കുലച്ചുനിൽക്കുന്ന കരിമ്പിൻ ദണ്ഡിൽ, കുറച്ച് കൂടി വെളിച്ചെണ്ണയെടുത്ത് രവി വീണ്ടും വീണ്ടും ഉഴിഞ്ഞു. മനസ്സ് നിറയെ അവരായിരുന്നു. അവരുടെ മതിമറന്ന വായ്പ്രയോഗം ഓർക്കും തോറും കുട്ടൻ കൂടുതൽ കമ്പിയായി. ഇനി പിടിച്ച് നിൽക്കാൻ വയ്യ… ഉള്ളിൽ തിളച്ച് മറിയുന്ന ലാവയെ പുറത്തേക്ക് തള്ളുകയല്ലാതെ വേറെ വഴിയില്ല. ഇന്ന് വൈകീട്ട് അവരുമായി ഒത്തുചേർന്നാൽ തൻ്റെ “പുരുഷത്വത്തിന്” ആക്കം കുറയുമോ, അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്ന രീതിയിൽ പെർഫോം ചെയ്യാൻ പറ്റുമോ എന്നൊക്കെയുള്ള സംശയം ആകാം, “വെള്ളം കളയരുതെന്ന്” പറയാൻ അവരെ പ്രേരിപ്പിച്ചത്. രവിയുടെ കപ്പാസിറ്റി അവർക്ക് അറിയില്ലല്ലോ.. അളവിൽ കുറവ് വരുത്താതെ രണ്ടോ മൂന്നോ വട്ടം ചുരത്താൻ തൻ്റെ ലിംഗത്തിനുള്ള കഴിവ് ഇവർക്കറിയില്ലല്ലോ.
രവി, അവരുടെ വിരിഞ്ഞ കുണ്ടിയെ മനസ്സിൽ കണ്ട്, പിൻവശത്തുകൂടെ യോനിയിൽ കയറ്റുന്നതും ഉടയാത്ത മുലകളെ ഞെരുക്കിയുടയ്ക്കുന്നതും ഓർത്ത് ആഞ്ഞാഞ്ഞ് കുലുക്കി.. സുഖം കൂട്ടാൻ വീണ്ടും എണ്ണയെടുത്ത് മുതലാളിച്ചിയെ മനസ്സിൽ ആവാഹിച്ച് അതിവേഗം കുലുക്കി. മനസ്സിനെ അവരുടെ കണ്ട വായിലേക്കും, കാണാത്ത യോനിയിലേക്കും കേന്ദ്രീകരിച്ച്, രവി നല്ല വേഗത്തിൽ അടിച്ചു. അവസാനം, സ്ഖലനം അടുത്തത്തും, കാലിൻ്റെ പെരുവിരലിൽ പൊന്തിയ രവിയുടെ ശുക്ലം വളഞ്ഞ് ക്ലോസറ്റിലേക്ക് തെറിച്ചു. ഒരിക്കലല്ല, പലവട്ടം… അവസാന തുള്ളിയും അവരുടെ വിടർന്നിരുന്ന യോനിയിലേക്ക് (അല്ല മുന്നിലെ ക്ലോസറ്റിലേക്ക്) അടിച്ചൊഴുക്കി രവി നിർവൃതിയിൽനിന്നും മോചിതനായി… ഏറെക്കാലമായി ഇതുപോലൊരു രതി സുഖം, അതും സ്വന്തം കൈകൊണ്ട്!!!!
കുളി അവസാനിപ്പിച്ച രവി സമയം ഒട്ടും കളയാതെ വസ്ത്രം മാറി, മുറി പൂട്ടി പുറത്തേക്ക് വന്നു. വരാന്തയിൽ നിൽക്കുന്ന അജിത രവിയെ കണ്ട് ചിരിയോടെ ഇറങ്ങി.
“എന്താ പരിപാടി…” രവി ചോദിച്ചു.
“എനിക്ക് പ്രകൃതിയോട് സല്ലപിച്ച് ഈ നിലാവിൽ നടക്കണം….” അജിത കൈകൾ കൂട്ടിയടിച്ച് നടന്നു.
“അപ്പോൾ എന്നോടൊന്നും സംസാരിക്കാനില്ലേ?” രവി ചോദിച്ചു.
“സംസാരിക്കാനും ഉണ്ട് പ്രവർത്തിക്കാനും ഉണ്ട്…” അജിത കിലുങ്ങി ചിരിച്ചു. പിന്നെ അവർ ഒരു റേഡിയോ ആയി മാറി. കുട്ടിക്കാലം, പഠനം, വീട്, കല്യാണം, അപ്പച്ചൻ്റെ സ്വഭാവം, കിടപ്പിലായ അമ്മച്ചി, അപ്പച്ചൻ്റെ മുന്നിൽ കീഴടങ്ങൽ… ഒരു യുഗം പറയേണ്ടത് ഏകദേശം മുക്കാൽ മണിക്കൂറിൽ അവർ പൂർത്തീകരിച്ചു. രവിക്ക് വെറും ശ്രോതാവിൻ്റെ റോള് മാത്രം. സംസാരിച്ച്, അങ്ങാടിയും കഴിഞ്ഞ് അവർ നടന്നു. തിരികെ വരുമ്പോൾ, രവി കള്ള് ഷാപ്പ് ശ്രദ്ധിച്ചു, അജിതയും.
“നിങ്ങൾക്ക് എന്തെങ്കിലും കുടിക്കണോ…” രവി ചോദിച്ചു.
“എൻ്റെ രവി… എനിക്ക് കേട്ടാൽ മോശം എന്ന് തോന്നാത്ത ഒരു പേരുണ്ട്… അജിത. പിന്നെ, സ്നേഹം കൂടുതൽ ഉളളവർ അജിയെന്നും വിളിക്കും…” അജിത പരിഭവിച്ചു.
“ശരി… ഇനി ഞാൻ അജിയെന്ന് വിളിക്കാം… പോരെ…” മതിയെന്ന അർത്ഥത്തിൽ അജിത രവിയുടെ കൈപത്തിയിൽ പിടിച്ച് മെല്ലെ ഞെരുക്കി.
“കള്ള് കുടിക്കാൻ താൽപര്യം ഉണ്ടോ?” അജിയുടെ മനസ്സറിയാൻ ഒരുശ്രമം രവി നടത്തി.
“കുറച്ചാവാം… പക്ഷേ, ഷാപ്പിൽ ഇരുന്ന് വേണ്ട..” അജി മാന്യയായി.
“വാ..” രവി അജിതയെ ഷാപ്പിൻ്റെ പിന്നിലുള്ള ഒരു കൊച്ചുമിറിയിൽ ഇരുത്തിയിട്ട്, ഒരു കുപ്പി അന്തിയും, താറാവിറച്ചിയും ഓർഡർ ചെയ്തു. ഇരുവരും ആ രാത്രി കുടിച്ചും കഴിച്ചും രസകരമാക്കി. ഒരു കുപ്പിക്കൂടി ഇരുവരും അകത്താക്കി, പൈസയും കൊടുത്ത് അവർ ഇറങ്ങി.
“എൻ്റെ ജീവിതത്തിലെ മനോഹര നിമിഷങ്ങളാണ് ഇത്…” അജിത രവിയുടെ കരം ഗ്രഹിച്ചു.
“ആഴ്ചകൾക്ക് മുമ്പ് ഞാൻ വീട്ടിൽ വരുമ്പോൾ, ഇതുപോലെ അവസരം ഉണ്ടാകുമെന്ന് സ്വപ്നത്തിൻ കരുതിയില്ല…” രവി പറഞ്ഞു.
“പക്ഷേ, എനിക്ക് ഉറപ്പുണ്ടായിരുന്നു, അവസരം വരുമെന്ന്… അല്ല, അവസരം ഉണ്ടാക്കുമെന്ന്… അതെൻ്റെ ആവശ്യമായിരുന്നു. രവിയെ ആദ്യം കണ്ട നാൾ മുതൽ, എൻ്റെ കണ്ണുകൾ രവിയെ പിന്തുടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പിന്നെ, രവിയെ അപ്പച്ചനും ഇഷ്ടമാണ്… വിശ്വാസമാണ്… അതുകൊണ്ടാണ് ഈ രാത്രിയിൽ നമ്മൾ കമിതാക്കളെപോലെ നടക്കുന്നത് …” അജിതയുടെ വാക്കുകൾ രവിയിൽ അവരോടുള്ള അടുപ്പത്തിന് ആക്കം കൂട്ടി.