ഞാൻ അറിയാതെ എന്തേലും തെറ്റ് ചെയ്തോ…?
അതൊരു ചോദ്യചിഹ്നമായി മുന്നിൽ നിൽക്കുകയാണ്.
കാർ ഒതുക്കിയിട്ട് ഞാനും കാബിനിലേക്ക് ചെന്നു. ആകെയൊരു അസ്വസ്ഥത. ഒന്നിലും ശ്രെദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. ഇടയ്ക്കിടെ അഭിരാമിയുടെ ചിന്ത മനസിലേക്ക് കടന്നുവന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
“” രഘു ഭയ്യാ…! കുറച്ച് നേരത്തേക്ക് എന്നെ ഡിസ്റ്റർബ് ചെയ്യല്ലേട്ടോ…! “”
ഒരുകെട്ട് ഫയലുമായി എന്റെ കാബിനിലേക്ക് കയറിവന്ന രഘു ഭായിയോട് ഞാൻ പറഞ്ഞു.
“” എന്ത് പറ്റി സാർ..! “”
“” ഒന്നുമില്ല. എന്തോ ഒരു അസ്വസ്ഥത. കുറച്ച് നേരമൊന്ന് റെസ്റ് എടുക്കണമായിരുന്നു. “”
“” ശരി സർ.. “”
അയാൾ അത് സമ്മതിച്ച് കാബിന്റെ ഡോർ അടച്ചതിന് ശേഷം പുറത്തേക്ക് പോയി.
അന്ന് ഓഫീസിലെല്ലാർക്കും നല്ല കോളായിരുന്നു. അഭിരാമിയുടെ വായിലിരിക്കുന്നത് എല്ലാരും നല്ല വെടിപ്പായിട്ട് കേട്ടു.
ഞാൻ ആകെ മടുത്തു. കാരണം എന്തെന്നുപോലുമറിയാതെയുള്ള അവളുടെ ഈ പെരുമാറ്റം എന്നെ ആസ്വസ്ഥനാക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
**************
ബാംഗ്ലൂർ നഗരത്തിന്റെ തിരക്കുകളിൽനിന്ന് ഒരല്പം മാറിയുള്ള പതിനഞ്ച് നിലക്കെട്ടിടം.
ഒരു റോൾസ് റോയ്സ് ഫാന്റം ആ ഹോട്ടൽ കെട്ടിടത്തിന്റെ ലോഞ്ചിനുമുന്നിലേക്ക് ഒഴുകിവന്ന് നിശ്ചലമായി.
ഡോറിന് മുന്നിൽ നിന്ന സെക്യൂരിറ്റി പെട്ടന്ന് തന്നെ അവിടേക്ക് വന്ന് കാറിന്റെ ഡോർ തുറന്നുകൊടുത്ത് അകത്ത് ഇരിക്കുന്നയാളെ അഭിവാദ്യം ചെയ്തു.
കാറിൽ നിന്നും കോട്ടും സ്യൂട്ടും ധരിച്ച ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ ഇറങ്ങി. അയാൾ ഫോണിൽ ആരെയോ കണ്ണക്ട് ചെയ്യാൻ ശ്രെമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.
എന്നാൽ കാൾ കണക്ട് ആയില്ല.
അതിന്റെ നീരസം അയാളുടെ മുഖത്ത് പ്രകടമായിരുന്നു.
ലോഞ്ചിലേക്ക് കയറിയതും അവിടുത്തെ ജീവനക്കാരൊക്കെ ബഹുമാനത്തോടെ അയാളെ വണങ്ങി. അയാൾ അതിനൊന്നും വിലകൊടുക്കാതെ ലിഫ്റ്റിനു നേരെ നടന്നു.
15ആം നിലയിലേക്കുള്ള ബട്ടൺ ഞെക്കി അയാൾ കാത്ത് നിന്നു.
തന്റെ സ്യൂട്ട് റൂമിലേക്ക് കയറി അയാൾ സോഫയിലേക്കിരുന്നു. ശേഷം ഫോൺ എടുത്ത് ആരെയോ ഡയൽ ചെയ്തു.
“സർ…!”
കാൾ കണക്ട് ആയതും അപ്പുറത്ത് നിന്ന് മറുപടിയെത്തി.
“” യെസ്…! നീയിപ്പോ എവിടെയാണ്. “”
“” അഭിരാമിയുടെ ഓഫീസിന് മുന്നിൽത്തന്നെയുണ്ട് സർ..! “”
“” ഹ്മ്മ്… അവളുടെ സന്തോഷം അവസാനിപ്പിക്കാൻ സമയമായി…! എന്റെ കയ്യിൽനിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടു എന്നൊരു തോന്നലവൾക്ക് വന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അതിന്നത്തോടെ തീരണം. അവളെ എനിക്ക് ഇന്ന് വേണം…! ബ്രിങ് ഹേർ ടു മി…! “”
“” ഓക്കേ സർ…!.””
അയാളുടെ മറുപടി കിട്ടിയതും ആ ചെറുപ്പക്കാരൻ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.
ശേഷം ഫോൺ ഗാലറിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന അഭിരാമിയും അയാളും ചേർന്നെടുത്ത ഫോട്ടോയിലേക്ക് നോക്കി. അയാളുടെ മുഖത്തൊരു ചിരി വിരിഞ്ഞു. ഒരേ സമയും ക്രൂരവും കണ്ണിൽ കാമം കത്തിനിന്നതുമായ ഒരു ചിരി.
************
ഒരു യുഗം പോലെ കടന്നുപോയ ഓഫീസ് സമയം കഴിഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങാൻ തയ്യാറായി.
അഭിരാമിക്ക് ഇപ്പോഴും കാര്യമായ മാറ്റമൊന്നുമില്ല. മുഖത്ത് ആരോടൊയുള്ള ദേഷ്യം പ്രകടമായിരുന്നു. അതേസമയം അവളരെയോ ഭയപ്പെടുന്നത് പോലെയും തോന്നി.
പക്ഷേ ചോദിച്ചില്ല. ചോദിച്ചിട്ടും കാര്യമില്ലായെന്ന് രാവിലത്തന്നെ അവൾ തെളിയിച്ചതാണല്ലോ.!
ഇനിയും ഞാനെന്തിനാണ് വെറുതേ ശല്യമാവുന്നത്.
ഞാൻ കാറിലേക്ക് കയറി. എനിക്ക് പിന്നാലെ അഭിരാമിയും. അതോടെ ഞാൻ കാർ പയ്യെ മുന്നോട്ടെടുത്തു. ഓഫീസ് കോമ്പൗണ്ടിൽ നിന്നും കാർ റോഡിലേക്ക് ഇറക്കാൻ നിന്നതും ഞങ്ങളുടെ കാറിന്റെ തൊട്ടടുത്തുകൂടെ ഒരു കറുത്ത താർ കടന്ന് പോയി അതൊരിരമ്പലോടെ ബ്രേക്ക് ചവിട്ടി അവിടെ നിന്നു.
ഞാൻ നല്ലപോലെ ഞെട്ടി. അഭിരാമിയും ആകെ പേടിച്ചുപോയിരുന്നു. മനസ്സിൽ ഓരോ ചിന്തകളിൽ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നതിനാൽ വാഹനം വരുന്നത് ഞാൻ കണ്ടില്ല.