെ ആവശ്യത്തിനാ ഇതിവിടെ വച്ചത് നീ ഇതു കുടിക്കുമെന്നാരു കണ്ടു?”
“അല്ല സാറേ, ഞാൻ കുടിച്ചിട്ടില്ല. വെറുതെ എന്താണെന്നു നോക്കിയതാ”, ഞാൻ പ്രതിഷേധിച്ചു.
“കുപ്പി തുറന്നില്ല. ‘, അയാൾ ഞാൻ പറയുന്നതു ശ്രദ്ധിക്കാനുള്ള അവസ്ഥയിലല്ല. വെട്ടാൻ വരുന്ന പാത്തിടനാട് വേദാന്തം പറഞ്ഞിട്ടെന്തു കാര്യം? എന്നെ ഏകദേശം വലിച്ച് ക്ലാസ്സുമുറിയിൽ കൊണ്ടുപോയി അവിടെ വന്നിരുന്ന രണ്ടുപേരോട് എൻറ പേരു ചോദിച്ചു.
രജിസ്റ്റർ എടുപ്പിച്ച് എന്തോ എഴുതി. എന്നിട്ടെന്നെ കണ്ണടയുടെ മുകളിൽക്കൂടി സൂക്ഷിച്ചൊന്നു നോക്കി.
“നാളെ അഞ്ചു മണിക്ക് അച്ഛനെയും കൂട്ടിയിട്ടു വാ; എനിക്കൊന്നു സംസാരിക്കണം.”
ഇങ്ങനെ കാര്യം പറഞ്ഞാൽ മനസ്സിലാകാത്ത ഒരദ്ധ്യാപകൻ അടുക്കൽ, ഞാൻ വിസ്ക്കി കൂടിച്ചെന്നു കേൾപ്പിക്കാൻ അച്ഛനെയും കൊണ്ടു വരുന്ന കാര്യം ആലോചിച്ചപ്പോൾ എനിക്കു മൂത്രം മുട്ടി.
അന്നു അദ്ദേഹം ക്ലാസ്സ് എടുത്തു. ഹിമാലയത്തിലെ ബദരിയാത്രയെക്കുറിച്ച് ആരാ എഴുതിയ യാത്രാവിവരണം ആണ് വിഷയം. ബദരീയതയും. കേദാർ യാത്രയും ഒന്നും എനിക്കു തലയിൽ കയറിയില്ല; എനിക്ക് അതിലും വലിയ പ്രശ്നമുണ്ട്. എങ്ങനെ ഈ പ്രശ്നത്തിൽ നിന്നു തടിയൂരുമെന്നാണ് ഞാൻ ആലോചിച്ചത്. വീട്ടിൽ ഈ നാറ്റക്കാര്യം അറിയാനിട വരരുത്. പെട്ടെന്ന് എനിക്കൊരു ബുദ്ധി തോന്നി…
മറ്റെന്തൊക്കെ പോരായ്മയുണ്ടായാലും, ബാർബർമാരെ നമുക്കു വിശ്വസിക്കാം; ഒരു അത്യാവശ്യസഹായം വേണ്ടിവരുമ്പോൾ ധൈര്യമായി നീ അവരെ സമീപിച്ചോ നിനക്കു തെ പറ്റുകയില്ല.
ഞാൻ നേരെ ബാർബർ ഷാപ്പിൽ ചെന്നു. ഒരു ഷേവിങ് നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. ആൾ പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ കാര്യങ്ങളെല്ലാം അവതരിപ്പിച്ചു.