ദേവൂട്ടി എന്റെ അനിയത്തി – 3 37

 

“” എന്താടാ എന്താ പറ്റിയെ.. ആകെ വിയർത്തിട്ടുണ്ടല്ലോ.. “” എന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് അമ്മാ ചോദിച്ചു..

 

“”അറിയില്ലമ്മേ പനിയുണ്ടെന്നു തോന്നുന്നു “”

 

“”ഇന്നലെ മഴകൊണ്ടതല്ലേ അതിന്റെയാവും “” അമ്മ വേഗം അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി അൽപ്പം ചുക്ക് കാപ്പി ഉണ്ടാക്കി കൊണ്ടുവന്ന് തന്നു. ഭാഗ്യം ചേച്ചി അമ്മയോടൊന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല.. സത്യത്തിൽ എനിക്ക് നല്ല പനിയുണ്ടായിരുന്നു.. പേടിച്ചിട്ട്..

 

അമ്മ പോയപ്പോൾ ഫോണെടുത്തു ആ ഫോട്ടോ ഡിലീറ്റ് ചെയ്തു.. ചേച്ചിയുമായുള്ള ചാറ്റിങ് എല്ലാം ക്ലിയർ ചെയ്തു. ചേച്ചിയുടെ വാട്സ്ആപ്പ് കാണുന്നതേ പേടി.. ഇനി അങ്ങനെ ഒരു അദ്ധ്യായം ഉണ്ടാവില്ല ആ ചാപ്റ്റർ ക്ലോസ്.. ഞാനുറപ്പിച്ചു.. ഇനിയങ്ങോട്ട് പോകാനും പറ്റില്ല.. എല്ലാം നശിപ്പിച്ചു.

 

പനിയും പേടിയും കാരണം ഉച്ചക്ക് ഭക്ഷണം പോലും കഴിച്ചില്ല. ഒരേ കിടപ്പ്.. വൈകുന്നേരം ദേവൂട്ടി വന്നപ്പോഴും എന്റെ മനസ്സ് മുഴുവൻ പേടിച്ചു വിറങ്ങലിച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്നു.. അവളെന്റെ അടുത്ത് വന്ന് കിടന്നതും സംസാരിച്ചത് പോലും ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല.. വൈകുന്നേരം അച്ഛൻ കയറി വന്നപ്പോൾ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു..

 

“”നിനക്ക് നാളെ കല്യാണത്തിന് പോകാൻ കഴിയില്ലെങ്കിൽ പോകണ്ട.. ഇവര് പൊക്കോളും “” നെറ്റിയിൽ കൈവച്ചു നോക്കിയ അച്ഛൻ പറഞ്ഞു.. അപ്പോഴാണ് ഞാൻ അതിനെ കുറിച് ആലോചിച്ചത്. ഈ സമയത്തു ഇവിടുന്നു കുറച്ചു സമയം മാറിനിൽക്കാൻ പറ്റുമല്ലോ.. കല്യാണത്തിന് പോകുന്നതാണ് നല്ലത്..

 

“”ഞാൻ പൊക്കോളാം അച്ഛാ. കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല..””

 

“”നിനക്ക് കഴിയുമോ അതിനു “”

 

“”കഴിയും.. “” എന്റെ വാക്കുകൾ അച്ഛന് സന്തോഷം നൽകി. പനിച്ചു വിറക്കുന്ന എന്റെ മുഖം കണ്ടു സങ്കടത്തോടെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന ദേവൂട്ടിയെ എനിക്ക് കാണാൻ കഴിഞ്ഞു. അല്ലെങ്കിലും എനിക്ക് ചെറിയൊരു ജലദോഷം വരുന്നത് പോലും അവൾക്ക് സഹിക്കില്ല..

 

പിന്നെ രാവിലെ വരെ അവളായിരുന്നു എന്റെ കാര്യങ്ങളെല്ലാം നോക്കിയത്.. അവളുടെ സ്നേഹം കണ്ടു കണ്ണുനിറഞ്ഞ ഞാൻ ചേച്ചിയുമായുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾ മറക്കാൻ സാധിപ്പിച്ചു..

 

രാവിലെ എണീറ്റ് പോകാനായി ഉള്ള ഒരുക്കത്തിലാണ് ഞങ്ങൾ. താഴത്തിറങ്ങി ബസ് കയറി വേണം പോകാൻ. ഇവിടുന്ന് ഒരു 2 മണിക്കൂർ യാത്ര ഉണ്ട്. ഇന്ന് രാത്രിയാണ് കല്യാണം.. മിക്കവാറും അവിടെ ഇന്ന് നിൽക്കേണ്ടി വരും. താമസിക്കാനുള്ള ഡ്രസ്സ്‌ എല്ലാം എടുത്ത് ബാഗിലാക്കി ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങി..

 

പുലർച്ചെ മരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ കോടമഞ്ഞിറങ്ങുന്ന വീഥിയിലൂടെ ഞങ്ങൾ നടന്നു.. തണുപ്പത്തു ബീഡിയും വലിച്ചു നിൽക്കുന്ന ആളുകൾ ദേവൂട്ടിയെ കൊതിയോടെ നോക്കുന്നത് എനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. പനിയായത് കൊണ്ട് മങ്കി ക്യാപ്പും വച്ചു നടക്കുന്നതിന്റെ ഒരു സുഖം വേറെ തന്നെയാണ്.. 10 മിനിറ്റ് കാത്തുനിന്നതിനു ശേഷം ഒരു ബസ് കിട്ടി. അങ്ങനെ അവിടെ നിന്നും ഞങ്ങൾ യാത്ര തിരിച്ചു.. എല്ലാവർക്കും സീറ്റ്‌ കിട്ടി..

 

ബസ് നിർത്തി ഞങ്ങളിറങ്ങിയപ്പോൾ ആദ്യം കണ്ട കടയിൽ നിന്നും അൽപ്പം വെള്ളം കുടിച്ചു മുന്നോട്ടു നടന്നു.. ഇവിടെയൽപ്പം ചൂട് കൂടുതലാണ്. നടക്കുമ്പോൾ എന്റെ കയ്യിൽ പിടിക്കാൻ ദേവു മറന്നില്ല..

 

ഓട്ടോ വിളിച്ചു കല്ല്യാണ വീട്ടിലെത്തിയ ഞങ്ങളെ എല്ലാവരും സ്വീകരിച്ചു. ദേവൂട്ടിയെ കണ്ടു എല്ലാവരും അന്തം വിട്ട് നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആളുകളെല്ലാം കല്ല്യാണ തിരക്കിൽ ആയിരുന്നു.

 

ആ വീട്ടിലെ മുകൾ നിലയിലെ ഒരു കുഞ്ഞു റൂം ഞങ്ങൾക്കായി തന്നു. അതിൽ ഞാനും ദേവൂട്ടിയും അമ്മയും പിന്നെ കുഞ്ഞേടതിയും അവരുടെ വയസായ അമ്മായി അമ്മയും മാത്രമാണുണ്ടായിരുന്നത്.. റൂമിൽ കയറി ഡ്രെസ്സെല്ലാം മാറ്റുന്നതിനിടയിലാണ് ദേവൂട്ടി അവിടെ നിന്നും മുടി ചീക്കുന്നത് കണ്ടത്..

 

ഞാൻ പുറകിലൂടെ ചെന്നു അവളെ കെട്ടിപിടിച്ചു കഴുത്തിൽ നാവിട്ടൊന്ന് നക്കി..

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *