ഞാനെന്റെ കുണ്ണ അവളുടെ പൂറിൽ നിന്നെടുത്തില്ല. അങ്ങനെ തന്നെ അവളുടെ ശരീരത്തിലേക്ക് ഞാൻ തളർന്നു വീണു.
ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും അങ്ങനെതന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് വളരെ നേരം കിടന്നു.
പിന്നീട് എപ്പോഴോ അവളിൽ നിന്ന് വേർപെട്ട് ഞാൻ ഉറങ്ങിപ്പോയി.
പിന്നെ ഞാൻ ഉണർന്നപ്പോഴേക്കും സമയം രാത്രി 2 മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
ഞാൻ പാർവതിയെ വിളിച്ചുണർത്തി.
ഞാൻ: ഞാൻ ലക്ഷ്മി അമ്മയുടെ അടുതെയ്ക്കൊന്നു പോവുകയാണ്.
പൊയ്ക്കോള്ളാൻ അവൾ കൈകൊണ്ട് ആംഗ്യം കാട്ടിയിട്ട് വീണ്ടും കിടന്നുറങ്ങി.
ഞാൻ പതുക്കെ സീതാലക്ഷ്മി അമ്മയുടെ മുറുക്ക് മുന്നിൽ എത്തി. വാതിൽ അടച്ച് കുറ്റിയിട്ടിരിക്കുകയാണ് അവർ.
ഞാൻ പതുക്കെ കതവിൽ മുട്ടി.
യാതൊരു അനക്കവും കേൾക്കാനില്ല.
ഞാൻ വീണ്ടും മുട്ടി.
ആരാ അത് എന്ന് ചോദിച്ചുകൊണ്ട് സീതാലക്ഷ്മി കതവ് തുറന്നു.
അപ്പോൾ അവരുടെ മുഖത്ത് വിരലിട്ട ഒരു സംതൃപ്തി ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഞാൻ: ഞാൻ അമ്മയെ എന്റെ കാല് ഇത്തിരി വേദനിക്കുന്നു.
സീതലക്ഷ്മി : ഈ പാതിരാത്രിയിലാണോ വേദന എടുക്കുന്നത്.
അവരുടെ ആ നിൽപ്പും ഭാവവും ഒക്കെ കണ്ടപ്പോഴേക്കും വീണ്ടും എന്റെ ആത്മാവിന്റെ ഉള്ളറയിൽ നിന്നും എന്തോന്ന് പുറത്തേക്ക് വന്നു.
അവരെ ഭോഗിക്കണമെന്ന് എന്റെ ആത്മാവ് എന്നെ കുത്തി നോവിച്ചുകൊണ്ട് പറയുന്നു.
ഞാൻ: അയ്യോ അമ്മയ്ക്ക് എന്തേലും ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടെന്നുണ്ടെങ്കിൽ വേണ്ട ഞാൻ പോവാണ്. ബുദ്ധിമുട്ടിച്ചതിൽ ക്ഷമിക്കണേ.
സീതലക്ഷ്മി : അതെന്താ മോനെ അങ്ങനെ പറയുന്നത്. ഞാൻ അങ്ങനെ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ. വാ കാലുകൊണ്ടുവാ ഞാൻ ഒന്ന് നോക്കട്ടെ.
അപ്പോഴാണ് എനിക്ക് സമാധാനമായത് ഞാൻ പോയി അമ്മ ഉറങ്ങിയിരുന്ന കട്ടിലിരുന്നു. പാർവതിയുടെ അമ്മായിയമ്മയാണ്. പാർവതി അമ്മയെന്നു വിളിക്കുന്നതുകൊണ്ട് ഞാനും അമ്മ എന്നു വിളിക്കുന്നു.
സീതാലക്ഷ്മി: അങ്ങോട്ട് കിടക്ക്.
അവർ എന്നോട് കട്ടിലിൽ മലർന്നു കിടക്കുവാൻ പറഞ്ഞു.
ഞാനെന്റെ കൈയിൽ അഴിച്ചു കളഞ്ഞിട്ട് ജട്ടി മാത്രമിട്ടുകൊണ്ട് കട്ടിലിൽ കിടന്നു.
അവർ എന്റെ കാലിൽ ഇല്ലാത്ത വേദനയ്ക്ക് തിരുമ്മിത്തന്നു.
സീതാലക്ഷ്മി: ഇവിടെ തൈലം ഒന്ന് ഇരിപ്പില്ല അതുകൊണ്ട് ഈ വെളിച്ചെണ്ണ തന്നെ മതി തൽക്കാലം.
കുറച്ചു കുറച്ചുനേരം അങ്ങനെ തിരുമ്മി തന്നിട്ട് അവർ എന്നോട് ചോദിച്ചു: ഇപ്പൊ എങ്ങനുണ്ട് വേദനയ്ക്ക് അല്പം ആശ്വാസമുണ്ടോ.
ആ ചോദ്യം അർത്ഥം വച്ചായിരുന്നു എന്നോടവർ ചോദിച്ചത്.
ഞാൻ: അല്പം കുറവുണ്ട് എന്നാലും ആ കാലിന്റെ മുട്ടിനു മുകളിൽ ഒരു അല്പം വേദനയുണ്ട്.
സീതാലക്ഷ്മി: ഇവിടെ ആണോ.
ഞാൻ: അല്ല അല്പം കൂടി മുകളിൽ.
സീതാലക്ഷ്മി: ഇവിടാണോ.
അങ്ങനെ പറഞ്ഞുപോയി അവിടെ ഇവിടെയൊക്കെ കുറെ തിരുമ്മി അതിനുശേഷം ഞാൻ ചേച്ചിയോട് പറഞ്ഞു മതി ഇത്രയും ചെയ്താൽ മതി.
സീയ്ഹാലക്ഷ്മി: എന്നാ പോയി കിടന്നോളൂ.
ഞാൻ: ഞാനിവിടെ കിടന്നോളാം അമ്മേ.
ചിലപ്പോൾ ഇനി രാത്രി വേദന കൂടിയാലോ.
സീതലക്ഷ്മി: ഇവിടെ കിടക്കാനോ അത് വേണ്ട മോന്റെ മുറിയിൽ പോയി കിടന്നാൽ മതി.
ഞാൻ: അല്ലമ്മേ രാത്രിയിൽ ഇനിഎങ്ങാനും വേദന കൂടിയാലോ.
സീതലക്ഷ്മി: എന്നാ മോൻ ഇവിടെ കിടന്നോ ഞാൻ മോന്റെ മുറിയിൽ പോയി കിടക്കാം.
ഞാൻ: ഇവിടെ കിടന്നോ അമ്മേ.
ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു ചെന്ന് അമ്മയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു.
സീതലക്ഷ്മി : അയ്യോ എന്താ മോനെ ഈ കാണിക്കുന്നത്. ഞാൻ പറയും.
ഞാൻ: ആരോട് പറയും.
ഞാൻ അവരെ വിട്ടു.
ചേച്ചി പിന്നെ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
അവർക്കു കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഏറെക്കുറെ മനസിലായിരുന്നു.
അവർ നിലത്തു പായ വിരിച്ചു ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്തിട്ട് അവിടെ കിടന്നു. ഞാൻ കാട്ടിലിലും. അരണ്ട വെളിച്ചം മാത്രമേ ഇപ്പോൾ ആ മുറിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
ആ വെളിച്ചത്തിൽ അവരുടെ പിൻഭാഗം എനിക്ക് ദൃശ്യമായിരുന്നു. അരക്കെട്ടിൽ കൂടി വളഞ്ഞു ഉരുണ്ട് നിതംബങ്ങൾ ശ്വാസത്തിനൊത്ത് ചെറുതായി അനങ്ങി കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. വിങ്ങി വീർപ്പുമുട്ടി നിന്ന് എന്റെ കുണ്ണ യാതൊരു അനുകമ്പയും കാണിക്കാതെ തുറിച്ചുനിന്നു.
