മൃതുല: മ്മ്… കുഞ്ഞാ….
അവന് സിഗ്നൽ കൊടുത്ത മൃദുല ആ പെണ്ണിൻ്റെ അടുത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ അനന്തുവിൻ്റെ കൈവിട്ടു. അവർ അവളെ കടന്നു പോകുന്ന നേരം അനന്തു ആ പെണ്ണിൻ്റെ കവക്കിടയിലൂടെ നടന്നു മുകളിലേക്ക് നോക്കി.
“ഹൗ… വേറെ സ്ഥലമില്ലെ ഈ ചെക്കന് നടക്കാൻ?”
പെട്ടെന്ന് ആ പെണ്ണ് കവ പൊത്തിപ്പിടിച്ച് പറഞ്ഞു.
മൃതുല: ഇങ്ങനെ വിരിഞ്ഞു നിന്നാൽ ആളുകൾക്ക് നടക്കാൻ സ്ഥലം വേണ്ടേ?
അനന്തുവിൻ്റെ കൈയും പിടിച്ച് നടന്ന മൃദുല തിരിഞ്ഞുനോക്കി അവളോട് പറഞ്ഞു. അവളെ ആകെ ചമ്മിനാറി നിൽക്കുന്നതാണ് കണ്ടത്.
മൃതുല: കുട്ടാ… എന്താ കണ്ടേ?
അനന്തു: അയ്യേ… ആ ചേച്ചി ഒന്നും ഇട്ടിട്ടില്ല.
ആവണി: കണ്ടോടാ വല്ലതും?
അനന്തു: ആ… ശരിക്ക് കാണാം അമ്മേ. ആ ചേച്ചിയുടെ കുറിഞ്ഞി ശരിക്ക് പിളർന്നു നിൽക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.
ആവണി: അയ്യേ… ഈ ചെക്കൻ.
അവൾ പെട്ടെന്ന് അനന്തുവിൻ്റെ വായ പൊത്തിപ്പിടിച്ച് ചുറ്റിലും നോക്കി, ഭാഗ്യത്തിന് ആരും അടുത്തില്ലായിരുന്നു.
മൃതുല: ആഹാ… ആവണി, ബെറ്റിൽ ഞാൻ ജയിച്ചില്ലേ? ഇപ്പോ എന്തായി, ഞാൻ മുന്നേ പറഞ്ഞതല്ലേ അവൾ ഒന്നും ഇട്ടു കാണില്ല എന്ന്.
ആവണി: മ്മ്… ശരി…
അനന്തു: എന്നാ നമുക്ക് ഹോട്ടലിൽ നിന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ.
ആവണി: ആദ്യം ഇവിടുത്തെ കഴിയട്ടെ.
മൃതുല: ആ.. വാ…
സാധനങ്ങൾ വാങ്ങി പിന്നീട് ബിൽ ചെയ്യാൻ നിൽക്കുമ്പോഴാണ് അവർ ആ പെണ്ണിനെ വീണ്ടും കാണുന്നത്. ബില്ലടിക്കാൻ ഉള്ള വരിയിൽ ആവണിയും മൃതുലയും അവളുടെ പുറകിലാണ് നിൽക്കുന്നത്. അവളാണേൽ ഇവരെ കണ്ടിട്ടും കാണാത്ത പോലെ ചമ്മലോടെ നിൽക്കുകയാണ്.
മൃതുല: അല്ല ആവണി… ഈ മോഡേൺ ഡ്രസ്സ് ഒക്കെ ഇടുമ്പോൾ ഉള്ളിൽ ഒന്നും ഇടാൻ പാടില്ല, അല്ലേ?
ആവണി അത് കെട്ടിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ആ പെണ്ണ് അവരെ ഒന്ന് പാളി നോക്കുന്നത് കണ്ടു.
ആവണി: അതേടി…. നല്ല കാറ്റോട്ടം കിട്ടാൻ വേണ്ടിയാവും. ചൂട് കൂടി വരുവല്ലേ.
ആവണി: അതെ… പിന്നെ വേറെ വല്ല കാര്യങ്ങൾക്കും നല്ല സൗകര്യമായിരിക്കും.
ഇതെല്ലാം കേട്ടതും ആ പെണ്ണ് തിരിഞ്ഞു അവരെ കണ്ണുരുട്ടി നോക്കി.
മൃതുല: കവചം ഇല്ലാതെ വന്നേക്കാ, എന്നിട്ടും ശുണ്ടിക്ക് ഒരു കുറവുമില്ല.
അതു കേട്ടതും ആവണി പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. അതേസമയം ആ പെണ്ണ് ദേഷ്യപ്പെട്ട് പോകുന്നത് കണ്ടു. പിന്നീട് അവർ കാറിൽ കയറാൻ ചെല്ലുമ്പോഴാണ് ആ പെണ്ണ് കാറിൽ പോകുന്നത് കണ്ടത്. അവൾ അവരെ കണ്ട് ഗമയോടെ ചിരിച്ചിരുന്നു.
ആവണി: എന്താടി അവൾ ഇങ്ങനെ ചിരിച്ചിട്ട് പോകുന്നേ?
ആവണി സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു.
മൃതുല: അയ്യോ… എടി, ടൈറിൽ എയർ ഇല്ല?
അപ്പോഴാണ് ടയറിൽ കയറില്ലാത്ത കാര്യം ആവണിയും കാണുന്നത്. ആ പെണ്ണ് ഒപ്പിച്ച പണിയാണെന്ന് അവർ രണ്ടുപേർക്കും അപ്പോൾ തന്നെ മനസ്സിലായി.
ആവണി: മ്മ്…. പണി കിട്ടി.
മൃതുല: അതെ… തൽക്കാലം സാധനങ്ങൾ കാറിൽ തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ. കാറ്റടിക്കാനുള്ള വല്ല വഴിയുമുണ്ടോ എന്ന് നോക്കാം.
ആവണി: കാർ എടുത്തുകൊണ്ടുവരാൻ വർക്ക്ഷോപ്പിൽ കീ കൊടുത്ത് ഏൽപ്പിക്കാം. തൽക്കാലം നമുക്ക് ബസ്സിൽ പോകാം.
അനന്തു: അതെ… ഞാൻ ബസ്സിൽ കയറിയിട്ട് കുറെ നാളായി.
ആവണി: വാ..
അങ്ങനെ അവർ മൂന്നുപേരും തൊട്ടടുത്തുള്ള ബസ്റ്റോപ്പിൽ ചെന്ന് നിന്നു…
(തുടരും)
നിങ്ങളുടെ വിലയേറിയ അഭിപ്രായങ്ങൾ എന്നെ അറിയിക്കുക.