വിവാഹമൊന്നും….?
ഇല്ല എന്തൊ ലൗവ് ഫെയില്യുവറാണെന്ന് തോന്നുന്നു. ഒന്നും വിട്ട് പറഞ്ഞില്ല. ഏത് ദുഷ്ടനാണാവോ ഈ പാവം പെണ്ണീനെ ചതിച്ചത്?
രവി മിണ്ടിയില്ല. ചിന്തകൾ ബോംബെയിലേക്ക് പാഞ്ഞ് പോയി…എപ്പോഴോ ഉറങ്ങിപ്പോയി.
അപ്പുറത്തെ മുറിയിൽ പ്രിൻസിയപ്പോഴും ഉറങ്ങിയിരുന്നില്ല. അവളൂടെ മനസ്സാകെ കലുഷിതമായിരുന്നു. വീണ്ടൂം ഒരിക്കല് കൂടി കണ്ട് മുട്ടരുതെന്നാഗ്രഹിച്ച മുഖം, ചിതലിച്ച ഓർമ്മപുറ്റുകൾ പൊട്ടിച്ചെറിഞ്ഞു കൊണ്ട് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം വീണ്ടൂമിതാ മുന്നിൽ. തന്റെ ചൂട് പറ്റി, തന്നെപ്പുണർന്ന് കിടന്ന്, തന്റെ അരക്കെട്ടേകിയ രതിസുഖമേറ്റ് വാങ്ങി വർഷങ്ങളെന്നോടൊപ്പം കഴിഞ്ഞിട്ട്, യോഗ്യയായ മറ്റൊരു പെണ്ണിനെക്കിട്ടിയപ്പോൾ, വെറും ഒരു കത്തെഴുതിയയച്ച്, ബന്ധം പൊട്ടിച്ചെറിഞ്ഞ് പോയവൻ, ദാ ഇപ്പോ ഏറ്റവും അടുത്ത കൂട്ടുകാരിയുടെ ഭർത്താവായി സസുഖം വാഴുന്നു. ഹൃദയത്തിന്റെയുള്ളറകളിൽ കാരമുള്ളുകൾ കുത്തിക്കേറുന്ന വേദന. മനസ്സും ശരീരവും സമർപ്പിച്ച്, അവൻ ചാർത്തുന്ന വരണമാല്യത്തിനു കാത്തിരുന്ന എന്നെ വിഡ്ഡിയാക്കി കടന്ന് കളഞ്ഞവൻ..
നശിപ്പിച്ച് കളയണമിവനെ. പ്രിൻസിയുടെ മനസ്സിൽ രോഷം അണപൊട്ടിയൊഴുകി. അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി. എല്ലാം തുറന്ന് പറഞ്ഞാൽ തകർന്ന് പോകുന്നത് പ്രിയമിത്രത്തിന്റെ ജീവിതമാണു. തകരട്ടെ..എല്ലാം തകരട്ടെ.. ഞാനനുഭവിച്ച വേദനയുടെ ഒരംശമെങ്കിലും അവരറിയണം. ഒരൊറ്റ ദിവസം കൊണ്ട് എല്ലാം പറഞ്ഞവസാനിപ്പിക്കുകയല്ല വേണ്ടത്, ഇഞ്ചിഞ്ചായി അവനെ കൊല്ലണം. ഒരോ നിമിഷവുംമവൻ നീറിപ്പുകയണം. ഞാനൊരുക്കുന്ന ചതുരംഗക്കളത്തിൽലെന്റെ ആഞ്ജയ്ക്കനുസരിച്ച് കളം ചാടൂന്ന ഒരു ഭടൻന്മാത്രമാകണവൻ. ഇനി ഞാൻ കളി നിയന്ത്രിക്കും. ഞാനാണു രാഞ്ജി!
ചോര വാർന്നു പോയ അവന്റെ മുഖം ഞാൻ സ്റ്റേഷനിൽ വെച്ച് കണ്ടതാണു. ദിവ്യ ഫോണിൽകൂടി ഭർത്താവിന്റെ വിവരണം തന്നപ്പോഴും അത് രവിയായിരിക്കുമെന്ന നേരിയ സംശയപോലുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാനിങ്ങോട്ട് വരില്ലായിരുന്നു. ട്രെയിനിൽ നിന്നിറങ്ങുന്നതിനു മുൻപാണു ഒരു മിന്നായം പോലെ ബെഞ്ചിൽ ചാരിയിരിക്കുന്ന രവിയുടെ മുഖം കണ്ടത്. ഉള്ളിലൊരു ഇടിത്തീ പൊട്ടീ…
നേരത്തെ കണ്ടത് കൊണ്ട് രവിയുടെ മുന്നിൽ ഞാൻ പിടിച്ച് നിന്നു, ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിലൊരു പക്ഷെ ഞാൻ വലിയ വായിൽ കരഞ്ഞ് പോയേനെ. തലയിണയിൽ മുഖമമർത്തി പ്രിൻസി കിടന്നു. തന്റെ പ്രിയതമൻ മറ്റൊരുവളെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് തൊട്ടടുത്ത മുറിയിലുറങ്ങുന്നു. ആ ചിന്തയവളുടെ ഉറക്കം കളഞ്ഞു. ഓർമ്മപ്പുസ്തകത്തിന്റെ താളുകൾ പ്രിൻസി പതുകെ പിന്നിലേക്ക് മറിച്ചു.
