ആന്റി: ഇവിടെ അല്ലെ അവരുടെ വെളിച്ചം കണ്ടത്.
ബിൻസി: അതെ… പിന്നെ അത് ഓഫ് ആയി.
അനു: പക്ഷെ പിന്നെയും ഓൺ ആയിട്ട് ഓഫ് ആയി… എവിടെ പോയി രണ്ടാളും?
അവർ അങ്ങനെ പറഞ്ഞു നടന്നു പോകുന്നത് ഞങ്ങൾ കണ്ടു. അവർ കുറച്ചു നേരം നടന്നതും ഞങ്ങൾ ലൈറ്റ് ഓൺ ആക്കി അവരുടെ പിന്നാലെ നടന്നു.
അനു: ദേ, അവര് വരുന്നു.
തിരിഞ്ഞു നോക്കിയ അനു പറഞ്ഞപോൾ അവർ അവിടെ നിന്നു.
ആന്റി: അല്ല.. നിങ്ങൾ എവിടെ പോയി?
അമ്മ: ഫോൺ നിലത്ത് വീണു. അത് തപ്പുകയായിരുന്നു.
ബിൻസി: ആ… വെറുതെ അല്ല ലൈറ്റ് ഓഫ് ആയത്, അല്ലെ….
അമ്മ: അതെ…
ആന്റി: അല്ലെ… നിങ്ങളെ ഞങ്ങൾ കണ്ടില്ലലോ.
ഞാൻ: ഫോൺ കുറച്ചു മാറി ആ ഇറക്കത്തിലേക്ക് വീണപ്പോൾ ഞങ്ങൾ അവിടെ ഇറങ്ങി നോക്കുകയായിരുന്നു.
അനു: ആ… കിട്ടിയില്ലേ?
അവളുടെ ചിരി കണ്ട് അവൾക്ക് കാര്യം മനസിലായി എന്ന് എനിക്കു തോന്നി.
അമ്മ: വേഗം നടന്നോ….
അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ വേഗം നടന്ന് അവിടെ എത്തി. പിന്നെ എല്ലാവരും ഭക്ഷണം ഒരുക്കാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലായിരുന്നു. ചപ്പാത്തിയും ബീഫുമായിരുന്നു ഭക്ഷണം കാരണം അവിടെ പാചകം ചെയ്യാനുള്ള സൗകര്യം ഇല്ല എങ്കിലും ചൂടാക്കാനുള്ള സൗകര്യങ്ങൾ അവർ ഒരുക്കിയിരുന്നു.
ഭക്ഷണം ഒരുക്കുന്നതിനു മുന്നേ അവിടെ ഒരുക്കിയിരുന്ന ചൂടു കളയാനുള്ള തീകൂട്ടം ഞങ്ങൾ കൂട്ടിയിരുന്നു. അതൊന്നു കത്തി തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് വെളിച്ചവും തണുപ്പിനെ ഒരു സമരവും വന്നത്. ഏറുമാടത്തിൽ ചുറ്റുമായി ലൈറ്റുകൾ കുറവായിരുന്നു. ആകെ മുകളിലേക്ക് കേറുന്ന സ്റ്റെപ്പിലും പാചകം ചെയ്യുന്നിടുത്തുമാണ് വെളിച്ചം.
ആ തീ കൂട്ടിയിട്ടതിന് അടുത്ത് ഇരിക്കാനുള്ള സ്ഥലമുണ്ട്. ഞങ്ങൾ അവിടെ ഇരുന്ന് ഭക്ഷണം എല്ലാം കഴിച്ചു. ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും തണുപ്പ് നല്ലോണം കൂടിയിരുന്നു. അതിനിടയിൽ ബിൻസി ചെറിയ ബ്യൂട്ടി സ്പീക്കറുമായി വന്ന പാട്ട് വെച്ചു.
ആന്റി: ആ… തുടങ്ങി അവള്….
ബിൻസി: നല്ല ഫീൽ അമ്മേ….
അനു: സൗണ്ട് കുറച്ചു വെച്ചാൽ മതി.
