കാട്ടിലെ പെൺകുട്ടി – 2 1

എന്റെ പ്രണയം ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞാൽ ശരിയാകില്ല്യ എന്നു ഓർത്തു ഞാൻ അവളോട് വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞു ന് ന് നീ പറഞ്ഞത് ത ത തന്നെയാ ഞാൻ പറയാൻ വന്നത്.

ചെമ്പകം : ആ ഞാൻ വിചാരിച്ചു എന്നോട് തനിച്ചായി എന്തെങ്കിലും പറയാനുണ്ടെന്നു. നിങ്ങൾ ഒരു കാര്യം ചെയ്യ് ഇവിടുന്നു നേരെ പോയി ഇടത്തോട്ട് തിരിഞ്ഞു 5 മിനിറ്റ് നടന്നാൽ ഒരു പുഴ കാണാം അവിടെ കുളിച്ചു ഫ്രഷ് ആകാം. അപ്പോഴേക്കും നിങ്ങൾക്കുള്ള ഭക്ഷണം റെഡി ആക്കാം.

ഞങൾ ശരി എന്നു പറഞ്ഞു കുളിക്കാനുള്ള സാമഗ്രികളും എടുത്ത് കുളിക്കാനായി നടന്നു. എന്റെ പ്രണയം ചെമ്പകത്തോട് പറയാൻ പറ്റാത്ത വിഷമത്തിൽ കുളിക്കാൻ പോകുന്ന വഴിയിൽ തന്നെ കൂട്ടുകാരെ മുഴുവൻ ഞാൻ മനസ്സിൽ ഇങ്ങനെ പ്രാകി “കാലന്മാർ കളിക്കാൻ വേണ്ടി എത്ര വിളിച്ചാലും വരാത്തവർ കറക്റ്റ് സമയത്തു വന്നിരിക്കുന്നു. ഇനി എന്റെ പ്രണയം എങ്ങനെ പറയും? ”

ആ വിഷമത്തിൽ നടന്നു പുഴ കടവിൽ എത്തിയത് ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല്യ. എങ്ങനെ അവളോട് കാര്യങ്ങൾ ധരിപ്പിക്കാം എന്നാലോചിച്ചിട്ടായിരുന്നു നടന്നിരുന്നത്. എന്റെ കസിൻ ജിഷ്ണു എന്നെ വിളിച്ചപ്പോഴാണ് ഞാൻ സോബോധത്തിലേക് വന്നത്.ജിഷ്ണു ചോദിച്ചു “നീ എന്താടാ ആലോചിക്കുന്നത്? ”
ഞാൻ : ഇല്ല്യ ഞാൻ ഒന്നും ആലോചിക്കുന്നില്യ.

ജിഷ്ണു : നീ എന്റെ അടുത്ത് കള്ളം പറയണ്ട. ഞാൻ ഇപ്പോഴൊന്നുമല്ലല്ലോ നിന്നെ കണ്ടുതുടങ്ങിയത്.

ഞാൻ : ഇനി ഞാൻ മറച്ചു വയ്ക്കുന്നില്യ. എനിക്ക് ഒരു കാര്യം പറയാന്നുണ്ട്. അതു നിങ്ങളോട് പറയണോ വേണ്ടയോ എന്നാലോചിക്കുകയാണ്.

ഞങളുടെ വർത്തമാനം കേട്ടു നീരജും അഭിനന്ദുവും കൃഷ്‌ദേവും ഞങളുടെ അടുത്തേക് വന്നു. “എന്താ ഞങ്ങൾ അറിയാതെ ഒരു പ്ലാൻ” കൃഷ്‌ണദേവ് ചോദിച്ചു.

ജിഷ്ണു : പ്ലാൻ ഒന്നുമല്ല.ഇവൻ നമ്മളിൽ നിന്നും എന്തോ മറയ്ക്കുന്നുണ്ട്. ഞാൻ പലവട്ടം ചോദിച്ചിട്ടും ഇവൻ ഒന്നും മിണ്ടുന്നില്ല. ഞാനറിയാതെ ഒരു രഹസ്യവും ഇതു വരെ ഇവന്റെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിട്ടില്യ. ഇതിപ്പോ 2 ദിവസമായി ഇവന്റെ മുഖഭാവത്തിൽ എന്തോ മാറ്റം. ഞാനതു ശ്രദ്ധിക്കുനുണ്ടായിരുന്നു.

