ഞാൻ : മതിയായില്ലേ സീതാലക്ഷ്മി നിനക്ക്.
ഞാൻ അല്പം കുസൃതിയോടെയാണ് അങ്ങനെ ചോദിച്ചത്.
കൊച്ചു കുഞ്ഞുങ്ങളെപ്പോലെ അവർ എന്നെ കുറുമ്പ് കാണിച്ചു എന്റെ കൈയെടുത്ത് മാറ്റി.
അവരുടെ പുറത്ത് കിടന്നിരുന്ന തുണികൾ എല്ലാം ഞാൻ എടുത്ത് മാറ്റിക്കളഞ്ഞു.
പിന്നീട് ഞാൻ അല്പം വെള്ളത്തോട് കൂടി അവരുടെ പുറത്ത് കയറി കിടന്നു.
പിന്നെ അവരെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവരുടെ ചുണ്ടുകളിൽ തെരുതെരെ ചുംബിച്ചു. മുലകൾ കൈകളിൽ ഇട്ട് ഞെരിച്ചു.
തുടുത്ത കവിളിലും നെറ്റിക്കും കഴുത്തിലും ഒക്കെ എന്റെ ചുണ്ടുകൾ ഒരു സർപ്പത്തെപ്പോലെ ഇഴഞ്ഞു നടന്നു.
അവരുടെ ആ പ്രായത്തിലും അവർക്ക് ഇക്കിളി പൊന്തിവന്നു.
ആയിക്കിളിയിൽ അവർ അറിയാതെ ചിരിച്ചുപോയി.
ഞാൻ: എന്നാലും എന്റെ ലക്ഷ്മി അമ്മേ നിങ്ങൾ ഇത്രയും നാൾ ഇതൊക്കെ സൂക്ഷിച്ച് എങ്ങനെ കൊണ്ട് നടന്നു.
സീതാലക്ഷ്മി : എന്തിന്റെ കാര്യമാണ് പറയുന്നത്.
ഞാൻ: ഞാൻ കരുതിയത് സീതാലക്ഷ്മിയുടെ വികാരങ്ങളെല്ലാം ആ ചേട്ടൻ മരിച്ചതിനുശേഷം നഷ്ടപ്പെട്ടു കാണുമെന്നാണ്.
സീതാലക്ഷ്മി : അങ്ങനൊന്നും എനിക്ക് ഒന്നും നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടില്ല. എനിക്കിപ്പോഴും യൗവനവും വികാരവും ലൈംഗികാഗ്രഹവും എല്ലാം ഉണ്ട്.
ഞാൻ: അപ്പോൾ നമുക്ക് ഒന്നുകൂടി ചെയ്താലോ.
സീതാലക്ഷ്മി : പിന്നെന്തിനാ സമയം കളയുന്നത് പെട്ടെന്നായി കൂടെ. ഒരിക്കൽ ഒരു പെണ്ണിനെ ചൂട് പിടിപ്പിച്ചിട്ട് സ്വന്തം കാര്യം കഴിയുമ്പോൾ വിട്ടേച്ചു പോകരുത്.
അവരുടെ വായിൽ നിന്ന് തന്നെ ഞാൻ അത് കേട്ടു. അവർ അങ്ങനെ പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ മാത്രമല്ലേ അതിശയിക്കാനുള്ളൂ.
പെട്ടെന്നുള്ള വെപ്രാളത്തിൽ ഞാൻ ആത്മസംയമനും പാലിക്കാതെ വികാരത്തിനെ അതിന്റെ വഴിയേ വിട്ടുകൊടുത്തു.
ഞാൻ: ഞാൻ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്യുന്നതിന് മുമ്പ് എന്നോട് പറഞ്ഞു കൂടായിരുന്നോ.
സീതാലക്ഷ്മി : എനിക്കറിയാമോ ഇത്രയും പെട്ടെന്ന് നീ കുലുക്കി കുത്തിയിട്ട് പോകുമെന്ന്. ഇതിനൊക്കെ അല്പം ധൈര്യം കാണിക്കണ്ടേ മോനെ.
ഞാൻ: ചേച്ചിക്ക് മുൻപങ്ങാനം എന്നെക്കൊണ്ട് ഇങ്ങനെ ചെയ്യിപ്പിക്കണമെന്ന് തോന്നിയിട്ടുണ്ടോ.
സീതാലക്ഷ്മി: പിന്നെ, പലവട്ടം എനിക്കങ്ങനെ തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ അതെങ്ങനെ പറയും എങ്ങനെ പറയും എന്ന് ഞാൻ ആലോചിച്ചിരിക്കുമ്പോഴാണ് നീ ഇന്നലെ നേരിട്ട് എന്റെ അടുത്തെത്തിയത്.ഓരോന്നിനും അതിന്റെതായ സമയമുണ്ട് മോനെ. രോഗി ഇച്ഛിക്കുന്നതും വൈദ്യൻ കല്പിക്കുന്നതും ഒരുപോലെ ആയിരിക്കണമെന്നില്ലല്ലോ.
ഞാൻ: എന്നാൽ ഇപ്പോൾ ഈ വൈദ്യൻ കൽപ്പിക്കുന്നതും ഈ രോഗി ഇച്ഛിക്കുന്നതും രണ്ടുമൊന്നുതന്നെയാണ്.
ഞാൻ: ഊക്കാനും അതിന്റെതായ ഒരു സമയമുണ്ട് അല്ലേ ചേച്ചി.
ഞാനെന്റെ കുണ്ണ കൈകൊണ്ട് തൊട്ട് വലുതാക്കി. അവൻ വീണ്ടും വിശന്ന ചെന്നായെ പോലെ നോക്കത്താ ദൂരത്തേക്ക് നോക്കി നിന്നു.
അവനെ ഒന്നും പറഞ്ഞു പഠിപ്പിക്കേണ്ട കാര്യമില്ല. അവൻ ഏതു കുളം കണ്ടാലും കയറി തുപ്പണം. അവന് ബന്ധവും ബന്ധനങ്ങളോ ഒന്നും തന്നെയില്ല. അമ്മായിയമ്മ ആയാലും അമ്മായി ആയാലും അമ്മയാണേലും സഹോദരി ആയാലും അവനെല്ലാം ഒരുപോലെയാണ്.
ഞാൻ എണീറ്റ് ചെന്ന് ലൈറ്റ് ഓൺ ചെയ്തിട്ട് വന്നു.
സീതാലക്ഷ്മിയേ നന്നായിട്ടൊന്ന് കാണാനുള്ള എന്റെ മനസ്സിന്റെ ആക്രമം ഇരട്ടിച്ചു വരികയായിരുന്നു.
പിഴുത് വീണ് കിടക്കുന്ന ഒരു ആഞ്ഞിലി വൃക്ഷത്തെ പോലെ അവർ വെട്ടി മലർന്നു കിടന്നു.
കടഞ്ഞെടുത്ത പോലുള്ള അരക്കെട്ട്.
സ്വർണ്ണക്കൊലുസു ധരിച്ച കാൽപാദങ്ങൾ.
പൊയ്കപോലെ വിസ്തൃതമായ പൊക്കിളും പൊക്കിൾ താഴ്വാരയും.
ഉടയാത്ത ഉയർന്ന മുലകൾ. എല്ലാം ഒന്നിനൊന്നു മെച്ചം. ഒന്നിനൊന്നു മാദകം.
ഒന്നിനൊന്നു കാമാർദ്രം.
സീതാലക്ഷ്മി: നോക്കിനിൽക്കാതൊന്നു വാ.
ഞാൻ: എത്ര കണ്ടിട്ടും മതിയാവുന്നില്ല എന്റെ സീതാലക്ഷ്മി, ഞാൻ ഒന്നൂടെ ഒന്ന് കണ്ടോട്ടെ. ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു കിടന്നാൽ പുറം കൂടി ഞാനൊന്ന് കാണാം.
അവർ പതുക്കെ ചെരിഞ്ഞു കിടന്നു.
മുകളിലത്തെ കാൽ മടക്കിവെച്ചു.
ഇപ്പോൾ അവർ ഒരു ജലകന്യകയെപ്പോലെ കിടക്കുന്നു. എന്തൊരു മാതകത്തെ നിറഞ്ഞ ശരീരമാണ് അവരുടെ. എന്തൊരു മനോഹരമായ ദൃശ്യം.