അമ്മ: എന്നാൽ നിങ്ങൾ ഒന്ന് കാണട്ടെ കിച്ചു നീയും കൂടടാ.
ഞാൻ: എന്നാൽ എല്ലാവരും പോരെ.
അമ്മയെയും ഞാൻ കൈ പിടിച്ചു വലിച്ചു പിന്നെ അവളെ കുറച്ചു നേരം ഡാൻസ് ചെയ്തപ്പോൾ അമ്മയും ആന്റിയും ആ നീളൻ ചെയറിൽ വന്നിരുന്നു.
ഞാൻ: വാ അമ്മേ….
അമ്മ: പോടാ…. നിങ്ങൾ കളിച്ചോ.
ആന്റി: ബിൻസി… നീയും അനുവും ക്ലാസ്സിക് ഡാൻസ് കളിക്ക്….. ഞങ്ങൾ കാണട്ടെ.
ഞാൻ: എന്നാ അതൊന്ന് കാണാം.
അമ്മ: എടാ… ആ ബ്ലാങ്കെട്ട് എടുത്തു വാ… നല്ല തണുപ്പ്.
ഞാൻ: ശരിയാ… നല്ലോണം മഞ്ഞു വീഴുന്നത് കൊണ്ടാ.
ഏറുമാടത്തിലേക്ക് കയറി ഒരു ബ്ലാങ്കറ്റ് എടുത്തു വന്നു.
ആന്റി: അല്ലെ…. എനിക്ക് ഇല്ലേ…
ഞാൻ: വിതരണം മതി, നമുക്ക് മൂന്നുപേർക്കും കൂടി പുതക്കാം.
ഞാൻ അവരുടെ നടുവിൽ ഇരുന്നു. മൂന്ന് പേർക്ക് കറക്റ്റ് ഇരിക്കാനുള്ള സ്ഥലമേ അവിടെയുള്ളൂ. അമ്മ എന്നെയും ആന്റിയെയും പുതപ്പ് പുതച്ചു. എല്ലാവരുടെയും കഴുത്തു മുതൽ താഴേക്ക് പുതപ്പ് മറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു. അമ്മയും ആന്റിയും ചമ്രംപിണഞ് ഇരുന്നത് അതുകൊണ്ട് അവരുടെ നടുക്ക് ഇരിക്കുന്ന എനിക്ക് കാല് താഴേക്ക് നീട്ടി വയ്ക്കേണ്ടി വന്നു.
ഞാൻ: താഴേക്ക് വലിടു അമ്മേ. കാൽ തണുക്കും.
ആന്റി: ആ ചേച്ചി അടുത്തേക്ക് കസേര നീക്കിയിടാൻ പറ്റിയിരുന്നെങ്കിൽ ബ്ലാങ്കറ്റിൻ്റെ ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
അമ്മ: അതെ…. ഇവർ അതിനെ ഈ കസേര ഉറപ്പിച്ചു വെച്ചേക്കല്ലേ…
ബിൻസി: ഹാ… എല്ലാവരും ഇങ്ങോട്ട് നോക്ക്. ഞങ്ങൾ തുടങ്ങാൻ പോവാ.
ഞാൻ: ഒക്കെ..
ഞങ്ങൾ അങ്ങനെ ഇരുന്നു അവരുടെ ഡാൻസ് കാണാൻ തുടങ്ങി.
അമ്മ: അത് രണ്ടുപേരും ഹാഫ് സ്കർട്ടാണ് ഇട്ടേക്കുന്നത് അതുകൊണ്ട് വർത്താനം ചെയ്യുമ്പോഴും പതുക്കെ തിരിഞ്ഞാൽ മതിട്ടോ…
അനുവും ബിൻസിയും അതു കേട്ട് ഡാൻസ് കളിക്കുന്നതിനിടയിൽ തന്നെ കൈകൊണ്ട് എന്താണെന്ന് കാണിക്കുന്നുണ്ട്.
ആന്റി: അതെ…. നിങ്ങളുടെ കുണ്ടിയും കുറിഞ്ഞിയും കാണാമെന്ന്.
അതുകേട്ട് അമ്മയും ഞാനും പൊട്ടി ചിരിച്ചു.