ഞാൻ: അല്ല… കത്തിക്കാൻ തീ എവിടെ?
അമ്മ: അത് ഞാൻ ഉണ്ടാക്കി തരാം. മോൻ ഈ ഇറച്ചി ആ കമ്പിൽ കോർത്തു വെക്ക്.
ഞാൻ അങ്ങനെ ആ പന്നിയിറച്ചി കമ്പിയിൽ കോർത്തു. ചുട്ടെടുക്കാനുള്ള രീതിയിൽ അതിനെ നിർത്തിയിട്ട് നോക്കുമ്പോൾ അമ്മ എൻ്റെ അടുത്തിരുന്ന് കല്ലിൽ കല്ല് കൂട്ടി ഉരയ്ക്കുന്നുണ്ട്.
അമ്മ: മഴയായതുകൊണ്ട് കല്ലൊക്കെ ആകെ നനഞ്ഞു ഇരിക്കുകയാണ്.
ആ ചെരിവുള്ള പാറപ്പുറത്ത് പൂളക്കായയിൽ നിന്നും പഞ്ഞിയും ചുള്ളി കമ്പുകളും ചുറ്റും വെച്ചുകൊണ്ട്, അതിൽ നടുവിൽ കല്ലിട്ട് ഉരയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ഞാൻ അമ്മയുടെ കാലിൻ്റെ ചുവട്ടിൽ ചെന്നിരുന്നു നോക്കി. അപ്പോഴാണ് അമ്മയുടെ തുടകൾക്കു മുകളിൽ നിന്ന് ആ തോർത്തുമുണ്ട് അഴിഞ്ഞു കിടക്കുന്നത് കണ്ടത്.
വെളുത്ത ഉരുണ്ട തുടകൾ കാണാൻ എന്തൊരു ഭംഗിയാണ്. അപ്പോഴേക്കും അമ്മ കാലുകൾ രണ്ടും കൂട്ടി വെച്ചിരുന്നു. പിന്നെ നോക്കുമ്പോൾ കല്ലും കല്ലും തമ്മിൽ നല്ലോണം ഉരയ്ക്കുന്നുണ്ട്.
അമ്മ: എടാ, കുറച്ചുനേരം നീയൊന്ന് ഉരച്ചേ, എൻ്റെ കൈ കഴച്ചു.
അങ്ങനെ കല്ലിൽ ഉരയ്ക്കാൻ തുടങ്ങിയതും അമ്മ കുന്തിച്ചിരുന്നു. മാറിൽ നിന്നും മുണ്ടു ഇറങ്ങിയത് കൊണ്ട് ആ മുലച്ചാലും, പിന്നെ ഉള്ളം തുടകളും എനിക്ക് നല്ലോണം കാണാമായിരുന്നു. ഞാൻ നോക്കുന്നത് അമ്മ അറിഞ്ഞിട്ടാണോ എന്ന് അറിയില്ല അമ്മയുടെ മുഖത്ത് ഒരു പുഞ്ചിരി ഉണ്ടായിരുന്നു, കൂടെ കാലുകൾ ചെറുതായിട്ട് കാട്ടിയിരിക്കുമ്പോൾ ആ ഉള്ളം തുട നല്ലോണം കാണാം.
അമ്മ: ആ…. വന്നെടാ….. തീ വന്നു….
പെട്ടെന്ന് അമ്മ പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് ഞാൻ അവിടേക്ക് നോക്കിയത്. തീ കത്തുന്നതു കണ്ട് വേഗം ഞാൻ കിട്ടിയ ചെറിയ മടുത്തു അതിലേക്ക് വച്ച് അവ കത്തിച്ചെടുത്തു. പിന്നെയാ തീ പന്നിയിറച്ചിയുടെ അടിയിൽ കൂട്ടിയിട്ട വിറകിലേക്ക് ഇട്ടു കൊടുത്തു.
അമ്മ: ഹോ…. രക്ഷപെട്ടു.
ഞാൻ: മ്മ്…. ഇത് എത്ര നേരം വേണം വേവാൻ?
അമ്മ: കുറച്ചു നേരം എടുക്കും. അമ്മ ഇവിടെയിരുന്ന് ഇത് റെഡിയാക്കി കൊള്ളാം. മോനൊരു കാര്യം ചെയ്യ്.
ഞാൻ: എന്താ അമ്മേ?