…..
ബ്രിട്ടീഷ് കമ്പനി, അഞ്ചക്ക ശമ്പളം, നല്ല ജോലി, പിന്നെ താമസ്സിക്കാൻ ഫ്ലാറ്റും. പിന്നെയെന്തിനാ ഒരു സംശയം?
അത്ര പുരോഗമനക്കാരനല്ലാത്ത ഗോവിന്ദമാമയുടെ വാക്കുകൾ.
മൈക്രോബയോളജി കഴിഞ്ഞ് നിൽക്കുന്ന സമയം, ക്വാളിറ്റി കണ്ട്രോളറായി, പ്രിൻസിയ്ക്ക് ബോംബയിൽ കിട്ടിയ ജോലി സ്വീകരിക്കണോ വേണ്ടയോ എന്ന ചർച്ചയാണു കൊടുവായൂരുള്ള വീട്ടിൽല്പുരോഗമിക്കുന്നത്. പ്രിൻസിയ്ക്ക് ബോംബയ് പോലെയൊരു നഗരത്തിൽല്പോകാൻ താല്പര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല. അച്ചനു വയ്യാതായതോടെ വീട്ടുകാര്യങ്ങളാകെ അവതാളത്തിലാണു. ഒരു വരുമാനമുണ്ടായെ പറ്റൂ. ഗൊവിന്ദ മാമയോട് പിന്നെയാരും എതിർത്ത് പറഞ്ഞില്ല.
ബോംബയ് വരെ ട്രെയിനിൽ ഗോവിന്ദമാമയും വന്നു. സ്റ്റേഷനിൽ, കമ്പനിയിൽ നിന്നുമൊരാൾ വന്നിരുന്നു കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപൊകാൻ. ആന്റോപ് ഹിൽസിലുള്ള ഒരു ചെറിയ ഫ്ലാറ്റിലേക്കാണു കൊണ്ട് പോയത്. ഒരു മുറി, തീരെ ചെറിയ ഒരു ടൊയിലെറ്റ്. അതിലും ചെറിയ ഒരു കിച്ചൻ! ബോംബയിലെ അവസ്ഥ വെച്ച് നോക്കിയാൽ ഇതൊരു സ്വർഗ്ഗമാണൂ. നാളെ കമ്പനിയിലേക്കെത്തിച്ചെരാനുള്ള വഴി പറഞ്ഞ് തന്നിട്ടാണയാൾ പോയത്. ഇനി മുതൽലെല്ലാം സ്വയം ചെയ്യണം. ജനലുകൾ തുറന്ന് റോഡിലേക്ക് നോക്കി. വെളുത്ത സുന്ദരന്മാരായ നോർത്തിൻഡ്യക്കാരെ ഇടയ്ക്ക് കാണാം. തുടയിടുക്കിലൊരു തരിപ്പനുഭവപ്പെട്ടു. അടുത്തിടെയാണൂ പൂർച്ചാലുകളിൽ വിരലുരസ്സി സുഖം നേടാൻ ശീലിച്ചത്. വീട്ടിലെല്ലാവരുമുള്ളപ്പോൾ അതത്ര എളുപ്പവുമല്ലായിരുന്നു. ഇനി ആ പേടി വേണ്ടല്ലോ. ഇവിടെ തുണിയുടുക്കാതെ വേണമെങ്കിലും നടക്കാം. ദിവ്യ ജനലടച്ച് തിരികെ വന്നു കണ്ണാടിയുടെ മുന്നിൽ നിന്നു. നൈറ്റി തലവഴി ഊരിക്കളഞ്ഞു. തന്റെ മേനിയുടെ സൗന്ദര്യം അവളാസ്വദിച്ചു. തുടുത്ത മാറിടങ്ങളിൽ തഴുകി, കൈ ഉരച്ച് പാന്റിയ്ക്ക് മുകളിലൂടെ റോസാപ്പൂവിലമർത്തി. പാന്റീസ് വലിച്ച് താഴ്ത്തി തിരിഞ്ഞ് നിന്ന് അവൾ തന്റെ നിതംബ വടിവുകളിലേക്ക് നോക്കി.
ഏതവനാണാവോ തന്റെയീ കടിതടത്തിൽ കരതലമമർത്താൻ പോകുന്നത്? ആരാണാവോ ഈ മുലക്കുടങ്ങളെ തഴുകിയുടയ്ക്കുവാൻ പോകുന്നത്? പ്രിൻസി വിരലുകൾ കോണ്ട് റോസാപ്പൂവിന്റെ ദളങ്ങൾ പതുക്കെയകത്തി, അതിന്റെ മാസംളമായ ഉൾദലങ്ങളിൽ വിരലോടിച്ചു.. ആ ദലങ്ങളിൽ നിന്നൊരു മർമ്മരമുയർന്നു .. ദലമർമ്മരങ്ങൾ!