ഇല്ല മാഡം…” ”മാഡം അല്ല ചേച്ചി… തിരികെ ഞാന് കൊച്ചിയില് വന്ന് ഡ്യൂട്ടി ഏറ്റെടുക്കുംവരെ കോള് മീ ചേച്ചി…. ഓകെ…” ”ശരി ചേച്ചി….” കിരണ് ഇന്നോവയുടെ ഡോര്തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറി. ഈ സമയമത്രയും തിരിഞ്ഞു നില്ക്കുകയായിരുന്ന ജ്യോതിയുടെ ചന്തിനോക്കി വെള്ളമിറക്കി നില്ക്കുകയായിരുന്നു മാധവന്. കാര്യമിതൊക്കെയായാലും ജ്യോതിയെ മകളെപോലെ കാണുന്നുണ്ടെങ്കിലും ആ കൊഴുത്ത ശരീരം എപ്പോഴും മാധവനൊരു ഹരം തന്നെയായിരുന്നു. ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരു സ്വപ്ന സാഫല്യമാണ് മാധവന് ഇപ്പോള് കൈവന്നിരിക്കുന്നത്. ഈ തറവാട്ടില് ജ്യോതിയോടൊപ്പം കുറേ ദിവസങ്ങള്…
”ഹൊ ന്റെ ജ്യോതികുഞ്ഞിന്റെ ചന്തിയൊക്കെ എന്ത് വിരിഞ്ഞാണിരിക്കുന്നത്…” ജീവിതത്തില് ഇന്നേവരെ മനസ്സറിഞ്ഞ് ഒരു പെണ്ണിനെ കളിക്കുവാന് മാധവന് കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. ഇത്രയും കാലത്തെ ജീവിതത്തില് മൂന്നേ മൂന്ന് തവണമാത്രമേ മാധവന് രണ്ട് പൂറുകള് കണ്ടിട്ടുള്ളു. അതും പത്തിരുപത് വര്ഷങ്ങള്ക്ക് മുമ്പ്. രണ്ട് പേരും തറവാട്ടിലെ വേലക്കാരികളായിരുന്നു. അവര് രണ്ട് പേരും വിവാഹിതരും ആയിരുന്നു. എന്നാലും മാധവന്റെ കറുത്ത് കരിവീട്ടിപോലെയുള്ള ശരീരം കണ്ട് കഴപ്പിളകി അവര് രണ്ടാളും ഇടുമുണ്ടിന്റെ കുത്തഴിഞ്ഞ് നിന്നിട്ടുണ്ട്.
നക്കലും വിരലിടലും മാത്രമാണ് നടന്നിട്ടുള്ളത്. അപ്പോഴേക്കും എവിടെയെങ്കിലും ആളനക്കം കേള്ക്കും, അങ്ങനെ ഉടുമുണ്ട് വാരിയുടുത്ത് ഓടും. എങ്കിലും ദിവസവും മൂന്ന് തവണ നല്ല കൈവാണം വിടുമായിരുന്നു മാധവന്. അതൊക്കെ പഴയകാലം. ഇപ്പോള് കുണ്ണ ഒന്ന് പൊങ്ങണമെങ്കില് മണിക്കൂറുകളെടുക്കും. കുണ്ണപ്പാല് വരുമ്പോള് തലയിലെ ഞരമ്പൊക്കെ വലിഞ്ഞുമുറുകി പൊട്ടുന്ന അവസ്ഥയാണ്. അങ്ങനെ വാണമടിയും കുണ്ണയ്ക്ക് പിടുത്തവും ഇല്ലാതെ വെറുതേ ജീവിച്ച് വന്നപ്പോഴാണ് ജ്യോതി ഐപിഎസിന്റെ ഫോണ് കോള് വരുന്നത്. ”മാധവേട്ടാ… ഇനി ഞാന് തറവാട്ടില് കുറച്ച് ദിവസത്തേക്ക് കാണും… മാധവേട്ടനും ഒപ്പം കാണണം… ഞാന് ഒറ്റയ്ക്കേണ്ടാവൂട്ടോ…”
അന്ന് ആ ഫോണ് വന്ന ദിവസം മാധവന് ഉറക്കം വന്നതേയില്ല. അയാള്ക്ക് ജ്യോതിയുടെ ആ കൊഞ്ചിക്കുഴഞ്ഞതുപോലെയുള്ള സംസാരം മാധവന്റെ ഉറക്കം കെടുത്താന് പോന്നതായിരുന്നു. ”ഇതെന്തായെന്റ മാധവേട്ടാ… ഇങ്ങനെ സ്റ്റഡിമണിയായി നില്ക്കണത്…” ജ്യോതി ഐപിഎസ് മാധവേട്ടന്റെ തോളത്ത് വീണ്ടും പിടിച്ചു. അയാളുടെ ശരീരത്തുനിന്ന് കടുത്ത വിയപ്പിന്റെ ഗന്ധം അവളുടെ വെളുത്തുതുടുത്ത മൂക്കിനുള്ളിലേക്ക് അടിച്ചുകയറുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എങ്കിലും ജ്യോതിക്ക് മാധവേട്ടനോട് എന്തോ ഒരു ആകര്ഷണീയത.
