ഞാൻ: അതെ… നമ്മൾ വന്ന ആ മരമെല്ലാം കാണാനില്ല.
അമ്മ: മ്മ്…
ഞങ്ങൾ അങ്ങനെ ആ പുഴയിലേക്ക് ഇറങ്ങി കാര്യം സാധിച്ചു.
അമ്മ: ഹോ… വയർ ഒഴിഞ്ഞപ്പോൾ നല്ല വിശപ്പ്.
ഞാൻ: എനിക്കും.
അമ്മ: വാ.. എന്തേലും കഴിക്കാൻ കിട്ടോന്ന് നോക്കാം.
ഞാൻ: അല്ലാ… ആ പന്നി ഇറച്ചി നാശമായി കാണോ?
അമ്മ: അത് പിന്നെ നോക്കാം. തീ കായാൻ നല്ല വെയിൽ വേണം.
ഞാൻ: മ്മ്….
അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ ആ കാടിനുളിൽ നടന്നു. കുറച്ചു ദൂരം നടന്നപ്പോൾ അവിടെ ഞങ്ങൾ ഇന്നലെ കിടന്ന സ്ഥലം പോലെ ചെറിയ കുടിലുകൾ ഉണ്ടായിരുന്ന സ്ഥലം കണ്ടത്. എല്ലാം നിലമ്പരിശം ആയത് ആയിരുന്നു. പക്ഷെ അവിടെ മുന്ന് താമസിച്ചിരുന്ന ആളുകൾ വെച്ച വാഴയും മറ്റ് ചില പഴങ്ങൾ ഉള്ള മരങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
അമ്മ: മോനെ… നമുക്ക് ഇവിടെ താമസിക്കാം. ഇവിടെ നല്ല സൗകര്യം ഉണ്ട്.
ഞാൻ: അതെ.. പക്ഷെ ഒരു മറ പോലും ഇല്ലല്ലോ.
അമ്മ: അത് നമുക്ക് ഉണ്ടാക്കാം, മോനെ.
ഞാൻ: എങ്ങനെ?
അമ്മ: ടാ… ആ വലിയ പന കണ്ടോ. അതിൻ്റെ ഉണങ്ങിയ ഓല വെച്ച് ചെറിയ കുടില് ഉണ്ടാക്കാം.
ഞാൻ: എന്നിട്ട് ഇന്നലെ പോലെ പറന്നു പോകാൻ ആണോ?
അമ്മ: എടാ… മണ്ണ് കുഴച്ചു ഭിത്തി കുറച്ചു ഉയർത്തിൽ കെട്ടണം. അതിൽ ഓല മറച്ചു കുടില് വെച്ചാൽ മതി.
ഞാൻ: ആ.. പക്ഷെ വെള്ളം.
അമ്മ: ദേടാ… ഈ കിണറിൽ വെള്ളം ഉണ്ട്. ഇനി വറ്റിയാൽ തന്നെ കുറച്ചു താഴെ ഇറങ്ങിയാൽ അരുവി ഇല്ലേ.
അവിടെ നിന്ന് നോക്കിയാൽ കുറച്ചു താഴെയാണ് അരുവി. ഞങ്ങൾ നിൽക്കുന്ന സ്ഥലം കുറച്ചു പൊക്കത്ത് ആയിരുന്നു. കിണറിൽ മഴ വെള്ളം നിറഞ്ഞതാണ് എന്ന് എനിക്കു മനസിലായി.
ഞാൻ: ആ… അത് ശരിയാ.
അമ്മ: ആദ്യം നമുക്ക് എന്തേലും കഴിക്കാം, പിന്നെ ആവാം ബാക്കി കാര്യം.
ഞാൻ: ആദ്യം ഞാൻ ആ പന്നി ഇറച്ചി എടുത്തു വരാം. തണുപ്പ് ആയത് കൊണ്ട് ചിലപ്പോൾ നാശമാവില്ല.
അമ്മ: ആ.. എന്നാൽ ഞാൻ ഈ പഴം പറിച്ച് വെക്കാം. എടാ… കുറച്ചു കല്ല് ഉണ്ടേൽ എടുത്തോ, തീ ഉണ്ടാക്കാൻ.
ഞാൻ: ശരി അമ്മേ…
അങ്ങനെ ഞാൻ പോയി ആദ്യം ആ പന്നിയുടെ ബാക്കി ഭാഗങ്ങൾ കൊണ്ട് വന്നു. കൂടെ കല്ലും. അപ്പോഴേക്കും അമ്മ പഴം പറിച്ച് വെച്ചിരുന്നു.