അമ്മ: ആ ചെറിയ തടാകത്തിന് അടുത്തുള്ള കുടിലുകളിൽ ഏതെങ്കിലും ഒന്ന് കിടക്കാനായി റെഡിയാക്കിക്കോ. മഴ പെയ്താൽ നമ്മൾ തണുത്തു ചാവും. അത്രക്ക് തണുപ്പാണ് ഇവിടെ.
ഞാൻ: ആണോ…. അല്ല, അതിന് അവിടെ എന്തെങ്കിലും കാണുമോ? ഞാൻ നോക്കിയിട്ട് ആകെ പഴയ ദ്രവിച്ച മാത്രമേ ഉള്ളൂ. അതും പനയോലകൾ.
അമ്മ: മതി, അതുമതിയെടാ. അതിൽ നിന്നും നല്ലത് നോക്കി വിരിച്ചു വെക്ക്. ഈ ഭാഗത്തൊക്കെ ഇരുട്ടായാൽ വന്യമൃഗങ്ങളുടെ ശല്യങ്ങൾ കൂടുതലാണ്.
ഞാൻ: എന്നാൽ ഞാൻ ആ കുടിലിനു ഉള്ളിൽ നോക്കാം മണ്ണുകൊണ്ട് ആയാലും തറ പോലെയുണ്ട് അതിൽ.
ഒരു കുടിയിലേക്ക് ചൂണ്ടി കാണിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു. ആ കുടിലിനു മാത്രം നാലുകാൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. പിന്നെ കുറച്ച് ഓലകളും.
ഞാൻ: അമ്മ ഇരുന്നോളില്ലേ? ഞാനീ കത്തിയുമെടുത്ത് പോകുന്നുണ്ട്.
അമ്മ: ശരി, മോനെ…
അങ്ങനെ ഞാൻ കത്തിയുമെടുത്ത് ടാർസനെ പോലെ വീണ്ടും കാട്ടിലേക്ക് നടന്നു. കിടക്കാനുള്ള ആ ചെറിയ സ്ഥലം തയ്യാറാക്കുന്നതിനിടയിൽ ഞാൻ അമ്മയ്ക്ക് ഒരു സർപ്രൈസ് ഒരുക്കി. അതുകഴിഞ്ഞാൽ ഞാൻ അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നത്. നേരം സന്ധ്യ ആയിരുന്നു.
അമ്മ: ശ്ശോ… നിന്നെ കാണാതെ ഞാൻ പേടിച്ചുപോയി. അങ്ങോട്ട് നടന്നാലോ എന്ന് ആലോചിക്കുമ്പോൾ നീ വരുന്നത് കണ്ടു.
ഞാൻ: എല്ലാം റെഡി ആയല്ലോ….
അമ്മ: നീ ഇവിടെ കഴിക്ക് എങ്ങനെയുണ്ടെന്ന് പറ.
അമ്മ ചുട്ട പന്നി ഇറച്ചി എനിക്ക് കുറച്ചു തന്നപോൾ ഞാനത് കഴിച്ചു നോക്കി.
ഞാൻ: ഹോ… അമ്മേ….
അമ്മ: കൊള്ളൂല്ലല്ലേ.
എൻ്റെ മുഖഭാവം കണ്ടപ്പോഴേ അമ്മയ്ക്ക് മനസ്സിലായി അത് അത്ര ടേസ്റ്റ് ഇല്ലാത്തതാണ് എന്ന്.
ഞാൻ: ഹാ… വിശപ്പിന് കഴിക്കാം, അല്ലാതെ പറ്റില്ല.
അമ്മ: എനിക്കു മനസ്സിലായി ഞാൻ മുന്ന് കുറച്ച് നോക്കിയിരുന്നു. പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല എന്തായാലും വിശപ്പിനുള്ളത് കഴിച്ചോ.
കുറച്ചു കഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടാണെങ്കിലും ഞങ്ങൾ അത് കഴിച്ചു. കാരണം സന്ധ്യയായി തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഇനി വല്ല പഴ വർഗങ്ങൾ തേടി പോകണം എങ്കിലും നടക്കില്ല. കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് സൂര്യൻ്റെ സ്വർണനിറങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ മേലേക്ക് പതിക്കുന്നത് കണ്ടത്. സൂര്യൻ അസ്തമിക്കാൻ ആയിരുന്നു. അടുത്തുള്ള വലിയ മരത്തിൻ്റെ ചുവടിലിരുന്നാൽ ആ കാഴ്ച കാണാമായിരുന്നു. ആ മരം കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെയങ്ങോട്ട് വലിയ താഴ്ചയാണ്.