എൽ ഡൊറാഡോ – 1

El Dorado | Author : Sathyaki

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

---

തോട്ടരികിൽ തഴച്ചു വളർന്ന കദളിച്ചെടികളെ വകഞ്ഞ് ഒരു ഇരിപ്പിടം ഉണ്ടാക്കി ഞാൻ അവിടെ കുന്തിച്ചു ഇരുന്നു.. അധികം ഒച്ചയുണ്ടാക്കാതെ സ്വസ്ഥമായി ഇരുന്നു ഞാൻ എന്റെ കറുത്ത വടി മെല്ലെ നീട്ടി..

 

ആദ്യമൊക്കെ അത് വായിലേക്ക് വയ്ക്കാതെ അവൾ ഒഴിഞ്ഞു മാറി. എന്റെ ഞുളയ്ക്കുന്ന വിരയെ ഒന്ന് വായ കൊണ്ടുരുമ്മിയിട്ട് അവൾ താല്പര്യം ഇല്ലാത്ത പോലെ പോയി. ഞാൻ ക്ഷമയോടെ വീണ്ടും നീട്ടി..

 

അങ്ങോട്ട് വിഴുങ്ങടി…

 

ഞാൻ പതിയെ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടിട്ടെന്ന പോലെ അവൾ വീണ്ടും ചുണ്ടുരുമ്മി വന്നു. പതിയെ പതിയെ വായ തുറന്നു അവളെന്റെ ബളിശം വായിലാക്കി.. എന്റെ ദണ്ഠിന് ബലം വച്ചു.. അത് പിടിച്ചിരുന്ന എന്റെ കൈകൾക്ക് ബലം വച്ചത് അറിയാൻ സാധിക്കുന്നുണ്ട്.. അവൾ പിടയുകയാണ്.. എന്റെ ഉള്ളിൽ സംതൃപ്തിയുടെ ഒരു കദളിപ്പൂവ് വിരിഞ്ഞു..

 

ഒറ്റ വലിക്ക് അവളെ ഞാൻ കരയ്ക്കിട്ടു.. നിലത്ത് വീണു വരാൽ കിടന്നു പിടഞ്ഞു.. കറുത്ത ചൂണ്ട വടി താഴെ ഇട്ടു ഞാൻ അവളുടെ വായയിൽ നിന്നും എന്റെ ചൂണ്ട ഊരിയെടുത്തു.. നല്ല മുഴുപ്പ് ഉണ്ടല്ലോ… ഷാപ്പിൽ വൈകിട്ട് കറിയാകാൻ പോകുന്ന വരാൽ യുവതിയെ ഞാൻ എന്റെ ബക്കറ്റിലേക്ക് കുടഞ്ഞിട്ടു.. അതിൽ വേറെയും മീനുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇന്നത്തേക്ക് ഉള്ളത് ആയിട്ടുണ്ട്.. ഞാൻ മനസ്സിൽ കണക്ക് കൂട്ടി. കദളിക്കാടിന് ഇടയിൽ നിന്നും ഞാൻ പതിയെ എഴുന്നേറ്റു..

 

ഒരു കയ്യിൽ ചൂണ്ടയും ഒരു കയ്യിൽ മീൻ നിറഞ്ഞ ബക്കറ്റുമായി ഞാൻ ഷാപ്പിലേക്കുള്ള റോഡിലേക്ക് നടന്നു. വെയിൽ ആറിയിട്ടുണ്ട്. റോഡിലേക്ക് കയറിയപ്പോൾ തന്നെ എതിരെ ആരോ കുടയും ചൂടി വരുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. അതാരാണെന്ന് ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കാൻ പോയില്ല. പക്ഷെ എന്റെ കയ്യിലെ മീൻ കണ്ടാവണം അവരൊന്ന് നിന്നു…

 

‘മീൻ കൊടുക്കാൻ ആണോ…?

കുട ചൂടിയ സ്ത്രീ എന്നോട് ചോദിച്ചു

വരാൽ ഷാപ്പിലേക്ക് ഉള്ളതാണ്. പിന്നെ ഉള്ളത് കുറച്ചു പതിവ്കാർക്ക് ഉള്ളതുണ്ട്. അതും പോയിട്ട് വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ട് പോകാൻ ഞാൻ കുറച്ചു ചെമ്പല്ലി കണക്കിൽ പെടുത്താതെ വച്ചിരുന്നു.. അത് കൊണ്ട് ഇല്ല എന്നാണ് ഉത്തരം പറയാൻ ഉദ്ദേശിച്ചത്. പിന്നെ ഓർത്തു ചെമ്പല്ലി ഇവർക്ക് കൊടുത്തു കാശ് വാങ്ങിക്കാം..