അവർ പലവട്ടം ചോദിച്ചു എന്താ കാര്യമെന്നു.അവസാനം ഞാൻ അവരോട് പറഞ്ഞു “എനിക്ക് ചെമ്പകത്തിനെ ഇഷ്ടമാണ്. എനിക്ക് അവളെ വിവാഹം ചെയ്ത കൊള്ളാമെന്നുണ്ട്. പക്ഷെ അവളോട് എന്റെ പ്രണയം പറയാൻ പേടിയാണ്. നേരത്തെ ഞാൻ പറയാൻ ഒരുങ്ങിയപ്പോഴാണ് നിങ്ങൾ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നത്. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞില്ല്യ.” ഇതു കേട്ടതും എല്ലാവരും ഒരു നിമിഷം അമ്പരന്ന് നിന്നു. എന്നിട്ട് തുടർന്നു,

ജിഷ്ണു (കസിൻ ) : ഇവർ ആദിവാസികളാണ്. നമ്മുടെ കുടുംബത്തിലേക്ക് ഇങ്ങനെ ഒരു കുട്ടിയെ കൊണ്ടു വരണോ?

കൂട്ടുകാരെല്ലാവരും ജിഷ്ണുവിന്റെ അഭിപ്രായത്തോട് യോജിച്ചു. അഭിനന്ദ് പറഞ്ഞു “നിനക്ക് നല്ല കുട്ടിയെ നാട്ടിൽ നിന്നും ഞങൾ കണ്ടുപിടിച്ചോളാം. നീ ചെമ്പകത്തെ മറന്നേക്ക്.”

ഞാൻ : മറക്കാൻ വേണ്ടിയില്ല ഞാൻ അവളെ സ്നേഹിച്ചത്. നിങ്ങൾ എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും ഞാൻ അവളെ മാത്രമേ സ്നേഹിക്കൂ, അവളെ മാത്രമേ കല്യാണം കഴിക്കൂ.

നീരജ് : അങ്ങനെയെങ്കിൽ ഞങ്ങൾ എന്തു പറഞ്ഞാലും നീ ഇതിൽ നിന്നും പിന്മാറില്ല്യ. നിനക്ക് അവളെ ഇഷ്ടമാണെങ്കിൽ നിങ്ങളുടെ കല്യാണം ഞങ്ങൾ നടത്തി തരാം. പക്ഷെ നീ അവളോട്‌ കാണിക്കുന്ന ഈ സ്നേഹം അവൾക് നിന്നോട് ഉണ്ടെന്നു ഞങ്ങൾക്കറിയണം. അതിനായി ഞങ്ങൾ അവളോട്‌ ഒന്ന് സംസാരിക്കട്ടെ. എന്നിട്ട് തീരുമാനിക്കാം.
ഞാൻ സമ്മതം മൂളി. എനിക്ക് സന്തോഷമായി. ഇങ്ങനെയുള്ള കൂട്ടുകാരുണ്ടെങ്കിൽ ഉള്ളു തുറന്നു സംസാരിക്കാനും ഏതു പ്രശ്നത്തിനും പരിഹാരം കണ്ടെത്താനും ഒരു പരിധി വരെ സഹായിക്കും എന്നു എനിക്ക് മനസിലായി. ഞാൻ അവരോടൊപ്പം കുളിച്ചു ഫ്രഷായി തിരിച്ചു പോന്നു. ഞങ്ങൾ അവിടെ എത്തുമ്പോഴേക്കും ഭക്ഷണം ഒകെ തയ്യാറായി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും കഴിക്കാനായി ഇരുന്നു. ഞങ്ങളെ അവരുടെ അതിഥികളെ പോലെ സത്കരിച്ചു. കഴിച്ചതിനു ശേഷം ചെമ്പകത്തെ ഒറ്റക് കിട്ടാനായി ഞാൻ കാത്തിരുന്നു. ആ സമയത്താണ് ചെമ്പകം ഒറ്റക് കുറച്ചു ദൂരെ ഒരു വഴിയിൽ നില്കുന്നത് കണ്ടത്. അവളെ കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ എഴുനേൽക്കാൻ നോക്കിയതും കൂട്ടുകാരെല്ലാം തടഞ്ഞു. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു നീ പോകണ്ട ഞങ്ങൾ സംസാരിച്ചു കൊള്ളാം. അവൾക്കു നിന്നെ ഇഷ്ടമാണെങ്കിൽ ബാക്കിയുള്ള കാര്യം ഞങ്ങൾ നോക്കിക്കൊള്ളാം. ഇതും പറഞ്ഞു എന്റെ കസിൻ ജിഷ്ണുവും ഫ്രണ്ട് നീരജും കൂടി അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *