മാലിനി -നീ അവിടെക്ക് പോക്കോ ഞാൻ അങ്ങോട്ട് വരാം
അരുൺ -ശരി
അങ്ങനെ അരുൺ അവിടെന്ന് പോയി. മാലിനി ഉള്ളിൽ ഉള്ള പല വിഷമങ്ങളും ഒതുക്കി കൊണ്ട് അവർക്ക് കുടിക്കാൻ ഉള്ള പാൽ തിളപ്പിച്ചു. ഈ സമയം അരുൺ അവരുടെ മണിയറയിലേക്ക് നടന്നു മാലിനി എന്തിനാണ് തീപ്പെട്ടി തന്നത് എന്ന് അവന് മനസ്സിലായില്ല. ആ ഇരുട്ട് നിറഞ്ഞാ വഴിയിലൂടെ നടന്ന് അവൻ മണിയറയിലെത്തി അവിടെ ബെഡിന് സമീപം രണ്ട് പന്തം കുത്തിവെച്ചതായി അവൻ കണ്ടു അത് കത്തിക്കാൻ ആണ് അമ്മ തീപ്പെട്ടി തന്നത് എന്ന് അവന് മനസ്സിലായി. സർപ്പകാവിൽ നിന്ന് അത്യാവശ്യം വെളിച്ചം ഉള്ളത് കൊണ്ട് അരുൺ പന്തം കത്തിച്ചില്ല അവൻ ബെഡിൽ ഇരുന്നു ബെഡിൽ നിറയെ മുല്ലപ്പൂക്കൾ ആയിരുന്നു അതിന്റെ സുഗന്ധം അവിടെ മൊത്തം നിറഞ്ഞിരുന്നു .അരുൺ അതിൽ നിന്ന് ഒരു പൂവ് എടുത്ത് മണത്തു എന്നിട്ട് അമ്മയുടെ വരവിനായി കാത്തിരുന്നു. ദൂരെ ഇല്ലാത്തിന്റെ അവസാന വെളിച്ചവും അണഞ്ഞപ്പോൾ അമ്മ വരാൻ തുടങ്ങികയാണ് എന്ന് അവന് മനസ്സിലായി. അരുണിന്റെ ഹൃദയം പതിവിലും ശക്തിയായ് ഇടിക്കാൻ തുടങ്ങി ഓരോ നിമിഷവും അവന്റെ ഉള്ളിൽ ആശങ്ക നിറച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. അങ്ങനെ അവസാനം മാലിനി എത്തി അവളുടെ കൈയിൽ ഒരു ഗ്ലാസ് പാലും ഉണ്ടായിരുന്നു. മാലിനിയും അരുണും തമ്മിലുള്ള അകലം കുറയുന്തോറും അവരുടെ ഉള്ളില്ലേ ആശങ്ക കൂടികൊണ്ടിരുന്നു. അങ്ങനെ അവസാനം മാലിനി ബെഡിൽ വന്ന് ഇരുന്നു. രണ്ട് പേരും ഒരു നിമിഷം മൗനം പാലിച്ചു. മാലിനി എന്തെങ്കിലും പറയണ്ടേ എന്ന് കരുതി അരുണിനോട് ചോദിച്ചു
മാലിനി -ഈ പന്തം എന്താ കത്തിക്കാഞ്ഞത്
അരുൺ -വന്നാപ്പോ കുറച്ചു കൂടി വെളിച്ചം ഉണ്ടായിരുന്നു പിന്നെ അമ്മ കൂടി വന്നിട്ട് കത്തിക്കാം എന്ന് കരുതി
മാലിനി -മ്മ്. ഇരുട്ട് കൂടുന്നുണ്ട് ആ തീപ്പെട്ടി താ ഞാൻ കത്തിക്കാം
അരുൺ അവന്റെ കൈയിൽ ഉള്ള തീപ്പെട്ടി മാലിനിക്ക് കൊടുത്തു അവൾ ഇരുവശത്തുള്ള പന്തം കത്തിച്ചു ഇപ്പോൾ അവിടെ നല്ല വെളിച്ചം ഉണ്ട്
മാലിനി -ഓ പാലിന്റെ കാര്യം മറന്നു
