ഞാൻ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ റസിയ അങ്കലാപ്പോടെ വിവരം പറഞ്ഞു!
ശ്രീക്കുട്ടി നിങ്ങളായി നിങ്ങടെ പാടായി എന്നെയിതിനിടേ പിടിച്ചിടണ്ട എന്നും പറഞ്ഞ് പുറത്തോട്ടും പോയി!
അവൾ ആരോടും പറയില്ല എന്നും പറഞ്ഞു!
കുറശ്ശ് നാൾ സ്വതന്ത്രമായി നടന്നതിന് ശേഷം മതി ജോലി എന്നതായിരുന്നു എന്റെ നിലപാട്!
റസിയയുടെ പഠനം നാലാം വർഷത്തിലേയ്ക് കടന്ന സമയം.ഹൌസ് സർജറിക്കാലം! നിന്ന് തിരിയാൻ സമയമില്ല. രാപകൽ ഭേദമില്ലാതെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ തന്നെ! വീട്ടിൽ പോരുന്ന കാര്യവും ഒത്താലായി എന്ന അവസ്ഥ! അങ്ങനെ ഇരിയ്കെ ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം പതിവ് പോലെ റസിയയുടെ കോൾ വന്നു:
“ശ്രീയേട്ടാ നാളെ കാലത്ത് പത്തുമണിയ്ക് ശ്രീയേട്ടന്റെ സർട്ടിഫിക്കറ്റുകളൊക്കെ എടുത്തോണ്ട് ഇവിടെ വരണം! അത്യാവശ്യാ ശ്രേയേടാന്റീടടുത്ത് എത്തിയാ മതി! ആന്റി കാര്യം പറയും ആ പറയുന്നതങ്ങ് ചെയ്തേക്കണം! വൈകിട്ട് എന്നെ കാണാതെ തിരികെ പോകരുത്!”
ഞാൻ കാര്യം തിരക്കും മുന്നേ കോൾ കട്ടായി…!
ഫോണിന്റെ ഡിസ്പ്ളേയുടെ മഞ്ഞ വെളിച്ചത്തിലേയ്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് അമ്പരന്ന് ഞാൻ നിന്നു…….
തുടരും…