 

‘ആ ഉണ്ട്.. ചെമ്പല്ലി ആണ്…’

ഞാൻ പറഞ്ഞു. വഴിയിൽ ആയത് കൊണ്ട് തൂക്കമൊന്നും നോക്കാൻ പറ്റിയില്ല. പക്ഷെ സ്‌ഥിരം തൂക്കുന്നത് ആയത് കൊണ്ട് എനിക്ക് കയ്യിൽ തൂക്കുമ്പോ തന്നെ ഏകദേശം തൂക്കമറിയാൻ പറ്റും. ചെമ്പല്ലി അവർക്ക് കയ്യിലിരുന്ന ഒരു കവറിലേക്ക് ഇട്ടു കൊടുത്തു പൈസ വാങ്ങിക്കുമ്പോൾ ആണ് ആ സ്ത്രീയുടെ മുഖത്തേക്ക് ഞാൻ നോക്കുന്നത്.. ഇത് പ്രമീള ടീച്ചർ അല്ലേ..? എന്നെ പത്തിൽ പഠിപ്പിച്ച…? എനിക്ക് അതിശയം ആയി.. ടീച്ചർ എന്താ ഇവിടെ…?

 

‘ടീച്ചറെ…’

ഞാൻ വിളിച്ചു

അപ്പോളാണ് അവരും എന്റെ മുഖത്തേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കുന്നത്

 

‘നന്ദഗോപൻ അല്ലേ…? അയ്യോ എനിക്ക് ആദ്യം കണ്ടിട്ട് മനസിലായില്ല..’

ടീച്ചർ പറഞ്ഞു. മനസിലാകാതെ ഇരിക്കാൻ മാത്രം മാറ്റം ഒന്നും രണ്ട് വർഷം കൊണ്ട് എനിക്ക് ഉണ്ടായിട്ട് ഇല്ലല്ലോ. ഞാൻ ഓർത്തു. ചിലപ്പോൾ ഈ മുഷിഞ്ഞ ഷർട്ടും കൈലിയും ഒക്കെ കണ്ടിട്ട് ആകും എന്നെ മനസിലാകാഞ്ഞേ..

 

‘ടീച്ചർ എന്താ ഇവിടെ…?

ഞാൻ കുശലം ചോദിച്ചു

 

‘ഇവിടെ ഒരു മരണം ഉണ്ടായിരുന്നു…’

 

‘ കുറുപ്പ് സാർ ആണോ…?

ഞാൻ ചോദിച്ചു

 

‘അതേ.. എന്റെ ബന്ധു ആണ്..’

ടീച്ചർ പറഞ്ഞു.. ശവമടക്ക് കഴിഞ്ഞു ടീച്ചർ പോകുന്ന വഴിയാണ്..

‘നീ ഇപ്പൊ എന്താ ചെയ്യുന്നെ..?

 

‘ഞാൻ ഇതൊക്കെ തന്നെ…’

ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു.. പക്ഷെ ടീച്ചറിന്റെ മുഖത്തെ ചിരി പെട്ടന്ന് മാഞ്ഞു

 

‘ഇതോ…? നീ പിന്നെ പഠിക്കാൻ പോയില്ലേ…?

ടീച്ചർ ആകുലതയോടെ ചോദിച്ചു

 

‘ഇല്ല.. പിന്നെ പഠിക്കാൻ പറ്റിയില്ല..’

ഞാൻ ജാള്യതയോടെ പറഞ്ഞു. അത്യാവശ്യം നന്നായി പഠിക്കുന്നത് കൊണ്ട് എന്നെ പ്രമീള ടീച്ചർക്ക് വലിയ കാര്യം ആയിരുന്നു. ഞാൻ പത്തു കഴിഞ്ഞു പഠിപ്പ് നിർത്തി എന്നറിഞ്ഞപ്പോ അവർക്ക് വലിയ വിഷമം ആയി.. അതിന്റെ കാരണം ഒന്നും ഞാൻ പറഞ്ഞില്ല. ഒരു മങ്ങിയ ചിരി ആയിരുന്നു അപ്പോൾ എന്റെ മുഖത്ത്.. എന്റെ ജീവിതസാഹചര്യത്തെ കുറിച്ച് ചെറിയ അറിവ് ഉണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ടാവണം ടീച്ചർ പിന്നെ എന്നോട് കൂടുതൽ ആയി ഒന്നും തിരക്കിയില്ല