“…..എന്താ…സാർ…..”. റിയാൻ എസ് ഐയോട് ചോദിച്ചു.
“…എന്താ ഇവിടെ വണ്ടി നിർത്തിരിക്കുന്നേ ……”.
“…മഴയായത് കൊണ്ടാ സാർ……”.
“…ഹ്ഹ്മ് ….നീ …കുടിച്ചിട്ടുണ്ടോടാ……”. അയാൾ സഫിയയെ ചൂഴ്ന്ന് നോക്കികൊണ്ട് റിയാനോട് ചോദിച്ചു.
“…ഇല്ല…സാർ……”. റിയാൻ സഫിയയെ ചൂഴ്ന്ന് നോക്കികൊണ്ടുള്ള ആ നോട്ടത്തിനോട് എതിർപ്പെന്നോണം പറഞ്ഞു.
“…..എന്നിട്ട് നല്ല മണം വരുന്നല്ലോടാ നിന്നെ….”. ഇത് പറഞ്ഞിട്ട് ആ എസ് ഐ കുറ്റ ചുരുക്കി വേഗത്തിൽ കാറിന്റെ പുറകിലെ സീറ്റിലേക്ക് കയറി ഇരുന്ന് ഡോറടച്ചു.
“…പെണ്ണേ നീ നൊണ പറയുന്നോ…..”. ആ പോലീസുകാരൻ ചൂടായി.
റിയാൻ അയാളുടെ ഉച്ചത്തിലുള്ള ശകാരത്തിൽ അൽപ്പനേരം നിശബ്ദനായി. ഒരു കൂസലില്ലാതെ ഇരിക്കുന്ന സഫിയയെ കണ്ട് അവൻ ആശ്ചര്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
“…സാർ…..അങ്ങ് ക്ഷമിക്കണം……ഇവൻ അധികമൊന്നും കഴിച്ചിട്ടില്ല……”. സഫിയ ആ പോലീസ്സുകാരനോട് പറഞ്ഞു.
“…അങ്ങനെ പറഞ്ഞാലൊന്നും നടക്കില്ല……എന്തായാലും വണ്ടി സ്റ്റേഷനിലോട്ടെടുക്ക് ……അവടെ ചെന്നിട്ടാകാം ബാക്കി കാര്യങ്ങൾ……”.
ആ പോലീസ്സ്കാരൻ സഫിയയുടെ ശരീരത്തിലെ അളവെടുത്തതുകൊണ്ട് വഷളച്ചിരിയാൽ പറഞ്ഞു. ആർത്തിയോടുള്ള അയാളുടെ നോട്ടം റിയാനിൽ കഠിനമായ ദ്വേഷ്യം ഉളവാക്കി. അതങ്ങ് കുരുപൊട്ടുമെന്ന അവസ്ഥ കണ്ട സഫിയ അവനെ കണ്ണുകൊണ്ട് വിലക്കി. റിയാൻ ആകെ അസ്വസ്ഥനായി.
സഫിയ സീറ്റിന്റെ ലിവർ വലിച്ച് പുറകോട്ടാക്കി നീക്കിയിട്ടു. ഇപ്പോൾ സഫിയയും പോലീസുകാരനും അടുത്തെന്ന പോലെയായി.
“…സാർ…..പ്രശ്നമുണ്ടാക്കരുത്…..അടുത്ത ഫ്ളൈറ്റിന് ഒരാൾ വരാനുണ്ട്…..അവരെ കാത്ത് നിൽക്കുകയാ….”. സഫിയ ആ പോലീസ്കാരന്റെ തുടയിൽ കൈ വച്ച് പറഞ്ഞു.
സഫിയയുടെ കൈയ്യിന്റെ സ്പർശനത്താൽ അയാൾ കോരിത്തരിക്കുന്നത് റിയാൻ റിവ്യു മിറ്ററിലൂടെ കണ്ടു. സഫിയയുടെ കൈവിരലുകൾ ചെറുതായി അനങ്ങാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ആ പോലീസുകാരൻ ഞരമ്പ് രോഗിയെപോലെ ഇളകി.
“……അപ്പോൾ …കുഴപ്പമൊന്നുമുണ്ടാക്കില്ല അല്ലെ സാറേ…..”.
“….ആ… നീ സഹകരിക്കയാണെങ്കിൽ നോക്കാം ……”.
“…എന്താ…സാറേ …..എന്ത് സഹകരണമാ…..”.
സഫിയയുടെ കൈവിരലുകൾ ഇഴഞ്ഞിഴഞ്ഞ് ആ പോലീസുകാരന്റെ സിബ്ബിന്റെ മുകളിലെത്തി. അയാളുടെ കണ്ണുകൾ കുബിയടഞ്ഞു. സഫിയ ആ മുഴുപ്പിൽ അമർത്തിയപ്പോൾ ഇക്കിളിയായി ആ പോലീസുകാരൻ ആഞ്ഞു നിശ്വസിച്ചു.
“……മതിയോ….സാറേ……”. സഫിയ കൈവിരൽ അവിടെ നിന്നെടുത്തതുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“….ഏയ്…പോരാ…..നീയെനിക്ക് എന്റെ ഇത് കുലുക്കി.. താ…..”. ആ പോലീസുകാരൻ സിബ്ബ് തുറന്ന് കുണ്ണ പുറത്തേക്കിട്ട് പറഞ്ഞു.
ഒരു തരത്തിലും ഉളുപ്പില്ലാത്ത അയാളുടെ പെരുമാറ്റം റിയാനില് കടുത്ത അസഹനിയത ഉളവാക്കി. അവന് സഫിയ ഇത്തയും പോലിസ്സുകാരനെയും മാറി മാറി നോക്കി.
സഫിയ ഒന്നിളകി ഇരുന്നു.
“………ചിലപ്പോ…സാറിന്റെ തൊപ്പി പോകും…….അത്…വേണോ…സാറേ….????.”. സഫിയയുടെ ഭാഷയുടെ സ്വരം മാറി.
“….ഡോ…..പോലീസുകാരാ……ഞാനാരാന്നാ വച്ചെ……ങ്ങെ……നിനക്കെന്റെ കെട്ട്യോൻ …ആരാന്നറിയോ…..”.
സഫിയ അങ്ങ് ഉച്ചത്തിൽ പറഞ്ഞു. അന്താളിച്ച് വാ പൊളിച്ച് നിന്ന ആ പോലീസ്സുകാരന്റെയടുത്ത് അവൾ കെട്ട്യോന്റെ ഉദ്യോഗം എന്തെന്ന് പറഞ്ഞു. ആ പോലീസുകാരൻ ആ ഡെസിഗ്നേഷൻ കേട്ട് ഞെട്ടിത്തരിച്ചു.
“…സോറി…..മാഡം…….ഞാനാളറിയാതെ……കുഴപ്പമുണ്ടാക്കരുത് …..പ്ലീസ്……”.
“…..കുറച്ച് മുന്നേ…നീ അതല്ലല്ലോ പറഞ്ഞത്…..”. സഫിയ വിട്ട്കൊടുക്കാൻ ഭാവമില്ലായിരുന്നു.
“…..എന്റെ പൊന്നു പെങ്ങളെ……പണികളയരുത്….നിങ്ങൾ ഇവിടെ എത്ര നേരം വേണേലും നിന്നോ…..ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല…..എല്ലാത്തിനും സോറി…..”.
ആ പോലീസുകാരൻ സിബ്ബ് വലിച്ച് കയറ്റി കുട നിവർത്താൻ പോലും നിൽക്കാതെ ഡോർ തുറന്ന് ജീപ്പിനടുത്തേക്ക് ഓടി.
അധികം വൈകാതെ തന്നെ ജീപ്പ് അവരുടെ കാറിനെ മറികടന്ന് പാഞ്ഞു പോയി. സഫിയയുടെ മുഖം വലിഞ്ഞു മുറുകിരുന്നു.
തറവാട് വീടിനടുത്തുള്ള ചെറ്റ മാന്തല്ലും കുടാതെ കടയിലെ സെയില്സ് ഗെല്സ്സിന്റെ ചന്തി തപ്പലും മാത്രം പരിചയമുള്ള റിയാന് ആകെ ഭയന്ന് പോയിരുന്നു. സത്യത്തില് അവന്റെ മനസ്സിലെ ഹ്യദയമിടിപ്പിന്റെ താളം ഒരു ഡോള്ബി സിസ്റ്റം പോലെ ഉയര്ന്നിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.