”കുഞ്ഞ് പോയി കുളിച്ച് വാ ഞാന് ശാപ്പാട് റെഡിയാക്കി വയ്ക്കാം… വാ… മുറിയൊക്കെയൊന്ന് കാണിച്ചുതരാം…” ശരിയാണ് മുറിയും വീടിന്റെ ഓരോ മൂലകളും തങ്ങളെക്കാള് കൃത്യമായി അറിയാവുന്നത് മാധവേട്ടനാണ്. പണ്ട് മുതലേ ഇവിടെ ഒരുപാട് ജോലിക്കാരുള്ളപ്പോഴും വീടിനുള്ളില് കയറുവാനും എല്ലാകാര്യങ്ങള് ശ്രദ്ധിക്കുവാനും മാധവേട്ടന് മാത്രമേ അധികാരമുള്ളായിരുന്നുള്ളു. ഒരുകണക്കിന് നോക്കിയാല് തങ്ങളുടെ വീടിന് വേണ്ടി സ്വന്തം ജീവിത സുഖങ്ങള് പോലും മാറ്റിവെച്ച മനുഷ്യനാണ് ഈ മാധവേട്ടന്. ജ്യോതി ഐപിഎസിന്റെ മനസ്സൊന്ന് പിടഞ്ഞു. ”വാ… കയറി വാ…”
ജ്യോതിക്കായി ഒരുക്കിയിട്ട മുറിയിലേക്ക് ജ്യോതിയുടെ കൈപിടിച്ച് മാധവേട്ടന് കടന്നു. അയാളുടെ കൈയ്യിലെ തഴമ്പ് തന്റെ കയ്യില് സ്പര്ശിച്ചപ്പോള് ജ്യോതി ഐപിഎസിന്റെ ഉള്ളിലൊരു മിന്നലുണ്ടായി. എന്തോ ഒരു കിരുകിരുപ്പ്. മുറിയില് അരണ്ടവെളിച്ചമായിരുന്നു. മുകളിലെ ഒരു ഓടിന് പകരം ഗ്ലാസ് ഇട്ടിരിക്കുന്നതില് കൂടി മാത്രം സൂര്യപ്രകാശം കടന്നു വരുന്നു. ”എസി വേണ്ടല്ലോ നല്ല തണുപ്പാണല്ലോ മാധവേട്ടാ ഇവിടെ…”
ജ്യോതി മാധവന്റെ തോളില് പിന്നെയും പിടിച്ചു. ”ലൈറ്റിട്ടില്ല കുഞ്ഞേ… ഇപ്പോള് ഒരുമാതിരി വെള്ള ലൈറ്റില്ലേ എന്താ അതിന്റെ പേര് എല്ലൂരിയോ എന്തോ…” ”എല്ലൂരിയല്ല മാധവേട്ടാ… എല്ഇഡി…” ജ്യോതി ഐപിഎസ് മാധവേട്ടന്റെ കീഴ്ത്താടിയില് പിടിച്ചു. ”ഓ… എന്തിടിയായലും മോള് വന്നിട്ട് വാങ്ങാന്ന് വെച്ചതാ… സ്റ്റേഷനിലെ ഏതെങ്കിലും കോണ്സ്റ്റബിളിനോട് പറ രണ്ടെണ്ണംവാങ്ങി വരാന് ഇപ്പോള് കിടക്കുന്നത് വെറും നാല്പ്പത് വോള്ട്ടേജിന്റെയാ…” ”അത് സാരമില്ല മാധവേട്ടാ… നമുക്കീ ഇരുണ്ട വെളിച്ചമൊക്കെ മതി…