🫦ഞാനും സഖിമാരും – 2🫦 8

“അമ്മെ എന്റെ മുണ്ട്..”

“അവിടെ എടുത്ത് വച്ചിട്ടുണ്ട് അച്ഛന്റെ നല്ല കോട്ടൺ മുണ്ട് ആണ് വൃത്തികേടാക്കിയാൽ നീ വിവരം അറിയും”.

അങ്ങിനെ പത്രം എല്ലാം ഒന്ന് നോക്കി, രോമം ഒക്കെ വടിച്ചു കുളിച്ചു ഒരുങ്ങി കോളേജിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു എപ്പോഴും വൈകി പോകുന്ന ഞാൻ നേരത്തെ പോകുന്നത് കണ്ടത് കൊണ്ടാണെന്നു തോന്നുന്നു എല്ലാവരും അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കുന്നുണ്ട് ഷീബേച്ചിയുടെ വീട്ടിൽ നോക്കിയപ്പോ ഷാജിയേട്ടന്റെ ‘അമ്മ അവിടെ ഇരിക്കുന്നുണ്ട് ഇന്നലെ വാരി വെച്ച തേങ്ങാ ചിക്കിയിട്ടുണ്ട് ഉണങ്ങാൻ. ആളെ അവിടെയൊന്നും കണ്ടില്ല. അങ്ങിനെ സ്റ്റോപ്പിൽ എത്തി അവിടെ നോക്കുമ്പോ ആദ്യം കണ്ടത് അരവിന്ദന്റെ ലോട്ടറി കട ആണ് ആദ്യം ആയി ലോട്ടറി എടുക്കാൻ വേണ്ടി വന്നപ്പോൾ പൂട്ടിയിട്ടു പോയ തെണ്ടി.. ഇനി ഞാൻ നിന്റെയടുക്കൽ നിന്നു ലോട്ടറി എടുക്കില്ല എന്ന് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു തിരിയുമ്പോളേക്കും ബസ് വന്നു. നല്ല തിരക്കു ണ്ടായിരുന്നു . എപ്പോളും വൈകി പോകുന്ന എനിക്ക് ആ സമയത്തു അധികം തിരക്കുണ്ടാവാറില്ല. അങ്ങിനെ തൂങ്ങി പിടിച്ചു സ്റ്റോപ്പിൽ ഇറങ്ങി. അവിടെ സ്ഥിരം ടീമ്സ്നെ വെയിറ്റ് ചെയ്ത കുറെ എണ്ണം ഉണ്ട് . സൂസനും ഉണ്ട് മറ്റുള്ളവർ വരാൻ വേണ്ടി വെയിറ്റ് ചെയ്യുവാ ഞാൻ അവളുടെ അടുത്ത് പോയി. ആദ്യം ആയിട്ട് ആയിരുന്നു രാവിലെ ഞാൻ അവരോടൊപ്പം കോളേജിൽ നടന്നു പോകുന്നത്. “എന്താടാ ഇന്ന് നേരത്തെ.” “നേരത്തെ എണീച്ചു നേരത്തെ പോന്നു.” അപ്പോളേക്കും അടുത്ത ബസ് വന്നു ബാക്കി 3 പേരും അതിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ അവർ എന്നെ മൈൻഡ് ആക്കിയില്ല

അവർ എന്തെല്ലോ അസ്സൈന്മെന്റ് ഒക്കെ പറയുന്നുണ്ട് ഞാൻ ഉദ്ദശിച്ച കാര്യങ്ങൾ

ഇന്നലത്തേതിന്റെ തുടർച്ച ഒന്നും പറയുന്നില്ല, പോരാത്തതിന് സൂസൻ ആദ്യം മിണ്ടിയത് ഒഴിച്ചാൽ ഈ തെണ്ടികൾ ഒന്ന് നോക്കുന്നത് പോലും ഇല്ല. ഇനി ഈ തെണ്ടികളുടെ മൂഡ് മാറിയോ???

പെൺപിള്ളേർ എല്ലാം ഇങ്ങനെ ആണോ? ഇന്നലെയും മിനിഞ്ഞാന്നും സംഭവിച്ചത് ഒരു അബദ്ധം ആണ് ഇനി ആ തെറ്റ് ആവർത്തിക്കില്ല എന്ന് ഇവർ തീരുമാനിച്ചോ? ആകെ കൺഫ്യൂഷൻ ആയി ഫുൾ ക്‌ളാസ്, നോട്സ്, ടീച്ചേർസ്, പഠിപ്പ് വേറെ ഒരു കാര്യവും സംസാരിക്കുന്നില്ല. ഇന്ന് ഫസ്റ്റ് അവർ കഴിഞ്ഞിട്ട് ക്‌ളാസ് കട്ട് ചെയ്യാം എന്ന് പറഞ്ഞതെല്ലാം ഇവർ മറന്നു പോയോ?

ഇനി അത് സ്വപനത്തിൽ കണ്ടത് ആണോ? ലോട്ടറി എടുക്കാൻ പോയപ്പോൾ അരവിന്ദൻ തെണ്ടി കട പൂട്ടിയത് മുടക്കത്തിന്റെ ലക്ഷണ ആണോ? എന്റെ 4 പെൺപിള്ളേരും എന്നെ തിരിഞ്ഞു പോലും നോക്കുന്നില്ല.

നാളെ വേറെയും മനക്കോട്ട കെട്ടി ഷീബേച്ചിയോട് വരാം എന്ന് പറഞ്ഞത്. അവിടെയും ഒന്നും കാണാൻ പോലും പറ്റില്ലേ? എല്ലാം പൊതിഞ്ഞു കെട്ടി വരുമോ? ചിന്തിച്ചു ആകെ പ്രാന്ത് പിടിച്ചു. കോളേജ് എത്തി. എല്ലാം തകിടം മറിഞ്ഞു എന്തെങ്കിലും ചെറുത് കിട്ടുമ്പോളേക്കും അത് ഊതി വലുതാക്കുന്ന എന്നോട് എനിക്ക് തന്നെ പുച്ഛം തോന്നി. ഏതായാലും കോളജിൽ വന്നത് അല്ലെ ഇനി പഠിച്ചു നന്നാവാൻ തീരുമാനിച്ചു. ജയന്തിയുടെ ബുക്ക് വാങ്ങി അസ്സൈന്മെന്റ് എഴുതാൻ തുടങ്ങി ഓരോരുത്തർ ആയി ക്‌ളാസിൽ വന്നു തുടങ്ങി ഞാൻ എഴുതുന്നത് കണ്ട എല്ലാ തെണ്ടികളും ഇന്ന് ലോകാവസാന ആണോ എന്ന രീതിയിൽ എന്നെ നോക്കുന്നുണ്ട് ഞാൻ മൈൻഡ് ആക്കാൻ പോയില്ല. അങ്ങിനെ ഇടക്ക് സുധീന്ദ്രൻ മാഷ് വന്നു ക്‌ളാസ് എടുത്ത് പോയി ഞാൻ ആ സമയത്തു മുഴുവൻ എഴുത്തായിരുന്നു മൂപര് പഠിപ്പിച്ചത് ഒന്നും കേട്ട് പോലും ഇല്ല അങ്ങിനെ അയാൾ പോയി ഇടക്ക് സൂസൻ വന്നു അരികിൽ ഇരുന്നു ബുക്ക് എടുത്ത് വെറുതെ നോക്കിയിട്ട് മെല്ലെ പറഞ്ഞു ഞങ്ങൾ പോയിട്ട് ശോഭച്ചിയുടെ പീടികയുടെ അവിടെ ഉണ്ടാവും നീ മുന്നിലൂടെ ഇറങ്ങിയിട്ട് അതിലെ വാ. ഞാൻ ഞെട്ടി ഇവരെ ഒരു പിടുത്തവും കിട്ടുന്നില്ലാലോ. എന്നാലും ഞാൻ എഴുത്തു തുടർന്ന് അപ്പോളേക്കും അവർ 4 പേരും ക്‌ളാസിൽ നിന്നിറങ്ങി. ഒരു 20 മിനിറ്റ് കൊണ്ട് ഞാൻ അത് മുഴുവനാക്കി എന്നിട്ട് ജയന്തിക്ക് തിരിച്ചു കൊടുത്തു അവൾ ഇന്നലെ എല്ലാം സബ്മിറ്റ് ചെയ്തു ഒപ്പു വാങ്ങിയിരുന്നു അത് കൊണ്ട് ഞാൻ ബുക്കും എടുത്ത് ഡിപ്പാർട്മെന്റിൽ പോയി സുബ്മിറ്റ് ചെയ്തു. എന്നിട്ട് മുന്നിലൂടെ പോയി മെയിൻ ഗേറ്റ് കടന്നു ശോഭ ചേച്ചിയുടെ കടയുടെ അവിടേക്ക് നടന്നു