ഞാൻ: ഇപ്പൊ വരാം….
അമ്മ: എവിടെക്കാ?
ഞാൻ: കുറച്ചു സാധനം കൂടി എടുക്കാൻ ഉണ്ട്, പിന്നെ വെള്ളം പാളയിൽ എടുത്തു വരാം.
ഞാൻ ആ പനയുടെ പാള എടുത്തു കാട്ടു വള്ളി കൊണ്ട് അതിനെ കെട്ടി കിണറ്റിൽ ഇറക്കി വെള്ളം എടുത്തു. കുറച്ചു കുടിച്ചു നോക്കിയപ്പോൾ കുഴപ്പമില്ല.
അത് കുറച്ചു ഞാൻ അമ്മക്കും കെടുത്തു.
ഞാൻ: ഇനി പോയി നമ്മൾ അടുപ്പ് കൂട്ടിയ സാധങ്ങൾ എടുത്തു വരാം.
അമ്മ: ആ.. വേഗം വാ…
ഞാൻ അതെല്ലാം എടുത്ത് വരുമ്പോൾ അമ്മ അടുപ്പ് കൂട്ടാനുള്ള സൗകര്യം ഒരുക്കി.
ഞാൻ: അമ്മേ… ഈ മഴയത്ത് ഒന്നും ഉണങ്ങി കാണില്ല. പിനെ എന്ത് വെച്ച് കത്തിക്കും നമ്മൾ.
അമ്മ: മ്മ്.. ആദ്യം മോൻ ഇതൊക്കെ കഴിക്ക്. വിശപ്പ് മാറുമ്പോൾ ബുദ്ധി വരും.
ഞാൻ: ഹോ… അതിന് വിശപ്പ് മാറേണ്ട ആവശ്യം ഇല്ലമ്മേ. ആദ്യം നമ്മൾ ചെറിയൊരു കുടിൽ വെക്കുന്നു. പിന്നെ എലാം അത് കഴിഞ്ഞു മതി.
അമ്മ: മ്മ്..
അങ്ങനെ അവിടെ മുന്ന് വീടുന്നതായിരുന്ന ആ ഉയർന്ന സ്ഥലത്ത് ഞങ്ങൾ കുടില് കെട്ടാൻ തീരുമാനിച്ചു. വാഴ പഴം ആണേലും നല്ല സ്വാദ് ഉണ്ടായിരുന്നു. അതെല്ലാം കഴിഞ്ഞു ഞങ്ങൾ കുടില് കെട്ടാൻ തുടങ്ങി. കമ്പ് കൊണ്ട് മണ്ണിൽ കുഴി എടുത്തു, ആ മണ്ണ് വെള്ളം കൊണ്ട് കുതിർത്തി കുഴച്ചത് അമ്മ ആയിരുന്നു.
ആദ്യം ഓരോ ഉണ്ട പോലെ ആക്കി ചുമർ വെക്കാൻ തുടങ്ങി. കാൽ മുട്ടിൻ്റെ ഭാഗം വരെ ഉയരം എത്തി. അപ്പോഴേക്കും ഞങ്ങൾ ആകെ വിയർത്തു കുളിച്ചിരുന്നു.
ഞാൻ: അമ്മേ… ഇനി കുറച്ചു കഴിയട്ടെ.
അമ്മ: ആ… അത് മതി.
അമ്മ ആ മണ്ണ് കുഴക്കുന്ന അടുത്ത് തന്നെ ഇരുന്നു. ഞാൻ അമ്മേടെ മുന്നിലും. ആ ഭാഗത്തു വലിയ മരങ്ങൾ ഉള്ളത് കൊണ്ട് ചെറിയ തണൽ ഒക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് അമ്മ അവിടെ കുടിൽ വെച്ചാൽ മതി എന്ന് പറഞ്ഞത്.
ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ അമ്മേടെ ആ മുണ്ട് മുഴുവൻ വിയർത്തു ഒട്ടി പിടിച്ചു കിടപ്പുണ്ട്. ആ മുഴുത്ത മുല രണ്ടും നനഞു ഒട്ടിപിടിച്ചു തെളിഞ്ഞു കാണാൻ ഉണ്ട്. അതുപോലെ ഞെട്ടികളും കൂർത്തു നില്കുന്നത് കാണാം.