മാലിനി പാൽ അരുണിന് നീട്ടി അവൻ പെട്ടെന്ന് തന്നെ അത് കുടിച്ച് ബാക്കി അമ്മക്ക് നൽകി മാലിനിയും ടെൻഷൻ കാരണം അത് പെട്ടെന്ന് കുടിച്ചു
പന്തത്തിന്റെ വെളിച്ചവും ഇരുട്ടും പിന്നെ ഈ സ്ഥാലവും ഇതൊക്കെ അവൻ മുൻപ് എവിടെയോ കണ്ടിട്ടുള്ള പോലെ തോന്നി അവൻ ഒന്നും കൂടി ആലോചിച്ചപ്പോൾ ആണ് മനസിലായത് ഇത് അവൻ സ്വപ്നത്തിൽ കാണുന്ന അതേ സ്ഥലം ആയിരുന്നെന്ന്. ഒന്നും കൂടി ചുറ്റും നോക്കുന്നതിന്റെ ഇടയ്ക്ക് അവൻ മാലിനിയെ കൂടി ശ്രദ്ധിച്ചു അവന് വിശ്വസിക്കാൻ ആയില്ല തന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ വരുന്ന ആ സ്ത്രീക്ക് അമ്മയുടെ അതേ രൂപം ആയിരുന്നു. ഇത്രയും നാളും സ്വന്തം അമ്മയെ തന്നെയാ താൻ കണ്ട് കൊണ്ടിരുന്നത് എന്നാ സത്യം ഞെട്ടലോടെ അവൻ മനസ്സിലാക്കി. അരുണിന്റെ മുഖം വല്ലാതെ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ട് മാലിനി കാരണം തിരക്കി
മാലിനി -എന്ത് പറ്റി അരുൺ
അരുൺ -ഒന്നും ഇല്ല അമ്മ
മാലിനി -എന്തോ ഉണ്ട്
അരുൺ -ഞാൻ നാളെ പറയാം
മാലിനി -മ്മ്
അങ്ങനെ കുറച്ചു നേരം കൂടി അവർ വെറുതെ ഇരുന്നു
മാലിനി -അരുൺ സമയം ഒരുപാട് ആവുന്ന്
അരുൺ -മ്മ്
മാലിനി -ഇനിയും വൈകിയാൽ നമ്മളെ കൊണ്ട് ഇതിന് സാധിക്കില്ല
അരുൺ -മ്മ്
“അരുണിനെ നോക്കി ഇരുന്നിട്ട് കാര്യം അവനായിട്ട് ഒന്നും തുടങ്ങില്ല ഇന്ന് രാത്രി ഇത് സംഭവിച്ചില്ലെങ്കിൽ അരുണിനെ എനിക്ക് നഷ്ടപ്പെടും എല്ലാം എന്നിലൂടെ തുടങ്ങട്ടെ” മാലിനി മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചു
മാലിനി ശ്വാസം ഒന്ന് വലിച്ച് വീട്ടു എന്നിട്ട് മനസ്സിനെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് പകപ്പെടുത്തി. മാലിനി അവളുടെ സാരീ പതിയെ അഴിച്ചു. അരുൺ ഇതൊന്നും അറിയാതെ ഇരിക്കുകയാണ് മാലിനി അവന്റെ താടിയിൽ പിടിച്ച് അവളുടെ അടുത്തേക്ക് തിരിച്ചു. അമ്മയുടെ വെളുത്ത വയറും മുലചാലും കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ അരുണിന് ആശങ്കയായ് അവൻ പെട്ടെന്ന് മുഖം തിരിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു