ഭക്ഷണം കഴിച്ച് രവി പോകാൻ എഴുന്നേറ്റു.
“എൻ്റെ വയർ നിറഞ്ഞു.. പക്ഷേ, അടിവയർ നിറഞ്ഞില്ല… അത് നിറയ്ക്കേണ്ടേ?” എല്ലാം വൃത്തിയാക്കി പൊന്നമ്മ തിരികെയെത്തി.
“സത്യത്തിൽ ഇത് തരാനാണ് ഞാൻ വന്നത്..” രവി കൈയ്യിൽ കരുതിയ പണം പൊന്നമ്മയുടെ മാറിടത്തിലേക്ക് തള്ളി. പൊന്നമ്മ പണവും കൈയ്യും ചേർത്ത് പിടിച്ചു.
“ഇതിനൊക്കെ ഞാൻ എങ്ങിനെയാ നന്ദി പറയേണ്ടത്… ” പൊന്നമ്മ കാതരയായി.
“എനിക്ക് നന്ദിയൊന്നും വേണ്ട പെണ്ണേ… ഇടയ്ക്ക് ദാ ഇത് മനസ്സറിഞ്ഞ് തന്നാൽ മതീ…” രവി പൊന്നമ്മയുടെ കടിഭാഗത്ത് തടവി. അടിവസ്ത്രം ഇല്ലേയില്ല!!
“എന്നെ രക്ഷിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന ആ രാത്രിമുതൽ ഇതിന് ഒരു ഉടമസ്ഥനേയുള്ളൂ… ഇനി അങ്ങിനെയെ ഉണ്ടാവൂ….” പൊന്നമ്മ രവിയുടെ കൈ കവക്കൂട്ടിൽ അമർത്തി.
മറുപടിയായി രവി നിലത്ത് മുട്ടുകുത്തി, പൊന്നമ്മയുടെ വസ്ത്രം മുട്ടുവരെ ഉയർത്തി, കണ്ണാടിപോലുള്ള അപ്പത്തിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചു.
പൊന്നമ്മ താനേ മേശയിലേക്ക് ചാരി. രവിയുടെ ചുംബനം പതിയെപതിയെ നക്കലിന് വഴിമാറി. ചാലിൻ്റെ താഴെനിന്നും മുകളിലേക്ക് അരമുളള നാവിനാൽ അമർത്തി നക്കിയപ്പോൾ, പൊന്നമ്മ പെരുവിരലിൽ ഉയർന്നു.. കന്തിൽ നാവ് തൊട്ടത്തും അതിനെ പ്രത്യേകരീതിയിൽ നാവുകൊണ്ട് നുണഞ്ഞ രവിയുടെ നവിൽ പുളിച്ച കൊഴുപ്പ് പതിഞ്ഞു.
“ഹായ്… എന്താ ഈ കാട്ടണെ… എന്തൊരു സുഖം ..” പൊന്നമ്മയുടെ വിരലുകൾ രവിയുടെ മുടിയിഴകളിൽ ഓടിനടന്നു. അവർ കാലുകൾ വിടർത്തി സാമാനം പരമാവധി പൊളിച്ചുവച്ച് രവിയുടെ മുഖം സ്വന്തം സാമാനത്തിലേക്ക് ചേർത്തുവച്ചു.
പിന്നെ, അരികിലെ കസേരയിലേക്ക് കാലുയർത്തി വച്ചപ്പോൾ, രവിക്ക് കാര്യങ്ങൾ എളുപ്പമായി. രവിയുടെ മനസ്സിൽ മന്ദിരത്തിൻ്റെ അപ്പുറത്തെ വീടായിരുന്നു. ഇന്ന് രാത്രി ഒന്ന് കയറണം. കഥ കേട്ട് ത്രില്ലടിച്ച രവിക്ക് അതിനൊരു ക്ലൈമാക്സ് കൊടുക്കാൻ മനസ്സ് തുടിച്ചു. ഒരു കള്ളൻ്റെ ജോബ് സാറ്റിസ്ഫാക്ഷൻ എന്നത് റിസ്ക് എടുത്ത് അന്യൻ്റെ മുതൽ കൈക്കലാക്കുക എന്നതാണ്.
ആളുകൾ ഉള്ള വീടുകളിൽ കയറി, അവരെ കബളിപ്പിച്ച് പൊന്നും പണവും കവരുക. സാഹചര്യം അനുവദിച്ചാൽ, പെണ്ണിനേയും. പക്ഷേ, നാളിതുവരെ രവി ആരെയും ഉപദ്രവിച്ചിട്ടില്ല. എതിർപ്പ് വലിയ അളവിൽ ഏറ്റുവാങ്ങിയിട്ടും ഇല്ല.
രവിയുടെ മനസ്സിൽ ചിന്തകൾ പലതും മിന്നിമറഞ്ഞു.
“ഊഫ്… എനിക്ക് വരുന്നു…. കുട്ടാ… എൻ്റെ തേൻ ഞാൻ തരട്ടെ… വാതുറക്ക്…” പൊന്നമ്മ കിതച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞതും അൽപ്പം കൊഴുപ്പ് രവിയുടെ അണ്ണാക്കിൽ പതിഞ്ഞു.
“നക്ക്… ഇനിയും നക്ക് …. ” സാമാനം വിടർത്തി കന്തിനെ പുറത്ത് കാണിച്ച് പൊന്നമ്മ ആവശ്യപ്പെട്ടു. രവി അക്ഷരംപ്രതി അനുസരിച്ചു. പിന്നെ പൊന്നമ്മയുടെ വസ്ത്രം താഴ്ത്തി എഴുന്നേറ്റു.
“അപ്പോൾ എൻ്റെ വിഹിതം കിട്ടിയില്ല.. കളയേണ്ടെ..??” പൊന്നമ്മ രവിയുടെ ഇനിയും ഉണരാത്ത ലിംഗത്തിൽ പിടിച്ചു.
“എനിക്ക് നിന്നെ ഒരുപാട് നേരം ആസ്വദിച്ച് കളിക്കണം.. പക്ഷേ ഈ രാത്രി വേണ്ട… നാളെ ഈ സമയം ഞാൻ വരും… നിനക്കൊരു സ്പെഷ്യൽ ഗിഫ്റ്റുമായി…” രവി പൊന്നാമ്മയുടെ താടി ഇളക്കി. എന്നിട്ട്, പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി, ബൈക്കുമെടുത്ത് മന്ദിരത്തിൻ്റെ അരികിൽ എത്തി. ഇരുട്ടിൻ്റെ മറവിൽ ബൈക്ക് ഒതുക്കി വച്ചു.
ഷർട്ടും മുണ്ടും അഴിച്ച് ബൈക്കിൽ വച്ച് മന്ദിരത്തിൻ്റെ കിഴക്കേ വശത്ത് കാണുന്ന മൂന്നാമത് വീടിൻ്റെ അരികിൽ എത്തി. ചെറുതല്ലാത്ത, പകുതി വാർത്ത വീട്. ബാക്കി പകുതി ഓട് മേഞ്ഞിരിക്കുന്നു. വീടിൻ്റെ സൈഡിലെ മതിലിൽ കയറി രവി, വീടിൻ്റെ പിന്നിലെത്തി ഉള്ളിൽ കയറാനുള്ള പഴുത് അന്വേഷിച്ചു. അവസാനം ചാരിയ പാളികളോട്കൂടിയ ജനൽ കണ്ടു.
അഴികൾ മരംകൊണ്ടുള്ളതായതിനാൽ, ധരിച്ച ബനിയൻ ഊരി, അപ്പുറത്ത് ഇരുന്ന ബക്കറ്റിലെ വെള്ളത്തിൽ മുക്കി താഴെയുള്ള അഴികളിൽ ഇട്ടു. പിന്നെ, നീണ്ട കാത്തിരിപ്പ്. ഏകദേശം ഒന്നോന്നര മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞതും കനമുള്ള വടിയോ കമ്പിയോ കിട്ടുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ ചുറ്റും പരതി. അവസാനം ഒരു തൂമ്പ കണ്ണിൽ പെട്ടു. അതിൻ്റെ പിടി, നനഞ്ഞ അഴികൾക്കിടയിൽ വച്ച് മെല്ലെ താഴ്ത്തിയതും കരകരാ ശബ്ദത്തോടെ അഴികൾ ചെറുകഷണങ്ങളായി നിലത്ത് വീണു. ബനിയൻ ചുരുട്ടി അരികിൽ വച്ച്, രവി കാത് കൂർപ്പിച്ച്, മേലെ നടന്നു.
തുടരൂ