ശെരിയാണ്…. കണ്ണൻ ചേട്ടൻ്റെ അച്ഛൻ മരിച്ചപ്പോ അവർക്ക് കൂട്ടിൻ ആരുമില്ലായിരുന്നു. ചേട്ടൻ്റെ അച്ഛനും അമ്മയും സ്നേഹിച്ച് കെട്ടിയതാണ്. അതും വീട്ട് കാരെ എതിർത്തുകൊണ്ട്. പഴയ ഒരു സഖാവിൻ്റെ വിപ്ലവ പ്രണയ കഥയാണ്.
കണ്ണൻ: ഇങ്ങോട്ട് വരുമ്പോ മുഴുവൻ ഞങ്ങൾ ഫുൾ പ്ലാനിംഗ് ആയിരുന്നു.
ഞാൻ: ഓ അപ്പോ രണ്ട് പേരും കൂടെ ഒരുമിച്ചാണ് വന്നത്. അല്ലെ. ?
കണ്ണൻ: അതേ.. എന്താ എന്തെങ്കിലും കുഴപ്പം ഉണ്ടോ..??
ഞാൻ: പോക്ക് വരവ് മാത്രമാണോ ഒരുമിച്ച് അതോ താമസവും ഒരുമിച്ചാണോ????
കണ്ണൻ: എന്താടാ.. നീ എന്നെ കുറിച്ച് അങ്ങനെയാണോ വിചാരിച്ച് വെച്ചേക്കുന്നത്..?
ഞാൻ: ഇവിടുന്ന് പോകുന്നത് വരെയുള്ള ചേട്ടൻ അതായിരുന്നു.. അവിടെ ചെന്ന് മാറിയ കാര്യം ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല.. ങൂം… Descent ആയി..
കണ്ണൻ: പോടാ.. അത്രയ്ക്കൊന്നുമില്ല. ഞാൻ ചോദിച്ചതാ.. but അവള് സമ്മതിച്ചില്ല..
അത് കേട്ട് ഞാനും ചിരിച്ചു. പിന്നെ എന്തൊക്കെയോ സംസാരിച്ച് തിരിച്ച് നടന്ന് വീട്ടിലെത്തി.. മിസ്സ് അത്യാവശ്യം അടുപ്പത്തോടെ തന്നെ ചേട്ടനുമായി പെരുമാറി. ഭാഗ്യത്തിന് ചേട്ടൻ്റെ തനി കൊണം ഒന്നും അവിടിരുന്ന് കാണിച്ചില്ല. അത് കൊണ്ട് മിസ്സും ഓപ്പണായി .
ഒരുപാട് വൈകിയാണ് ചേട്ടൻ പോയത്. എൻ്റെ മനസ്സിനും വല്ലാത്ത ഒരു സന്തോഷം. എത്രയൊക്കെ ആയാലും നമ്മുടെ വൈബിനൊത്ത ആളോട് സംസാരിക്കുമ്പോ അത് ഒരു പ്രത്യേക സുഖമാണ്.
മിസ്സ് കിച്ചണിൽ എന്തോ പരിപാടിയിലാണ്. ഞാനും കൂടെ കിച്ചണിൽ ചെന്നു. ഫ്രിഡ്ജിൽ വെച്ച ബാക്കി ഒരു പാർസൽ ബിരിയാണി ചൂടാക്കുകയാണ് മിസ്സ്. എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് അത് ഒരു കണ്ടെയിനറിൽ ആക്കി നോക്കി നിന്ന എൻ്റെ നേരെ നീട്ടി.
ഞാൻ സംശയത്തോടെ മിസ്സിനേ നോക്കി.
മിസ്സ്: ഫ്രിഡ്ജിൽ ഒരു പാർസെൽ കൂടെ ബിരിയാണി ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇത് കൊണ്ട് പോയി അയാൾക്ക് കൊടുക്ക്. അവിടെ മിക്കവാറും ഫുട് ഒന്നും കാണില്ല.
ഞാൻ: ഹാ .. അത് നന്നായി.. നമുക്ക് കഴിക്കാൻ വല്ലോം ഒണ്ടോ..?
മിസ്സ് ഇല്ലെന്ന് കണ്ണടച്ച് തലയാട്ടി കാണിച്ചു.
ഞാൻ: എന്തായാലും ഇത് ചേട്ടന് കൊടുക്കാം. നമ്മൾക്ക് വേറെ എന്തെങ്കിലും സെറ്റ് ആക്കാം..
മിസ്സ്: അത് കുഴപ്പമില്ല… നമ്മൾക്ക് ഞാൻ എന്തേലും ഉണ്ടാക്കാം..
ഞാൻ: ദേ എന്നെക്കൊണ്ട് ഒന്നും പറയിപ്പിക്കല്ല്. ഒണ്ടാക്കാം പോലും… ചായ ഇടാനല്ലാതെ വേറെ എന്തേലും അറിയാമോ.. ഇല്ലല്ലോ.. അപ്പോ അവിടെ ഇരിക്ക്. ഞാൻ ഒണ്ടാക്കിക്കോളാം..
മിസ്സ്: നീ എന്തിനാ ടാ എന്നോട് ഇങ്ങനെ ദേഷ്യപ്പെടുന്നെ?
ഞാൻ: അതേ.. മിസ്സ് കരിച്ച് പോകച്ച് വെച്ചിരുന്ന പാത്രം ഒക്കെ കഴുകി വെച്ചത് ഞാനാ.. അതുകൊണ്ട് പ്ലീസ്..മോൾ അവിടെ പോയി ഇരുന്നോ
മിസ്സ് കൂടുതൽ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. അവിടെ സ്ലാബിൽ കേറി അങ്ങ് ഇരുന്നു.
ഞാൻ നേരെ അപ്പുറത്ത് പോയി ചേട്ടന് ഫുഡ് കൊടുത്ത് അൽപ്പനേരം അവിടെ നിന്ന് കറങ്ങിയിട്ട് തിരിച്ച് വന്നു.
ഞാൻ തിരിച്ച് വരുമ്പോഴും മിസ്സ് സ്ലാബിൽ തന്നെ ഇരിപ്പുണ്ട്. ഫോണിൽ എന്തൊക്കെയോ കണ്ട് സ്വയം പലതും പറഞ്ഞ് ചിരിക്കുന്നൊക്കെയുണ്ട്. ചിരിക്കുന്ന കാണാൻ എന്താ ഭംഗി. നോക്കി നിൽക്കാൻ തോന്നും. എത്ര കണ്ടാലും കൊണ്ടാലും മതിവരില്ല.
എല്ലാ ദിവസവും കുളിക്കുന്ന പുഴ ഒന്നാണെങ്കിലും അതിലെ വെള്ളം ഓരോ നിമിഷവും പുതിയതായി വരുവല്ലേ. അതേപോലെ മിസ്സിലും ഓരോ നിമിഷവും പുതിയതായി എന്തെങ്കിലും എൻ്റെ കണ്ണുകളും മനസ്സും കണ്ടെത്തും.. പ്രണയം മനുഷ്യനെ എന്തോ മൈരാക്കും എന്ന് ആരൊക്കെയോ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അതുപോലൊരു മൈരാവും ഇതും..
ഞാൻ കിച്ചനിലേക്ക് വന്നത് കണ്ട് മിസ്സ് സ്ലാബിൽ നിന്ന് ചാടിയിറങ്ങി നിന്നു. ഹൊ. ബഹുമാനം. ഇത്രയൊക്കെയെ ഞാനും ആഗ്രഹിച്ചൊള്ളൂ.
ഞാൻ പിന്നെ ജെസ്സിയേ കൂടുതൽ മൈൻഡ് ചെയ്തില്ല. പിന്നെ അങ്ങോട്ട് ഞാൻ ഫുൾ പാചകത്തിൻ്റെ തിരക്കിലായിരുന്നു. സത്യത്തിൽ വിശന്ന് കുടൽകത്തി തുടങ്ങി. മിസ്സ് ഞാൻ ചെയ്യുന്നത് സൂക്ഷ്മതയോടെ നോക്കി ഇരുന്നിരുന്ന് ഉറക്കത്തിലേക്ക് കൂപ്പുകുത്തി തുടങ്ങി. സമയം 10 മണി കഴിഞ്ഞു.